national, politics

૨૦૦૪નું પુનરાવર્તન ૨૦૧૯માં થાય તેવા અણસાર નથી

સબ હેડિંગ: ૨૦૦૪ વખતે અટલજી અસ્વસ્થ, નબળા અને નિરાશ જણાતા હતા. ઇન્ટરવ્યૂમાં પણ તેમની નિરાશા દેખાતી હતી. મોદીએ ૨૦૦૪ની ભૂલોનું પુનરાવર્તન ન થાય તેની પૂરતી કાળજી રાખી છે.

(વિચારવલોણું કૉલમ, સંજોગ ન્યૂઝ, દિ. ૦૫/૦૫/૧૯)

રાયબરેલીમાંથી પોતાનો નામાંકનપત્ર ભરતી વખતે સોનિયા ગાંધીએ કહ્યું હતું કે ૨૦૦૪ને ભૂલો નહીં, નરેન્દ્ર મોદી અજેય નથી. આ વખતે ભાજપ જીતે તેમાં લોકોને શંકા ઉપજે તેવા કોઈ વર્તારા સ્પષ્ટ રીતે દેખાતા નથી પરંતુ રાજકીય વિશ્લેષકો ચોક્કસપણે કોઈ સ્પષ્ટ લહેર ન દેખાતી હોય તેમ કહીને પોતે મૂંઝાયેલા છે તેવું જાહેર કરી રહ્યા છે.

કેટલાક કહી રહ્યા છે કે ૨૦૦૪માં પણ ભાજપ તરફી જબરજસ્ત પ્રચાર હતો અને ઇન્ડિયા શાઇનિંગ અને ફીલગુડ સૂત્રોના કારણે અટલબિહારી વાજપેયીની એનડીએ સરકાર સ્પષ્ટ  બહુમતી સાથે ફરીથી જીતશે જ તેમ લોકોને લાગી રહ્યું હતું પરંતુ કૉંગ્રેસ ચૂપચાપ પોતાના યુપીએ મોરચા સાથે જીતી ગઈ. ભલભલા રાજકીય પંડિતો તે વખતે ગોથું ખાઈ ગયા હતા.

શું આ વખતે ફરીથી રાજકીય પંડિતો ગોથું ખાઈ જશે? કારણ કે કોઈ લહેરના અભાવમાં રાજકીય પંડિતો માની રહ્યા છે કે ભાજપને સ્પષ્ટ બહુમતી નહીં મળે. તેનો રથ ૨૦૦ની આસપાસ અટકી જશે અને તેથી મોરચા સરકાર માટે નરેન્દ્ર મોદી સર્વસ્વીકૃત નેતા નહીં હોય અને તેવા સંજોગોમાં નીતિન ગડકરીના નેતૃત્વમાં એનડીએ સરકાર બની શકે છે.

જોકે ૨૦૦૪ના સંજોગો અને ૨૦૧૯ની સરખામણી કરીએ તો બંને વચ્ચે જમીન આસમાનનો તફાવત છે. પહેલાં તો સામ્યતાની વાત કરીએ. ૨૦૦૪માં ગુજરાતમાં ૨૦૦૨નાં રમખાણોના લીધે રામવિલાસ પાસવાન અને ચંદ્રાબાબુ નાયડુ એનડીએ છોડી ગયા હતા. આ વખતે ચંદ્રાબાબુ નાયડુએ તો એનડીએ છોડી દીધો છે પરંતુ રાજકીય હવામાનશાસ્ત્રી તરીકે ખ્યાત રામવિલાસ પાસવાન એનડીએ સાથે જ છે અને તેથી એમ કહી શકાય કે ૨૦૦૪નું પુનરાવર્તન ૨૦૧૯માં થવાનું નથી. ઉલટું ખેડૂતો, મધ્યમ વર્ગ અને શ્રમિકોને ખુશ કરનારા કેન્દ્રીય અંદાજપત્ર પછી આ રાજકીય હવામાનશાસ્ત્રીએ આગાહી કરી હતી કે એનડીએને ૪૦૦ ઉપરાંત બેઠકો મળશે. અને એ વાત સાચી છે કે કેન્દ્રીય અંદાજપત્રમાં ખેડૂતોને દર ચાર મહિને રૂપિયા ૨૦૦૦ની રકમ, શ્રમિકોને પેન્શન તથા મધ્યમ વર્ગને રૂપિયા પાંચ લાખ સુધી આવકવેરામાં છૂટ, આર્થિક રીતે નબળા એવા સવર્ણોને ૧૦ ટકા અનામત વગેરે જાહેરાત દ્વારા મતદારના દરેક વર્ગને ખુશ કરવાના પ્રયાસ મોદી સરકારે કર્યા હતા અને આ પહેલાં ૨૦૧૮ના બજેટમાં આયુષ્માન ભારત નામની વિશ્વની સૌથી મોટી આરોગ્યસંભાળ યોજનામાં પચાસ  કરોડ ગરીબોને આવરી લેવાયા છે અને અનેક ગરીબ દર્દીઓએ તેનો લાભ ઉઠાવ્યો છે. તેમાંના કેટલાક નરેન્દ્ર મોદીને આ માટે આશીર્વાદ આપતા હોય તેવા વિડિયો પણ સોશિયલ મીડિયા પર જોવા મળ્યા છે. દીનદયાળ જન ઔષધિ કેન્દ્રો દ્વારા જેનેરિક દવા પણ સસ્તી ઉપલબ્ધ કરવામાં આવી છે. ઘૂંટણની સર્જરી અને હૃદય માટે સ્ટેન્ટ મુકાવું પણ સસ્તુ બન્યું છે. આ ઉપરાંત મોંઘવારી પણ ઠીકઠીક અંશે કાબૂમાં રખાઈ છે. જીએસટી તાર્કિક બનાવીને વેપારી વર્ગની ફરિયાદ દૂર કરવાનો પ્રયાસ પણ મોદી સરકારે કર્યો છે.

અટલબિહારી વાજપેયી સરકારનો પરાજય થયો તેમાં એક કારણ હિન્દુઓની નારાજગી હતી. રામ મંદિર માટે મહંત રામચંદ્ર જ્યારે ધરણા પર બેઠા ત્યારે સેનાને મોકલીને અટલ બિહારી વાજપેયી સરકારે જે પગલાં લીધાં તેના કારણે હિન્દુ નારાજ થયા હતા. આ ઉપરાંત ૨૦૦૨નાં રમખાણો વખતે અટલબિહારી વાજપેયીનો વિડિયો જેમાં તેઓ નરેન્દ્ર મોદીને મુખ્યપ્રધાન તરીકે રાજધર્મનું પાલન કરવાની સલાહ આપે છે તે પ્રચલિત થયો હતો તેના કારણે પણ હિન્દુ નારાજ હતા. આ ઓછું હોય તેમ અટલબિહારી વાજપેયી માથે મુસ્લિમ ટોપી અને ગળામાં મુસ્લિમ પ્રકારનો ખેસ પહેરી મુસ્લિમ તુષ્ટીકરણ કરતા જોવા મળ્યા હતા. આ જ કારણ હતું કે ૨૦૦૪માં ગુજરાતમાં ભાજપને ફક્ત ૧૪ બેઠકો જ મળી હતી જે તેના પરાજયનું એક મુખ્ય કારણ હતું.  માત્ર ગુજરાત જ નહીં, સમગ્ર દેશના હિન્દુઓ પણ આ પ્રકારના મુસ્લિમ તુષ્ટિકરણ અને નરેન્દ્ર મોદીને કહેવાતા ઠપકાથી નારાજ હતા. બીજી તરફ સેક્યુલર મીડિયા દ્વારા રાષ્ટ્રીય અને આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાએ દેશમાં ચર્ચ ને મુસ્લિમો પર હુમલાના પ્રશ્ને કાગારોળ મચાવી લઘુમતી ભયમાં હોવાનાં ગાણાં ગયા હતા તેથી તે વર્ગ પણ સાથે ન હતો. આમ અટલજી માટે પેલી ઉર્દૂ પંક્તિ જેવું થયું હતું-ન ખુદા મિલા, ન વિસાલ-એ-સનમ, ન ઈધર કે રહે, ન ઉધર કે હમ.

અટલબિહારી વાજપેયી સામે સંઘ પરિવારની સંસ્થાઓ પણ બોલકો વિરોધ વ્યક્ત કરવામાં કોઈ મોકો છોડતી ન હતી ચાહે તે વિશ્વ હિન્દુ પરિષદ હોય, સ્વદેશી જાગરણ મંચ હોય કે ઇવન રાષ્ટ્રીય સ્વયંસેવક સંઘ હોય. મિડિયાનું માઇક દેખાયું નથી ને નિવેદન આપ્યું નથી. આના કારણે અટલબિહારી વાજપેયી પણ પત્રકારો દ્વારા સંઘ પરિવારના પ્રશ્ને જ વધુ ઘેરાયેલા રહેતા હતા. લેફ્ટ-લિબરલ મીડિયાએ અટલબિહારી વાજપેયીની સંઘ પરિવારમાં અટુલા પાડી દેવાયેલા નેતા તરીકેની છાપ ઊભી કરી હતી. સામે પક્ષે અટલજીની પણ વેદના કવિતાના માધ્યમથી ક્યારેકક્યારેક છલકાઈ આવતી હતી. સંઘ પરિવારના સમર્થકોમાં અટલબિહારી વાજપેયીની સરકાર સામે મૂંઝવણ હતી. સેેક્યુલર મિડિયાની ખંધાઈ સંઘ પરિવાર સમજી ગયો હોય તેમ આ વખતે પ્રવીણ તોગડિયાના પ્રકરણને બાદ કરીએ તો સંઘ પરિવારે પોતાના મતભેદ બંધબારણે ઉકેલવાનું વધારે પસંદ કર્યું હોય તેમ લાગી રહ્યું છે.

બીજી તરફ હિન્દુત્વના મુદ્દે નરેન્દ્ર મોદીએ હંમેશાં પોતાની હિન્દુ સમ્રાટ તરીકે છબી યથાવત જાળવી રાખવા પ્રયાસ કર્યો છે. જાપાનના વડાપ્રધાન શિન્ઝો અબે સાથે કાશીમાં ગંગા માતાની આરતી દ્વારા, નેપાળમાં પશુપતિનાથ મંદિરમાં પૂજા દ્વારા, બાંગ્લાદેશમાં ઢાકેશ્વરી મંદિરની મુલાકાત દ્વારા, કુંભમાં સ્નાન દ્વારા તેમણે પોતાની હિન્દુની છબી યથાવત જાળવી રાખી છે. તેમણે ઇફતાર પાર્ટીઓ તો બંધ કરી જ, વિપક્ષોને પણ મંદિર તરફ દોડતા કરી દીધા છે. અયોધ્યામાં ભવ્ય દિવાળીની ઉજવણી અને ભવ્ય મહાકુંભનું આયોજન કરીને મોદી અને યોગીની જોડીએ હિન્દુવાદીઓનાં હૃદય જીતી લીધાં છે. યુ. એ. ઇ. જેવા ઇસ્લામિક દેશમાં પણ સ્વામિનારાયણ મંદિર માટે જગ્યા મેળવવામાં નરેન્દ્ર મોદી સફળ રહ્યા તે વાત પણ તેમની હિન્દુવાદીની છબી પુષ્ટ કરે છે. તેમણે મુસ્લિમોના તુષ્ટિકરણનો દેખીતો કોઈ પ્રયાસ કર્યો નથી. ઉલટું, ટ્રિપલ તલાકના મુદ્દે વારંવાર વટહુકમ લાવી અને મુસ્લિમ મહિલાઓને પોતાના પક્ષે તો કરી જ છે પરંતુ સાથે હિન્દુવાદીઓને પણ આ મુદ્દા દ્વારા ખુશ કર્યા છે, કારણકે આ માર્ગ યુનિફોર્મ સિવિલ કૉડ તરફ જાય છે. યમન કે સિરિયા જેવા ગૃહયુદ્ધ ગ્રસ્ત દેશોમાંથી ખ્રિસ્તી કે અન્ય પંથીઓને ઉગારવામાં મોદી સરકારની સફળતા તેમની સબ કા સાથ સબ કા વિકાસની છબી દૃઢ બનાવે છે.

૨૦૦૧માં સંસદ પર હુમલા પછી અટલબિહારી વાજપેયીએ ‘આરપાર કી લડાઈ હોગી’ એવી જાહેરાત કરી હતી અને તે પછી સરહદે સૈનિકોને તૈના પણ કરાયા હતા પરંતુ તે વખતે દેશમાં પાંચમી કતારીયા લોકો અત્યાર કરતાં ઘણી મોટી સંખ્યામાં હતા જેથી સેના જે રસ્તે જતી તે રસ્તે સુરંગ વિસ્ફોટ થતા અને સેનાના શસ્ત્રાગારના ડેપોમાં આગના બનાવો બનતા હતા. સરહદે સેનાની તૈનાતીનો ખર્ચ ખૂબ જ થતો હોય છે. આ ખર્ચ ભારતને તો પોસાય પરંતુ પાકિસ્તાનને મોંઘો પડી ગયો હતો. તદુપરાંત પાકિસ્તાનના વિમાન અને ભારતીય વાયુ સીમા પરથી ઉડવા પ્રતિબંધ મૂકી દેવાયો હતો. આ બધાં પગલાંના કારણે પાકિસ્તાનને આર્થિક રીતે ખૂબ મોટો ફટકો પડ્યો હતો પરંતુ તે સીધો ધ્યાનમાં આવે તેમ નહોતો. તે વખતે સોશિયલ મીડિયા ટીમ પણ નહોતી કે જે સરકારી વાત જનતા સુધી પહોંચાડે. મેઇન સ્ટ્રીમ મિડિયાના મોટાભાગના લોકો લેફ્ટિસ્ટ હોવાના કારણે સરકારની વાત મીડિયા દ્વારા પણ જનતા સુધી પહોંચતી ન હતી. આની સામે નરેન્દ્ર મોદી સરકારે સર્જિકલ સ્ટ્રાઇક અને ઍરસ્ટ્રાઇક કરી અને જનતાને પોતે પાકિસ્તાનને પાઠ ભણાવ્યો હોવાનો સ્પષ્ટ સંદેશો પાઠવવામાં સફળતા મેળવી છે.

પરંતુ ઘણી બધી બાબતો તમારા પક્ષમાં હોય એમ છતાં તમે જો જનતા સુધી પહોંચાડી ન શકો તો ચૂંટણીમાં તમને એનો ફાયદો થતો નથી. આ વાત નરેન્દ્ર મોદી અને અમિત શાહની જોડી બરાબર જાણે છે. આથી જ તેમણે એક વર્ષ પહેલાંથી ચૂંટણીની તૈયારીઓ પ્રચાર અને સંગઠન એમ બંને સ્તરે શરૂ કરી દીધી હતી. એક તરફ નરેન્દ્ર મોદી વિવિધ યોજનાઓના લાભાર્થીઓને વિડીયો કોન્ફરન્સથી મળી રહ્યા હતા તો બીજી તરફ અમિત શાહ ‘સંપર્ક ફોર સમર્થન’, ‘મારો પરિવાર ભાજપ પરિવાર’ વગેરે અભિયાનો દ્વારા સંગઠનને સતત ચેતનવંતુ રાખી રહ્યા હતા. તેમની સૂચના મુજબ વિરોધી પક્ષમાંથી કેટલાક નેતાઓને ભાજપમાં લવાઈ રહ્યા હતા. અટલબિહારી વાજપેયી સરકાર વખતે એવું થયું હતું કે સંગઠનના માસ્ટર લાલકૃષ્ણ અડવાણી ભારત ઉદય યાત્રા કાઢી રહ્યા હતા જેના કારણે પક્ષ તેમાં વ્યસ્ત હતો. આ રીતે બન્ને મોટા નેતાઓ માત્ર પ્રચારમાં જ જોડાયેલા હતા. વળી પક્ષમાં જૂથવાદ પણ મોટાપાયે હતો તેમ પ્રમોદ મહાજને ચૂંટણી પછી રજત શર્માને આપ કી અદાલતના એક કાર્યક્રમમાં જણાવ્યું હતું. પ્રમોદ મહાજને એ પણ સ્વીકાર્યું હતું કે હાઇ ટૅક પ્રચારના કારણે ગામડાંનો સીધો સંપર્ક છૂટી ગયો હતો. નરેન્દ્ર મોદી-અમિતભાઈએ આ બાબતે ધડો લીધો લાગે છે, કારણકે આ વખતે ૨૦૧૪ની જેમ હૉલૉગ્રામ દ્વારા થ્રીડી સભા કરાઈ નથી. નેતાની તંદુરસ્તી અને સ્ફૂર્તિ પણ મહત્ત્વની ગણાય. અટલજીની ઉંમર તે વખતે ૮૦ વર્ષ હતી. ઘૂંટણની સર્જરીના કારણે ડગુમગુ ચાલતા. પોતાની વાતમાં લાંબો વિરામ લેતા. ૨૦૦૪ના એનડીટીવીના રાજદીપના ઇન્ટરવ્યૂમાં (તબિયતના લીધે) અસ્વસ્થ, નિરાશ જણાતા હતા. આની સામે મોદીની ઉંમર ૬૮ વર્ષની જ છે. ખૂબ જ સ્ફૂર્તિ દેખાય છે. ઇન્ટરવ્યૂઓમાં પણ ક્યાંય પ્રશ્નોની જાળમાં ફસાતા નથી. રાજદીપ જેવાને ઇન્ટરવ્યૂ જ આપ્યા નથી.

 ૨૦૦૪માં મધ્યપ્રદેશ, રાજસ્થાન અને છત્તીસગઢમાં જીતના લીધે ભાજપે વહેલી ચૂંટણી આપી દીધી, પરંતુ ચૂંટણી પંચે પ્રચારમાં ત્રણ મહિનાનો લાંબો સમયગાળો રાખ્યો. તેમાં ઇન્ડિયા શાઇનિંગનો એકનો એક મુદ્દો ચાલ્યો નથી. ગયા વખતે ભાજપનો મોરચો વિખેરાયેલો અને યુપીએ મજબૂત જણાતો હતો. સોનિયા ગાંધી પણ ભાજપના વિદેશી કુળની મહિલાના પ્રચારમાં સહાનુભૂતિ મેળવવામાં સફળ રહ્યાં હતાં. આ વખતે તેમ નથી. રાહુલ તો ઠીક, પ્રિયંકા પણ ખાસ દમ નથી દેખાડી શક્યાં. ઉલટું, ચાલુ ચૂંટણીમાં રાફેલ મુદ્દે સુપ્રીમ કૉર્ટના નિર્દેશના ખોટા અર્થઘટન બદલ રાહુલને ઠપકો અને અવમાનનાની નૉટિસ મળતાં તેમને બે વાર દુ:ખ વ્યક્ત કરવું પડ્યું છે. કૉંગ્રેસ ઉત્તરપ્રદેશ સહિત અનેક રાજ્યોમાં એકલી ચૂંટણી લડી રહી છે. વળી, છેલ્લાં બે વર્ષમાં પશ્ચિમ બંગાળ, ઓડિશા અને કેરળમાં ભાજપે મજબૂત ટક્કર આપીને ત્યાંનું ચિત્ર બદલવા પ્રયાસ કર્યો છે, જેના લીધે આ રાજ્યોમાં લોકસભા ચૂંટણીમાં ભાજપને સારો ફાયદો થતો જણાઈ રહ્યો છે. વળી, ભાજપ સમર્થકોમાં એ પ્રચાર પણ છે કે ૨૦૦૪માં મતદાનમાં નિરસતા દાખવી દસ વર્ષ સહન કરવું પડ્યું તેવું આ વખતે થવા દેવું નથી.

ટૂંકમાં, આ તબક્કે, મોદી સરકાર સત્તામાં ફરીથી વધુ સારી રીતે પુનરાગમન કરે તેવાં સ્પષ્ટ લક્ષણો દેખાઈ રહ્યાં છે.

Advertisements
politics, sanjog news, vichar valonun

પાંચ રાજ્યોની ચૂંટણી: દસ સૂત્રીય આકલન

(વિચારવલોણું કૉલમ, સંજોગ ન્યૂઝ, દિ.૧૬/૧૨/૧૮)

પાંચ રાજ્યોની ચૂંટણીનાં પરિણામો ૧૧ ડિસેમ્બરે આવી ગયાં. બધાંએ ‘હું તો કહેતો હતો’ તેમ કહીને પોતપોતાનું વિશ્લેષણ કર્યું. ૨૦૧૪ પછી દિલ્લી-બિહાર અને હવે ત્રણ રાજ્યોને બાદ કરીએ તો ભાજપે ઘણાં રાજ્યોમાં મેળવેલી સફળતા જાણે કે ગુજરાત અને આ ત્રણ- મધ્ય પ્રદેશ, રાજસ્થાન અને છત્તીસગઢનાં પરિણામોએ ધોઈ નાખી. કોઈએ નરેન્દ્ર મોદી-અમિત શાહના અંહકારને જવાબદાર ઠરાવ્યો તો કોઈએ વસુંધરા રાજે સિંધિયાના અહંકારને. ખરું અને તટસ્થ આકલન શું હોઈ શકે?

પહેલી વાત તો એ કે નફરત અને અહંકાર સામે વિનમ્રતા અને પ્રેમ જીતતો હોય છે. ગત ગુજરાત વિધાનસભા ચૂંટણી પહેલાં અહમદ પટેલને હરાવવા માટે ભાજપે પ્રયાસો કર્યા. તેમાં ખોટું નહોતું પરંતુ તે માટે કૉંગ્રેસને તોડીને સાતેક ધારાસભ્યોનાં રાજીનામાં મૂકાયાં અને પછી ટૅક્નિકલ ભોપાળું વાળ્યું (થેંક્સ ટૂ શક્તિસિંહ ગોહિલ જેમણે આ પકડી પાડ્યું) તેના કારણે કૉંગ્રેસમાં નવો પ્રાણ ફૂંકાયો. તે સમયે પેટ્રોલ-ડીઝલ મોંઘા થવાની શરૂઆત થઈ ગઈ અને ગુજરાતમાં રસ્તા ખરાબ હતા. કૉંગ્રેસે ૨૦૧૪ની ચૂંટણીનાં પરિણામોમાંથી બોધપાઠ લઈ સૉશિયલ મિડિયામાં દિવ્યા સ્પંદના જેવા યુવાન નેતાઓના હાથમાં તેને સોંપીને ભાજપ સામે તેનું જ શસ્ત્ર ઉગામ્યું. યુપીએ શાસનમાં પેટ્રોલ-ડીઝલના ભાવ વધતા તો નરેન્દ્ર મોદી કઈ રીતે મનમોહનસિંહને જવાબદાર ઠરાવતા તેની વિડિયો ક્લિપ ફરવા લાગી. બીજી તરફ, ગુજરાત સહિત દેશભરમાં ભાજપની સૉશિયલ મિડિયા ટીમ નબળી પડવા લાગી. સૉશિયલ મિડિયાની જવાબદારી ધરાવતા નેતા કે કાર્યકરો, ખબર નહીં કેમ, ઉદાસીન દેખાયા.

બીજો મુદ્દો એ છે કે અત્યાર સુધી સંઘ પરિવાર કૉંગ્રેસને તેનાં અનેક અલગ-અલગ સંગઠનો દ્વારા ચોતરફથી ઘેરતો રહ્યો.. આ જ નીતિ કૉંગ્રેસ અને તેના સાથીઓએ પણ અપનાવી. નરેન્દ્ર મોદી સરકારે એનજીઓના વિદેશ ભંડોળને અટકાવ્યું. અર્બન નક્સલીઓની ધરપકડ કરવામાં આવી. નોટબંધીમાં કાળાં નાણાં ધરાવનારાઓને (જેમાં ભાજપ સમર્થકો પણ હતા જ) તકલીફો પડી. તેથી ૨૦૧૪ પછીથી અને ખાસ કરીને ૨૦૧૬ પછીથી આ બધા જ લોકો ભાજપ પાછળ પડ્યા. ભાજપ શાસિત રાજ્યોમાં જ ખેડૂત આંદોલનો થયાં. ગુજરાતમાં પાટીદાર આંદોલન, મહારાષ્ટ્રમાં મરાઠા આંદોલન, રાજસ્થાનમાં રાજપૂતોનું કરણી સેનાનું આંદોલન તેમજ દેવકીનંદન ઠાકુર જેવા કથાકારનું સવર્ણો માટેનું આંદોલન થયું. સુપ્રીમ કૉર્ટમાં એસ.સી.-એસ.ટી. કાયદા પરના ચુકાદા પછી નરેન્દ્ર મોદી દલિતોનું તુષ્ટીકરણ કરવા ગયા. ૨૦૧૪ પછીથી રોહિત વેમૂલાથી માંડીને ગુજરાતમાં ઊના કાંડ પછીથી દલિતો ભડકેલા હતા જ. પરંતુ સુપ્રીમના એસ. સી.-એસ. ટી. કાયદા અંગેના ચુકાદા પછી વધુ ભડક્યા. સંઘના આગેવાનો મોહન ભાગવતે બિહાર ચૂંટણી પહેલાં અને ગુજરાતની ચૂંટણી પહેલાં મનમોહન વૈદ્યે અનામત સંદર્ભે આપેલાં નિવેદનો તોડીમરોડીને રજૂ કરાયાં તેની અસર પણ પડી.

ત્રીજો મુદ્દો મીડિયાનો છે. ભાજપ અને મીડિયાનો ઉંદર-બિલાડીનો પ્રેમ જાણીતો છે. આમેય મિડિયામાં શાસક પક્ષ હોય તેની વિરુદ્ધ વધુ લખાય કે બોલાય તે જાણીતી વાત છે. શાસકોનો કાન આમળવો જરૂરી હોય જ. પરંતુ હિન્દી ચેનલો, જેમના પર ભાજપ તરફી હોવાની છાપ લાગી છે તેમના પર પણ રામમંદિર, કૉંગ્રેસનો પાકિસ્તાન પ્રેમ, દલિતો, આ બધા મુદ્દા છવાયેલા રહ્યા. કેરળમાં દલિતો પર અત્યાચાર, કર્ણાટકમાં ખેડૂતોની આત્મહત્યા, પંજાબમાં ૩૦ દિવસમાં ૪૨ જણાનાં ડ્રગ્સના લીધે મૃત્યુ, આ સમાચાર પણ જે-તે રાજ્યોના શાસક પક્ષોના હતા જ. તેની જેટલી થવી જોઈએ તેટલી ચર્ચા ન થઈ.

ચોથો મુદ્દો વર્ષોથી ચૂંટણીઓ જે મુદ્દે લડાય છે તે ખેડૂતોનો છે. ઉત્તર પ્રદેશમાં ચૂંટણી જીતવા ભાજપે ખેડૂતોના દેવા માફ કરવાની વાત કરી. ચૂંટણી જીત્યા પછી આમ કર્યું પણ ખરું. આના પગલે મહારાષ્ટ્ર, મધ્ય પ્રદેશ, રાજસ્થાનમાં ખેડૂતોનું આંદોલન થયું. ગુજરાતમાં પણ મીડિયામાં ખેડૂતોની ચર્ચા વધુ થવા લાગી. ખેડૂતોનો પ્રશ્ન એવો છે કે દરેક વિરોધ પક્ષને ફાયદો કરાવે છે અને દરેક રાજકીય પક્ષ તે વિપક્ષમાં હોય ત્યારે તેને ચગાવવામાં પાછી પાની નથી કરતો. પરંતુ જ્યારે તે શાસનમાં આવે છે ત્યારે તેના માટે તે જ મુદ્દો બૂમરેંગ સાબિત થાય છે. સ્વતંત્રતા પછી ખેડૂતો, દલિતો અને બેરોજગારી- આ ત્રણ મુદ્દા કોઈ પણ સરકાર માટે માથાના દુઃખાવા સાબિત થતા રહ્યા છે.

ગત વર્ષે અને આ વર્ષે વરસાદ ઓછો પડ્યો છે. લગભગ દુષ્કાળની જ સ્થિતિ છે. ખેડૂતોને બી, ખાતર અને સિંચાઈના પ્રશ્નો છે. પરંતુ સામે પક્ષે ખેડૂતોને સરકાર દ્વારા સહાય પણ મળે છે. જોકે તેનો અમલ બરાબર ન થતો પણ હોઈ શકે. પરંતુ ખેડૂતોને વૈજ્ઞાનિક પદ્ધતિથી ટપક સિંચાઈ પદ્ધતિ કે વરસાદી પાણીનો સંગ્રહ કરીને ખેતી કરાવવા તરફ સરકારો લઈ જતી નથી. પરિણામે આ પ્રશ્ન એમ ને એમ ઊભો રહે છે. ખેડૂતોના દેવા માફ કરવા તે શૉર્ટ ટર્મ અને સરકારની તિજોરીને સાફ કરવા જેવો ઉપાય છે. (રાહુલ ગાંધી પણ ૧૧ ડિસેમ્બરે જીત પછી હવે કહી રહ્યા છે કે દેવા માફી એ ઉકેલ નથી.)

આ જ રીતે પાંચમો મુદ્દો બેરોજગારીનો પણ છે. વાલીઓ દ્વારા બાળકોને મેડિકલ-એન્જિનિયરિંગ કે વ્હાઇટ કૉલર જૉબ તરફ પ્રેરાય તેવું જ શિક્ષણ આપવા ધકેલાય છે, અને સરકારી નોકરી એ જ એક માત્ર સુરક્ષિત નોકરી એમ માનીને તેના માટે પ્રયાસ કરવામાં આવે છે (તેમાં કંઈ ખોટું નથી) પરંતુ સરકારી નોકરી માટે અરજી કરનારા બધા જ બેરોજગાર હોય છે તેવું નથી હોતું, પરંતુ જેટલાં ફૉર્મ ભરાયાં હોય તે બધાં જ બેરોજગાર છે તેમ ચિત્ર ઊભું થાય છે. એટલે આ મુદ્દો પણ બધા શાસક પક્ષોને ૧૯૫૨થી કનડતો રહ્યો છે.

છઠ્ઠું ચિત્ર નોટાનું છે. કોઈ રાજકારણી કે કોઈ શાસક પક્ષ સારો નથી. આવું ચિત્ર મીડિયામાં ડિબેટ દરમિયાન કે કૉલમિસ્ટો દ્વારા પોતાને તટસ્થ ગણાવવા માટે તેમના લેખોમાં ઊભું થતું રહ્યું છે. (કોઈ પક્ષની સંપૂર્ણ તરફદારી ન કરો તે બરાબર છે, પરંતુ મુદ્દાસર સમર્થન કે વિરોધ તો હોય જ શકે.) વળી, એનજીઓ ટાઇપના લોકો પણ આવું ચિત્ર ઊભું કરે છે. તેથી ‘નૉટા’ને મળતા મતોનું પ્રમાણ ગુજરાત વિધાનસભા ચૂંટણી ૨૦૧૭થી વધી રહ્યું છે. હું મારી ટીવી ચેનલ પરની ચર્ચામાં આ મુદ્દે દરેક રાજકીય પક્ષને ચેતવું છું. ખાસ કરીને ભાજપ અને કૉંગ્રેસને. તેઓ ડિબેટમાં બંને એકબીજા સામે આક્ષેપ-પ્રતિઆક્ષેપ કર્યા કરે છે. રેલીઓમાં પણ આવું થાય છે. આ બધાંના લીધે કોઈ રાજકીય પક્ષ સારો નથી તેવું વધુ ને વધુ લોકોના મનમાં ઠસવા લાગ્યું છે. કર્ણાટક વિધાનસભામાં પણ આ પ્રમાણ વધ્યું હતું. તાજેતરની છત્તીસગઢ, મધ્ય પ્રદેશ અને રાજસ્થાનમાં તો સમાજવાદી પક્ષ, આમ આદમી પાર્ટી વગેરે કરતાં ‘નૉટા’ને વધુ મતો મળ્યા છે!

સાતમો મુદ્દો એન્ટી ઇન્કમબન્સીનો છે. શાસક વિરોધી લાગણીની શરૂઆત સરકાર રચાય ત્યારથી જ શરૂ થઈ જતી હોય છે. પહેલાં તો પક્ષની અંદર જ આ લાગણી શરૂ થાય. જેમને મુખ્ય પ્રધાન ન બનવા મળે, જેમને પ્રધાન બનવા ન મળે કે જેમને પોતાનાં મનગમતાં ખાતાં ન મળે, કાર્યકર્તાઓને બૉર્ડ-નિગમોમાં ચૅરમેન બનવા ન મળે તેમનામાં શાસન વિરોધી જુવાળ જન્મે. તેઓ આ જુવાળ પોતાની આસપાસના લોકોમાં સીધી કે આડકતરી રીતે ફેલાવે. ચૂંટણી સમયે ટિકિટ ન મળે તેઓ પણ આ જુવાળ ફેલાવે.

આ જુવાળ ફેલાવનારો બીજો વર્ગ સ્વાભાવિક જ વિપક્ષો અને મીડિયા છે. ત્રીજો વર્ગ જનતા છે જેમની અપેક્ષા સંતોષાતી નથી અને ચોથો વર્ગ આંદોલનકારીઓ છે. દા.ત. ગુજરાતમાં પાટીદાર કે દલિત આંદોલન થયું કે કર્મચારીઓ આંદોલન કરે તો તેમને પોતાની માગણી ન સંતોષાય તો શાસન વિરોધી જુવાળ અનુભવાય છે. પાંચમો વર્ગ મિડિયા છે જે કોઈ પણ નકારાત્મક વાતને સીધી સરકાર સાથે જોડી દે છે.

કોઈ પણ સરકાર હોય તેને જનતા વધુમાં વધુ પંદર વર્ષ આપતી હોય છે. ૧૯૪૭માં સ્વતંત્રતા પછી કૉંગ્રેસની સરકાર રચાઈ ત્યારે તેને પણ પંદર વર્ષ મળ્યા હતા. ૧૯૬૨-૬૫ પછી વિવિધ રાજ્યોમાં સરકાર જવા લાગી હતી. પરંતુ કૉંગ્રેસે પક્ષો તોડી કે રાજ્યપાલોનો ઉપયોગ કરી યેનકેન પ્રકારેણ સત્તા ટકાવી રાખી. મધ્ય પ્રદેશ અને છત્તીસગઢમાં આ કારણે જ ભાજપને ફટકો પડ્યો. અલબત્ત, પંદર વર્ષ પછી પણ મધ્ય પ્રદેશમાં કૉંગ્રેસને સ્પષ્ટ બહુમત નથી મળ્યો તે બતાવે છે કે શિવરાજસિંહ ચૌહાણ હજુ પણ લોકપ્રિય છે અને એટલો જુવાળ તેમની સામે નહોતો. આ જ રીતે રાજસ્થાનમાં પણ ભાજપનાં સૂપડાં સાફ નથી થયાં. છત્તીસગઢ જરૂર આશ્ચર્યજનક છે. ત્યાં બહુ ઓછા લોકોએ ભાજપ જશે તેમ વિચારેલું.

આઠમો મુદ્દો વિક્ટિમ કાર્ડનો છે. કોઈ નેતાને સતત ટાર્ગેટ બનાવ્યા રખાય તો તે જનતામાં સહાનુભૂતિ મેળવી જાય છે. ઈન્દિરા ગાંધી, લાલુપ્રસાદ યાદવ, નરેન્દ્ર મોદી (૨૦૧૪ સુધી), અરવિંદ કેજરીવાલ આના દાખલા છે. ૨૦૧૪ પછીથી રાહુલ ગાંધીને ભાજપ દ્વારા સતત ટાર્ગેટ કરી પપ્પુ સાબિત કરવા પ્રયત્ન કરાયા. સંસદમાં રાહુલ નરેન્દ્ર મોદીને ગળે મળ્યા પછી મોદીએ તેમની મિમિક્રી કરી તે ભૂંડું હતું. સંસદમાં તો કમ સે કમ આ બાબત વડા પ્રધાનને ન જ શોભે.

નવમો એક મુદ્દો હિન્દુત્વનો છે તે ન ભૂલવું જોઈએ. ભાજપના પગલે કૉંગ્રેસે પણ મધ્ય પ્રદેશ અને રાજસ્થાનમાં ગોમૂત્રના વ્યાવસાયિક વેચાણ, ગોશાળા બનાવવી, વેદિક સંસ્કાર બૉર્ડ વગેરેનાં વચનો આપ્યાં. રાહુલ ગાંધી શિવભક્ત બની મંદિરે મંદિરે ગયા છે. પારસી દાદા, હિન્દુ માતાના દીકરા રાજીવ ગાંધી અને ખ્રિસ્તી માતા સોનિયા ગાંધીના આ દીકરા અચાનક દત્તાત્રેય ગોત્રના બની ગયા. આ હિન્દુત્વની પણ જીત છે જ.

અને છેલ્લે દસમો મુદ્દો…ઇતિહાસનું પુનરાવર્તન. ૧૯૯૮માં ભાજપની કેન્દ્રમાં સરકાર બની. રાજસ્થાનમાં પોખરણ પરીક્ષણોમાં મોટા પ્રમાણમાં વપરાયેલી ડુંગળીના કારણે મોંઘવારી મુદ્દો બની ગયો. તે વખતે સોનિયા ગાંધી નવા-નવાં કૉંગ્રેસ અધ્યક્ષા બનેલા. પરંતુ તે પછી રાજસ્થાન, મધ્ય પ્રદેશ અને દિલ્લીમાં કૉંગ્રેસ જીતી. આ જ રીતે અત્યારે રાહુલ ગાંધી નવા-નવા કૉંગ્રેસ અધ્યક્ષ બન્યા તે પછી પેટ્રોલ-ડીઝલની મોંઘવારી અને ખેડૂતોના મુદ્દે કર્ણાટકમાં સરકાર અને મધ્ય પ્રદેશ-રાજસ્થાન-છત્તીસગઢમાં જીત મેળવવામાં સફળ થયા છે. અટલજીની સરકાર વખતે સંઘ પરિવારની વિહિપ અને સ્વદેશી જાગરણ મંચ સંસ્થાઓ સામે પડેલી. આજે ફરીથી વિહિપે મોદી સરકાર સામે બાંયો ચડાવી છે. ૨૦૦૪માં અટલજી હારેલા. અટલજી પછી અડવાણી ભાજપના નેતા બનેલા. અત્યારે યોગી આદિત્યનાથ તરફેણમાં યોગી ફૉર પીએમનાં હૉર્ડિંગ ઉત્તર પ્રદેશમાં લાગવા મંડ્યાં છે…આગામી કેટલાક મહિના રાજકારણમાં રસપ્રદ રહેવાનાં છે, તે નક્કી.

hindu, national

રામમંદિર માટે હજુ કેટલી રાહ? કેટલો સંઘર્ષ?

(લ. દિ. ૨૫/૧૧/૧૮)

કોઈ ચોક્કસ સંપ્રદાય (કેટલાક તેને ધર્મ કહે છે, જે ખોટું છે)ની રાજનીતિ એ વાઘની સવારી છે. પાકિસ્તાનથી માંડીને અનેક દેશો સાંપ્રદાયિક આધારે દેશ ચલાવવામાં નિષ્ફળ રહ્યા છે. જ્યારે પણ દેશમાં હિન્દુવાદમાં ઊછાળો આવે છે ત્યારે સૌથી વધુ ડર કેટલાક હિન્દુઓને લાગે છે. આ ડર કેમ લાગે છે તેનો જવાબ પછી, હિન્દુવાદ ઊછાળો કેમ મારે છે તેનો જવાબ પહેલાં.

ભારતમાં હિન્દુઓને અન્યાયની લાગણી અંગ્રેજોના ગયા પછી એક પછી એક ઘટના થકી બળવત્તર બનતી ગઈ. સંસ્કૃતની મજાક ઊડે, પણ મોગલોની ઉર્દૂ મિશ્રિત હિન્દી બોલાય તો વાહ વાહ થાય, નમસ્તે કહો તો જૂનવાણી કે નેતામાં ખપો, પણ આદાબ કરો કે શેક હેન્ડ કરો તો આધુનિક, વંદે માતરમ્ ગાવ તો સાંપ્રદાયિક પણ સારે જહાં સે અચ્છા ગાવ તો બિનસાંપ્રદાયિક, હિન્દુઓ માટે
સિવિલ કાયદો અલગ પણ મુસ્લિમો-ખ્રિસ્તીઓ માટે જુદો, હિન્દુઓનાં મંદિરોનો વહીવટ સરકાર કરે પણ મસ્જિદ, મદરેસામાં ત્રાસવાદી પ્રવૃત્તિ કે અલગતાવાદી પ્રવૃત્તિ થાય તો પણ તે બંધ ન થાય, નવરાત્રિમાં લાઉડ-સ્પીકર રાત્રે દસ વાગે બંધ કરાવી દેવામાં આવે પરંતુ મસ્જિદો પર દિવસમાં પાંચ વાર ભૂંગળા પરથી (મોટા ભાગે) બેસૂરા અવાજે આઝાનો થતી રહે. ફટાકડા હોય કે પતંગ, હિન્દુ તહેવારો અંગે ફટ ચુકાદા આવે અને તેનો અમલ પણ કરવામાં આવે પરંતુ અન્ય પંથોના તહેવારોને પર્યાવરણ કે ઘોંઘાટનો કોઈ પ્રશ્ન ન નડે. હિન્દુ બળાત્કારી બાવાની તરત ધરપકડ થાય, પણ પોતાને પાકિસ્તાનના એજન્ટ ગણાવનાર ઈમામ બુખારી છૂટા ફરે, બળાત્કારી બિશપને તરત જામીન મળી જાય અને તેના સમાચાર પણ સાવ ખૂણેખાંચરે આવે …આવાં તો ઘણાં ઉદાહરણો આપી શકાય.

માર ખાઈ ખાઈને, અન્યાય સહન કરીને અનેક હિન્દુ એટલા ભીરુ બની ગયા કે દસ હિન્દુ હોય પણ એક મુસ્લિમ આવે તો બાવા હિન્દી ચાલુ થઈ જાય, પોતે તો બધા ધર્મોને સમાન માને છે અને હિન્દુ ધર્મના કુરિવાજોમાં પોતે માનતા નથી તેમ કહી હિન્દુ ધર્મની બુરાઈ શરૂ કરી દે. મોહમ્મદ રફીએ કેટલાં ભજનો ગાયાં ને નૌશાદે કેટલા સંગીતબદ્ધ કર્યા તેની વાત કરવા લાગે. આમ, સંગીતને પણ સાંપ્રદાયિક રંગ આપે. રફીની વાત કરતી વખતે રફીને રફીસાહેબ કહેવા, તેમજ તે આવા હતા ને તેવા હતા તેવું માનવાચક ક્રિયાપદ આવે અને કિશોરકુમાર તો ગાંડો હતો ને ચક્રમ હતો તેમ તુંકારો આવે. (મને આ બંને ગાયકો અને મન્નાડે, તલત મહેમૂદથી લઈ તલત અઝીઝ સુધીના અને સોનુ નિગમ, કૈલાસ ખેર સહિતના અનેક ગાયકો ગમે જ છે અને હું રફીને રફીસાહેબ તેમના અવાજ અને સાલસ-કોઈ સંત જેવા સ્વભાવના કારણે કહું છું). પરંતુ રફી કે નૌશાદના પૂર્વજો હિન્દુ હતા જ, તેથી આમાં આશ્ચર્ય ન થવું જોઈએ. આશ્ચર્ય તો એમાં થવું જોઈએ કે હિન્દુ માતા શર્મિલા ટાગોરનો દીકરો સૈફ અલી ખાન અને જેમની ફિલ્મો શિવ-આરાધના કરતા પૃથ્વીરાજ કપૂરથી શરૂ થતી હતી તે રાજ કપૂરના દીકરાની દીકરી કરીના કપૂર તેમના દીકરાનું નામ એક રાક્ષસી વ્યક્તિ તૈમૂર લંગ પરથી રાખે.

કેટલાક લોકો પતંગ કે દિવાળી પૂજનમાં ચોપડા બનાવનારા પરિવારો મુસ્લિમ છે તે વાતને સાંપ્રદાયિક એકતા સાથે જોડે છે. મારી દૃષ્ટિએ એ સાંપ્રદાયિક એકતાનું ઉદાહરણ નથી. એ તો વેપાર છે. આવી રીતે તો હિન્દુઓ પણ મુસ્લિમ તહેવારોમાં વપરાતી ચીજોના ઉત્પાદનમાં જોડાયેલા જ હશે. હા, જન્માષ્ટમીએ બુરખો પહેરેલી મુસ્લિમ માતા પોતાના બાળકને કન્હૈયો બનાવીને લઈ જતી હોય કે હિન્દુ ઈદ મનાવે તે ચોક્કસ સાંપ્રદાયિક એકતાનું ઉદાહરણ છે, બાકી હિન્દુ ગાયક કવ્વાલી કે સૂફી ગીત ગાય કે મુસ્લિમ ગાયક ભજન ગાય તે તો શુદ્ધ વ્યાવસિયકતા જ છે.

કેટલાક મુસ્લિમોને રાષ્ટ્રીય પ્રવાહમાં ન ભળવા દેવા માટે આવા માનસિક ગુલામ હિન્દુઓ પણ જવાબદાર છે. મુસ્લિમ કે શીખ સારું ગુજરાતી બોલતો હોય તો પણ તેની સાથે ‘ક્યા બાવા, તુુમ કાયકુ પૂછતા હૈ?’ કહીને બાવા હિન્દી ચાલુ કરી દેવું, તેને ધર્મના બદલે ફિલ્મોની વાત કરવી હોય તો પણ માનસિક ગુલામ હિન્દુ એવી જ વાતો કાઢે જેનાથી પેલાને કટ્ટર ન થવું હોય તોય તેના મનમાં કટ્ટરતા જન્મે. પાકિસ્તાની ક્રિકેટરો સારા, પાકિસ્તાનમાં ફલાણું સારું તેમ કહી જાણે પેલો મુસ્લિમ પાકિસ્તાન તરફી જ હોય તેમ માની લઈ પાકિસ્તાનના ખોટા વખાણ ચાલુ કરી દે. અંગ્રેજો-મોગલોના શાસનની ગુલામી અને તે પછી પણ ચાલુ રહેલી તુષ્ટિકરણની નીતિના કારણે આ પરિસ્થિતિ થઈ છે.

આ દેશમાં બહારથી આવેલા ઇસ્લામિક આક્રાંતોએ અનેક મંદિરો તોડી મસ્જિદો બનાવેલી છે તે જગજાહેર અને પુરાતત્ત્વની રીતે સિદ્ધ વાત છે. પરંતુ આવાં અનેક મંદિર નહીં, માત્ર એક રામમંદિર ભવ્ય બનાવવા (રામમંદિરનું નિર્માણ તો ૬ ડિસેમ્બર ૧૯૯૨ના રોજ થઈ જ ચુક્યું છે, પણ રામલલ્લા હજુ તંબુમાં છે) પણ કુલ એકોતેર વર્ષ અને રામમંદિર તંબુમાં બન્યા પછી ૨૬ વર્ષ રાહ જોવી પડે! (સરેરાશ હિન્દુ ‘અયોધ્યા તો ઝાંકી હૈ, કાશીમથુરા બાકી હૈ’ ભૂલી જ ગયો છે) અને તે રાહનો હજુ અંત આવ્યો નથી! શેરીથી લઈ શહેર સુધીનાં નામો આવા અત્યાચારી આક્રાંતાઓનાં નામો પરથી છે. પરંતુ સ્વતંત્રતાનાં એકોતેર વર્ષ પછી પણ નામો બદલવામાં આટલી કાગારોળ થાય? જહાંગીરને અન્યાયની મૂર્તિ બતાવવામાં આવે પણ શ્રી રામ અન્યાયકર્તા ચિતરાય અને ન્યાય માટે જેમની વાત માત્ર કૉમિક્સ અને વૈતાલની વાર્તા સુધી સીમિત રહી ગઈ છે તે રાજા વિક્રમાદિત્ય, ભોજ, ચંદ્રગુપ્ત, જેવા રાજાઓનો ક્યાંય કોઈ ઉલ્લેખ જ નહીં? કહેવાતા હિન્દુવાદી ભાજપના ૨૨ વર્ષના દીર્ઘકાલીન શાસનમાં અમદાવાદનું નામ પહેલાં કર્ણાવતી હતું અને તે વેપારવાણિજ્યથી સમૃદ્ધ હતું તે ભણાવવામાં ન આવે? યાદ રાખો, પક્ષ કે સંસ્થા મહાન નથી, વિચારધારા મહાન છે અને જો આપણે આપણા પ્રાચીન વારસાનું ગૌરવ નહીં કરાવી શકીએ તો નવી પેઢીને આ દેશ માટે ગૌરવ નહીં જ થાય. સામ્યવાદીઓ તો કેન્દ્રમાં સત્તામાં નહોતા છતાં પોતાના વિચારો ઘૂસાડવામાં સફળ રહ્યા કારણકે તેમના માટે સત્તા સાથે વિચાર પણ મહત્ત્વનો રહ્યો. તેનું જ પરિણામ છે કે આજે ચોતરફ ભાજપ સત્તામાં હોવા છતાં વૈચારિક યુદ્ધમાં ઘણી વાર નબળો દેખાય છે.

આ પૂર્વભૂમિકાના સંદર્ભમાં અયોધ્યામાં વિહિપ અને શિવસેના કાર્યક્રમો કરી રહ્યા છે તે જુઓ. ફરી એક વખત હિન્દુવાદીઓ જોશમાં દેખાઈ રહ્યા છે. આ જોશ ઉન્માદમાં ન પરિણમે તે જોવાનું કામ અને જવાબદારી રાજ્ય અને કેન્દ્ર સરકાર બંનેની છે. હિન્દુઓના નામે મતો મેળવવા, હિન્દુ હૃદય સમ્રાટ બનવું પણ પછી તેમની આશાઓ પર ખરા ન ઉતરવું તે નિરાશા કે ઉન્માદ, બંનેમાંથી કંઈ પણ જન્માવી શકે છે. સંઘ પરિવારે પણ યાદ રાખવું પડશે, આ વખતનું આંદોલન છેલ્લું આંદોલન હશે. રામમંદિર માટે વર્ષ ૧૯૯૦ અને ૨૦૦૨માં અનેક લોકોનાં લોહી રેડાયાં છે. આવી પરિસ્થિતિ પછી રમખાણો થાય ત્યારે જેલમાં ગયેલાની પડખે વિહિપના નેતાઓ ઊભા રહ્યા? કાયદાકીય સહાય કેટલી કરી? ભાજપે તેમના પરિવારો માટે શું કર્યું? વિહિપના જૂના નેતા પ્રવીણ તોગડિયાએ તો નિરાશ થઈ અલગ માર્ગ કરી લીધો છે. પણ આ વખતે પણ કંઈ ન થયું તો હવે પછી કોઈ ભોજિયો ભાઈ આવાં આંદોલનમાં નહીં જોડાય. અમદાવાદના કર્ણાવતી નામ બાબતે પણ સરેરાશ હિન્દુવાદી સંઘ-ભાજપની ઉદાસીનતાથી દુ:ખી છે.

બીજી એક વાત એ પણ સત્ય છે કે દેશ સાંપ્રદાયિક આધાર પર આગળ ન વધી શકે. વિચિત્ર લાંબાં ટીલાંવાળા જટાધારી બાવાઓ એક મંત્ર શુદ્ધ ઉચ્ચારણ ન કરી શકતા હોય તેવાને ટીવી પર ચર્ચામાં હિન્દુ ધર્મના પ્રતિનિધિ તરીકે બેસાડી દેવામાં આવે તે કરુણતા જ છે. સ્વામી સચ્ચિદાનંદ જેવા સાચા સંત તો પોતાનાં સાચાં કામોમાં જ લાગેલા હોય છે. એટલે હિન્દુને ચિંતા એ વાતની પણ રહે છે કે મુસ્લિમોમાં જેમ ઈમામ કે મૌલવી કુર્આન/હદીસનું સાચુંખોટું અર્થઘટન કરે તેમ જ કરવું પડે તેવું ક્યાંક હિન્દુઓ બાબતે ન થઈ જાય. આસારામ સહિત બાવાઓના એટલા કિસ્સા બહાર આવ્યા છે અને સામે પક્ષે મિડિયા પણ અન્ય પંથોની સરખામણીમાં તેને જ હાઇલાઇટ અને હાઇપ આપતા રહે છે તેથી સરેરાશ હિન્દુને પણ આવા બાવાઓથી ચીડ છે અને તેથી જ્યારે હિન્દુઓના આવા આંદોલનને જુએ છે ત્યારે ડરે છે કે ક્યાંક આવા બોદા હિન્દુ બાવાઓ દેશમાં સર્વોપરી ન થઈ જાય.

વિહિપ (જૂની હતી ત્યારની વાત છે, કારણકે હવે તે નવું સ્વરૂપ ધારણ કરી રહી છે) જન્માષ્ટમીએ કે રામનવમીએ યાત્રા કાઢે ત્યારે ટ્રકોમાં ગાળો બોલતા કે પછી ઉશ્કેરણીજનક નારા લગાવતા લોકો રહેતા હતા. સાંપ્રદાયિક કાર્યક્રમોની ઉજવણી એવી હોવી જોઈએ જેનાથી બીજા પંથવાળા પણ આકર્ષાય. વિહિપની સ્થાપના મૂળ તો હિન્દુઓમાં આવી ગયેલી આભડછેટ સહિતની કુરીતિ ભગાવવાની હતી પરંતુ તે કાર્યક્રમો ઘટી ગયા અને આવા ઉન્માદી કાર્યક્રમો-ભાષણો વધી ગયાં. નવરાત્રિ કે ગણેશ ચતુર્થી વખતે ડીજેમાં પૌવા ચડા કે આઈ કે પછી વરઘોડામાં આ રે પ્રીતમ પ્યારે જેવાં ગીતો વગાડવા સહિતની ખોટી બાબત સામે કેમ કોઈ વિહિપ નેતા કંઈ ન બોલે? ૧૯૯૦ પછી ભાજપના ઉમેદવારોમાં વિહિપનો ક્વૉટા કેટલો હશે તેના પર મગજમારી શરૂ થઈ ગઈ. પોલીસ સ્ટેશનમાં જઈ વિહિપ નેતા સુપર સીએમ તરીકે વર્તતા તે ઘણા જાણે જ છે. એટલે હવે વિહિપ ફરી બેઠી થવા પ્રયાસરત છે ત્યારે આ બધી જ બાબતોનું ધ્યાન રાખવું પડશે.

પરંતુ એક વાત સ્પષ્ટ છે જ કે ભવ્ય રામમંદિર બનવું જ જોઈએ. સાથે એક વાત એ પણ છે કે શાહબાનો કેસ સાથે તેને સરખાવી ન શકાય. શાહબાનો કેસમાં સર્વોચ્ચનો ચુકાદો આવી ગયો હતો. તે પછી તેને કાયદામાં સુધારા દ્વારા તેને ફેરવી તોળાયો. અત્યારે આ બાબત સર્વોચ્ચમાં અનિર્ણિત (પેન્ડિંગ) છે. જો તેમ છતાં સરકાર વટહુકમ લાવે તો (શાહબાનોમાં જેમ સર્વોચ્ચના ચુકાદાને ફેરવી તોળી ખોટું ઉદાહરણ બેસાડાયું તેમ) ખોટું ઉદાહરણ બેસે. ભવિષ્યમાં અન્ય પંથનો કોઈ સળગતો મુદ્દો સર્વોચ્ચમાં અનિર્ણિત હશે ત્યારે તે પણ ઉન્માદના સહારે તેને બદલવા દબાણ લાવશે તો શું?

પરંતુ તેનો અર્થ એ પણ નથી કે સરકાર પર ઉગ્ર દબાણ ન ઊભું કરવું. રાજકારણીઓએ એવી ખોટી ટેવ પાડી છે કે તેઓ શાંત માગણીઓને ગણકારતા જ નથી. તેમ ન હોત તો મહારાષ્ટ્રમાં ખેડૂતોને ત્રણ-ત્રણ વાર આંદોલન શા માટે કરવું પડે? અમદાવાદનું કર્ણાવતી કરવાની માગણી જનસમૂહનું ઉગ્ર દબાણ નહીં હોવાથી વર્ષોથી બહેરા કાને અથડાયા કરે છે અને નિવેદનબાજીમાં અટવાયા કરે છે. એટલે સારું એ જ છે કે શાંત આંદોલન છે ત્યાં જ રામમંદિરના મુદ્દાનો ન્યાયાલયમાં જ નિવેડો આવે. સાથે કર્ણાવતી નામ પણ થઈ જાય.

જો નિવેડો ન આવ્યો તો આ આંદોલન, ભલે વિરોધીઓના મત મુજબ, ભાજપ માટે હિન્દુ મતો નક્કી કરવા થતું હોય, પણ તે બૂમરેંગ સાબિત થઈ શકે છે. યાદ રહે કે, ૨૦૦૨માં પણ સંપાદિત જમીન પર ભૂમિ પૂજા બાબતે આવું જ વાતાવરણ હતું. પછી શું થયું? વિકાસ છતાં અટલ સરકાર ગઈ! રામમંદિરની ચ્યુઇંગ ગમમાં આ આંદોલન પછી કોઈ સ્વાદ રહેવાનો નથી, પણ તે જો ભૂલથી ક્યાંક ચોંટી ગઈ તો નુકસાન કરાવીને જ રહેશે. એટલે હવે સરકાર સર્વોચ્ચમાં અરજી કરી આ મુદ્દે ઝડપથી સુનાવણી કરી ચુકાદા માટે દબાણ લાવે તે જરૂરી છે. કૉંગ્રેસ સહિત કોઈ વિપક્ષો રામમંદિર માટે દબાણ લાવવાનો જ નથી, ઉલટું, કપિલ સિબલ કે મહાભિયોગની ધમકી દ્વારા તેને ટાળવાના જ છે. આથી અપેક્ષા માત્ર ભાજપ સરકાર પાસે જ છે. ચાર બળવાખોર જજ પૈકીના એક રંજન ગોગોઈ મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ છે ત્યારે, સરકારની અરજી પછી પણ આ મુદ્દાને લટકાવવાનો પ્રયાસ થાય તો વટહુકમનું બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યા વગર છૂટકે જ નથી.

abhiyaan, national, politics

મહાભિયોગની દરખાસ્ત: ન્યાયતંત્ર સામે અવિશ્વાસ જગાવવાની ચાલ?

(અભિયાન,તા. ૦૫/૦૫/૧૮નો અંક)
પહેલી વાર આ દેશના કોઈ મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ સામે મહાભિયોગની દરખાસ્ત રજૂ કરવાનું રાજકીય પક્ષોએ વિચાર્યું હશે. વિપક્ષોની પાસે તેમનાં કારણો છે. વિપક્ષોનું કહેવું છે કે તેમની વર્તણૂક ભારતના મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિના પદને શોભાવતી વ્યક્તિ જેવી નથી. કૉંગ્રેસના વરિષ્ઠ નેતા ગુલામનબી આઝાદે આ દરખાસ્ત પાછળ વિપક્ષોનો હેતુ સમજાવતા કહેલું કે તેમની પાસે આ દરખાસ્ત માટેનાં પાંચ કારણો છે.
૧. ઓડિશામાં પ્રસાદ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઑફ મેડિકલ સાયન્સ એ ૪૬ સંસ્થાઓ પૈકીની એક હતી જેને કેન્દ્ર સરકારે બે શૈક્ષણિક વર્ષ માટે મેડિકલ અભ્યાસક્રમમાં વિદ્યાર્થીઓને પ્રવેશ આપવા માટે પ્રતિબંધિત જાહેર કરી હતી. તેનું કારણ મેડિકલ કાઉન્સિલ ઑફ ઇન્ડિયાનો રિપૉર્ટ હતો. આ અહેવાલ મુજબ, તેમની ઉતરતી કક્ષાની આંતરમાળખાકીય સુવિધાઓ હતી અને નક્કી થયેલાં ધારાધોરણો પૂરાં ન કરવા તે હતું. આ કેસમાં ઑડિશા ઉચ્ચ ન્યાયાલયના નિવૃત્ત ન્યાયાધીશ આઈ. એમ. કુદુસ્સી, વચેટિયા વિશ્વનાથ અગરવાલ, અને પ્રસાદ એજ્યુકેશન ટ્રસ્ટના બી. પી. યાદવ વચ્ચેની કથિત વાતચીતની બહાર આવેલી ટેપ મુજબ, વરિષ્ઠ ન્યાયાધીશોને લાંચ આપવાનો કૉલેજના અધિકારીઓનો ઈરાદો હતો. કૉંગ્રેસનો આક્ષેપ છે કે પહેલી નજરે એવું લાગે છે કે મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ દીપક મિશ્ર આ કેસમાં કદાચ સંડોવાયેલા હોઈ શકે.
૨. પ્રસાદ એજ્યુકેશનલ ટ્રસ્ટના કેસના દરેક કેસમાં મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિની અધ્યક્ષતાવાળી બૅન્ચે ચુકાદા આપ્યા છે. તેથી તેઓ પણ તપાસના પરીઘમાં આવી શકે તેવી બાબતમાં તપાસ માગતી રિટ પિટિશન પર પણ મિશ્રએ વહીવટી અને ન્યાયિક બંને રીતે કામ કર્યું છે. આ રીતે તેમણે ન્યાયાધીશોની આચારસંહિતાનું ઉલ્લંઘન કર્યું છે.
૩. મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિએ ૬ નવેમ્બર ૨૦૧૭ની તારીખનો વહીવટી આદેશની તારીખ અગાઉની નાખી હતી જે ગંભીર છેતરપિંડી અને બનાવટનું કૃત્ય બને છે.
૪. દીપક મિશ્રએ તેઓ જ્યારે વકીલ હતા ત્યારે જમીન મેળવી હતી. તે માટે તેમણે જે સોગંદનામું કર્યું તે ખોટું હોવાનું સાબિત થયું હતું. એડીએમે ૧૯૮૫માં આ જમીન ફાળવણીને રદ્દ કરી હતી. તેમણે જ્યારે સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયમાં પ્રમૉશન મેળવ્યું તે પછી ૨૦૧૨માં કથિત જમીન પાછી આપી દીધી હતી.
૫. મિશ્રએ રાજકીય રીતે સંવેદનશીલ કેસોમાં પૂર્વ નિર્ધારિત પરિણામ મેળવવા માટે ચોક્કસ વકીલોના કેસો પસંદગીના ન્યાયાધીશોને આપવા માટે પોતાની માસ્ટર રૉસ્ટર તરીકેની વહીવટી સત્તાનો દુરુપયોગ કર્યો છે.
આ મહાભિયોગની નૉટિસ આપનાર પક્ષોમાં કૉંગ્રેસ ઉપરાંત સમાજવાદી પક્ષ (સપ), બહુજન સમાજ પક્ષ (બસપ), રાષ્ટ્રવાદી કૉંગ્રેસ પક્ષ (એનસીપી), સીપીએમ, સીપીઆઈ અને મુસ્લિમ લીગનો સમાવેશ થાય છે. તૃણમૂલ, શિવસેના, ડીએમકે, બીજદ, અન્નાદ્રમુક, સહિતના ભાજપના કટ્ટર વિરોધી પક્ષો પણ આ દરખાસ્તમાં જોડાયા નથી તે પણ નોંધપાત્ર છે.
આ મહાભિયોગની દરખાસ્તને તો ઉપરાષ્ટ્રપતિ અને રાજ્યસભાના અધ્યક્ષ વેંકૈયા નાયડુએ ફગાવી દીધી એટલે હવે વિપક્ષો માટે ન્યાયાલયમાં જવાનો માર્ગ રહ્યો છે. આ દરખાસ્ત માટે જે પક્ષો આગળ આવ્યા છે તેમાં સ્પષ્ટ છે કે બધા કૉંગ્રેસના બગલબચ્ચાં જેવા પક્ષો છે અને મૂળ તો ડાબેરી તેમજ મુસ્લિમ લીગ જેવા કટ્ટરવાદી પક્ષ છે.
હવે પ્રશ્ન એ ઉપસ્થિત થાય છે કે કૉંગ્રેસ અને તેના બગલબચ્ચાં જેવા સાથી વિપક્ષો શા માટે દીપક મિશ્ર સામે આટલા ઉકળી ઊઠ્યા છે? મિશ્ર તો બે ઑક્ટોબર ૨૦૧૮ના રોજ નિવૃત્ત થવાના છે. તો પછી આટલી ઉતાવળ શા માટે કે તેઓ તેમના પદ પરથી હટી જાય?
આને કૉંગ્રેસ અને ડાબેરીઓની મિલી ભગત તરીકે જોવાય છે. આ ન્યાયતંત્રમાં અવિશ્વાસ પેદા કરવાની ચાલ છે. સંસદ પર અવિશ્વાસ, સેના પર અવિશ્વાસ, પોલીસ પર અવિશ્વાસ અને હવે ન્યાયતંત્રમાં અવિશ્વાસ. અત્યાર સુધી ન્યાયતંત્રના ચુકાદાઓ ગમે કે ન ગમે, બધાએ સ્વીકાર્યા જ છે. પરંતુ તાજેતરમાં એક નવી ચાલ જોવા મળી છે.
ન્યાયાધીશ બ્રિજગોપાલ હરિકિશન લોયાના મૃત્યુના કેસમાં સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયે જાહેર હિતની અરજી ફગાવી દીધી તે પછી જાણીતા વકીલ પ્રશાંત ભૂષણે આ ચુકાદાના દિવસને કાળો દિવસ ગણાવ્યો! આ એ જ પ્રશાંત ભૂષણ છે જે કાશ્મીરમાં લોકમત લેવાની વાત કરે છે, જે એક ત્રાસવાદી યાકૂબ મેમણ જેની સામે પદ્ધતિસર કેસ ચાલ્યો, સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયમાં ચુકાદો આવ્યો, તે પછી તેના પર રાષ્ટ્રપતિએ મંજૂરીની મહોર મારી તો પણ અડધી રાત્રે સર્વોચ્ચ ન્યાયાલય ખોલાવી તેની ફાંસી અટકાવવા માટે પ્રયાસો કર્યા. ૧૦ એપ્રિલ ૨૦૧૬ના રોજ આ પ્રશાંત ભૂષણે ભોપાલમાં આયોજિત એક કાર્યક્રમમાં દેશભરના ન્યાયાધીશોને મૂર્ખ અને ભ્રષ્ટ ગણાવ્યા હતા! આ પ્રશાંત ભૂષણે નક્સલી વિસ્તારોમાં સેનાની હાજરી અંગે પણ જનમત લેવાની વાત કરી હતી. આ માટે પ્રશાંત ભૂષણને તેમની ઑફિસમાં જ ત્રણ જણાએ તમાચા માર્યા હતા, તો પણ તેઓ સુધરવાનું નામ લેતા નથી.
ગુજરાત ઉચ્ચ ન્યાયાલયે ૨૦૦૨ના નરોડા પાટિયા હત્યાકાંડમાં પૂર્વ પ્રધાન માયાબહેન કોડનાનીને નિર્દોષ જાહેર કર્યા તેની પણ કૉંગ્રેસે ટીકા કરી હતી. દરેક ચુકાદામાં ઉપરના ન્યાયાલયમાં જવાની છૂટ હોય જ છે. અરે! સર્વોચ્ચમાં ચુકાદો આવી જાય તો પણ તેની રિવ્યૂ પિટિશન, લાર્જર બૅંચ દ્વારા ચુકાદા માટે અરજી વગેરે કરી શકાતું હોય છે. પરંતુ ચુકાદાની આ હદ સુધીની ટીકા આ પહેલાં ક્યારેય થયાનું યાદ નથી આવતું.
અત્યારના મહાભિયોગના મુદ્દા પર પાછા ફરીએ. દરખાસ્તમાં ઉઠાવેલા મુદ્દા અંગે સુપ્રીમે પોતે ગત નવેમ્બર ૨૦૧૭માં ઠરાવ્યું હતું કે બૅન્ચોને કેસ સોંપવાના મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિના વહીવટી કાર્યમાં કોઈ હિતનો ટકરાવ નથી થતો. વળી, દીપક મિશ્રએ છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષોમાં જે ચુકાદા આપ્યા છે તેને ટાંકીને એમ કહેવાય છે કે વિપક્ષોનો તેમનો વિરોધ પોતાની મત બૅંકને સાચવવા માટે છે. મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિએ સિનેમા હૉલમાં રાષ્ટ્રગીત વગાડવાનું ફરજિયાત બનાવતો ચુકાદો આપેલો, યાકૂબ મેમણને ફાંસીની સજાવાળો ચુકાદો પણ તેમણે જ આપેલો, દિલ્લીની પેરા મેડિકલ વિદ્યાર્થિની પર સામૂહિક બળાત્કારના ૨૦૧૨ના કેસનો કડક ચુકાદો પણ તેમણે જ આપેલો, ૨૦૦૮માં એક નાની બાળકીને ચૉકલેટ આપીને તેના પર બળાત્કાર કરનારને ફાંસીની સજા પણ તેમણે જ સંભળાવેલી.
હવે રામમંદિર કેસની સુનાવણી રોજબરોજ કરવાનું કૉર્ટે નક્કી કર્યું છે. પરંતુ કૉંગ્રેસના નેતા અને વકીલ કપિલ સિબલે આ કેસની સુનાવણી ૧૫ જુલાઈ ૨૦૧૯ સુધી મોકૂફ રાખવાની અપીલ કરી હતી. આ કેસની સુનાવણી દીપક મિશ્રની અધ્યક્ષતામાં થઈ રહી છે. કૉંગ્રેસને ડર હોઈ શકે કે રામમંદિર અંગે જો હિન્દુઓની તરફેણમાં ચુકાદો આવી જાય તો ભાજપને ૨૦૧૯ની ચૂંટણીમાં ફાયદો થઈ શકે. આ ઉપરાંત ચિદમ્બરમ્ ના દીકરા કાર્તિ ચિદમ્બરમ્ નો કેસ, અમિત શાહના પુત્ર જય શાહનો માનહાનિનો કેસ કપિલ સિબલ લડે છે અને આ કેસો પણ મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિની કૉર્ટમાં ચાલે છે. કપિલ સિબલે તો એવી ઘોષણા પણ કરી દીધી છે કે તેઓ ૨૩ એપ્રિલથી મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિની કૉર્ટમાં પોતાના અસીલો વતી રજૂઆત કરવા નહીં જાય. આમ તેમણે મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિનો બહિષ્કાર કરી દીધો છે! આ પણ એક અભૂતપૂર્વ ઘટના છે. આનો અર્થ શું એવો કરવો કે કપિલ સિબલને ભીતિ છે કે અયોધ્યા સહિત ઉપરોક્ત ત્રણેય કેસોમાં તેમનો પક્ષ નબળો છે અને આથી ચુકાદા તેમની વિરુદ્ધમાં જ આવશે? આવું અત્યાર સુધી કોઈ વકીલે કર્યું નહીં હોય.
હકીકતે જેવી રીતે દિલ્લી અને બિહારની ચૂંટણી પહેલાં અસહિષ્ણુતાના નામે એવૉર્ડ વાપસીનું નાટક ચાલ્યું હતું અને સાહિત્યકારોથી માંડીને ફિલ્મ કલાકારો સુધીના લોકોએ અસહિષ્ણુતાનો રાગ આલાપી ચૂંટણી પ્રભાવિત કરવા સફળ પ્રયાસ કર્યો હતો તેમ છેલ્લા કેટલાક સમયથી ન્યાયતંત્ર સામે આ અભિયાન હાથ ધરવામાં આવ્યું છે જેની સ્ક્રિપ્ટ સામ્યવાદીઓએ લખી હોય તેમ જણાય છે. મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ સામે ચાર ન્યાયમૂર્તિઓ જે. ચેલમેશ્વર, રંજન ગોગોઈ, મદન બી. લોકુર અને કુરિયન જૉસેફે રીતસર જાહેરમાં પત્રકાર પરિષદ કરી બળવો પોકાર્યો હતો. આમાં સામ્યવાદી નેતા ડી. રાજાની ન્યાયમૂરતિ જે. ચેલમેશ્વર સાથેની મુલાકાતથી પડદા પાછળ સામ્યવાદીઓની સંડોવણીની શંકા દૃઢ બની હતી. આ બધા હોબાળા પછી જ વિપક્ષોની આ મહાભિયોગની દરખાસ્ત આવી છે તે પણ નોંધપાત્ર છે.
એ પણ નોંધપાત્ર છે કે અગાઉ ન્યાયમૂર્તિ રામાસ્વામી સામે ભ્રષ્ટાચારના આક્ષેપો પર ૧૯૯૩માં મહાભિયોગની દરખાસ્ત આવેલી ત્યારે આ કપિલ સિબલ તેમના બચાવમાં શિરમોર હતા. તે પછી ૨૦૧૧માં કોલકાતા હાઇ કૉર્ટના ન્યાયાધીશ સૌમિત્ર સેન સામે નાણાકીય ગોટાળા અને હકીકતોના ખોટા અર્થઘટન સામે મહાભિયોગની દરખાસ્ત આવેલી ત્યારે પણ કૉંગ્રેસ સરકારમાં હતી. આ દરખાસ્ત રાજ્યસભામાં પસાર થઈ જતાં સૌમિત્ર સેને રાજીનામું આપી દીધેલું. ૨૦૧૧માં સિક્કિમ હાઇ કૉર્ટના મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ પી. ડી. દિનાકરન સામે જમીન પચાવી પાડવા, ભ્રષ્ટાચાર અને ન્યાયમૂર્તિ તરીકે પદનો દુરુપયોગ કરવાના આરોપસર તપાસ પંચને પ્રથમદર્શી પુરાવા જણાતાં મહાભિયોગની નૉટિસ અપાઈ હતી, પરંતુ તેમણે તેની કાર્યવાહી હાથ ધરાય તે પહેલાં જ રાજીનામું આપી દીધું હતું.
રાજકારણીઓને પોતાનાં વિધાનો યાદ નથી રહેતા પરંતુ ડિજિટલ યુગમાં બધું ઑન રેકૉર્ડ હોય છે. ૨૦૧૮માં મહાભિયોગની દરખાસ્તની મજબૂત તરફેણ અને મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિની કૉર્ટના બહિષ્કાર સુધીની હદે જનાર કપિલ સિબલે સૌમિત્ર સેન સામે મહાભિયોગની દરખાસ્ત વખતે વર્ષ ૨૦૧૦માં એનડીટીવીને કહ્યું હતું, “રાજકારણીઓ ન્યાયાધીશોનું ભવિષ્ય નક્કી કરવા માંડે તો તે રાષ્ટ્રની મોટી કુસેવા ગણાશે.” તેમણે આ પ્રક્રિયાને ગેરબંધારણીય પણ ગણાવી હતી.
કયા કપિલ સિબલ સાચા? ૨૦૧૮ના કે ૨૦૧૦ના?

બૉક્સ-૧
ન્યાયતંત્રના કાળા દિવસો તો ઈન્દિરા ગાંધી વખતે હતા!

ન્યાયતંત્રના અંધારા દિવસો તો ઈન્દિરા ગાંધી સરકાર વખતે હતા. કટોકટી કાળમાં વિરોધીઓને પકડી પકડીને જેલમાં પૂરી દેવાતા હતા. તેથી પોતાના લોકોની ભાળ મેળવવા માટે થયેલા હેબિયસ કૉર્પસ કેસમાં સરકાર વિરુદ્ધ વલણ લેનાર હંસરાજ (એચ. આર.) ખન્ના સૌથી સિનિયર હોવા છતાં ઈન્દિરા ગાંધી સરકારે તેમને મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બનાવ્યા નહોતા. આનાથી ઉલટું, ૧૯૬૯માં અજિતનાથ રે (એ.એન.રે)ને ઈન્દિરા ગાંધી સરકારે ત્રણ સિનિયર જજોને બાકાત રાખીને તેમનાથી જુનિયર હોવા છતાં મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બનાવ્યા હતા. તે વખતે બાર એસોસિએશનોએ અને કાનૂની ગ્રૂપોએ ભરપૂર વિરોધ કર્યો હતો.
તે વખતે પૂર્વ મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ મોહમ્મદ હિદાયાતુલ્લાહે કહ્યું હતું, “this was an attempt of not creating ‘forward looking judges’ but the ‘judges looking forward’ to the plumes of the office of Chief Justice”. જે ન્યાયાધીશોને પાછળ રાખીને એ. એન. રે મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બન્યા હતા. તેમણે કહ્યું હતું કે સંસદ બંધારણના મૂળભૂત માળખામાં ફેરફાર ન કરી શકે. એ. એન. રે આ ન્યાયાધીશો સાથે અસંમત અને સરકાર સાથે સંમત હતા. આ ચુકાદાના કારણે ઈન્દિરા ગાંધીને બંધારણમાં ફેરફાર (ખરેખર તો ચેડા) કરવાની છૂટ મળી ગઈ. આ ફેરફાર ૪૨મો સુધારો ગણાય છે જેમાં આમુખથી માંડીને ઘણી કલમોમાં ફેરફાર કરી નખાયા. ચૂંટણીના વિવાદો કૉર્ટના અધિકારક્ષેત્રથી બહાર રખાયા. રાજ્ય સરકારો સામે કેન્દ્ર સરકારની સત્તા વધી ગઈ. ન્યાયતંત્ર સામે સંસદની સત્તા વધી ગઈ. બંધારણના આમુખમાં સેક્યુલર અને સૉશિયલિસ્ટ શબ્દો ઉમેરાયા. તેમ છતાં ઈન્દિરા ગાંધી પછીની કોઈ પણ સરકારે આ ફેરફારો પાછા ખેંચ્યા નથી.

બૉક્સ-૨
મહાભિયોગ સામે મનમોહનસિંહ સહિતના કૉંગ્રેસીઓમાં વિરોધ!

કૉંગ્રેસ માટે ખૂબ જ આંચકા જેવી બાબત એ રહી કે પૂર્વ વડા પ્રધાન ડૉ. મનમોહનસિંહ જેમને વિરોધીઓ પણ તેમની પ્રમાણિકતા માટે માનભેર જુએ છે તેઓ, કૉંગ્રેસના પ્રવક્તા અભિષેક મનુ સિંઘવી જે પોતે પણ સર્વોચ્ચમાં જાણીતા વકીલ છે, પૂર્વ નાણા પ્રધાન અને ગૃહ પ્રધાન પી. ચિદમ્બરમ્, પૂર્વ કાયદા પ્રધાન સલમાન ખુર્શીદ, પૂર્વ કાયદા પ્રધાન અશ્વિની કુમાર, પૂર્વ પેટ્રોલિયમ પ્રધાન વીરપ્પા મોઇલી અને પૂર્વ માહિતી તથા પ્રસારણ પ્રધાન મનીષ તિવારીએ આ દરખાસ્ત પર સહી કરવાની ના પાડી દીધી! મિડિયામાં આ સમાચારને ખાસ મહત્ત્વ ન મળ્યું પરંતુ કૉંગ્રેસ માટે આ બહુ મોટા સમાચાર છે કારણકે બીજા બધા તો ખરા જ પરંતુ મનમોહનને રિમૉટ કંટ્રૉલ્ડ પીએમ ગણાવાતા હતા. મનમોહનસિંહના મિડિયા સલાહકાર અને સત્તાવાર પ્રવક્તા રહી ચૂકેલા સંજય બારુએ લખેલા પુસ્તકમાં પણ આ વાત બહાર આવી હતી. હવે એ મનમોહન જેના પર સહી કરવાની ના પાડે તે દરખાસ્ત ફેંકી દેવા યોગ્ય હોય તો જ આવી વાત બની હશે ને?
જોકે પોતાનો ગાલ તમાચો મારી લાલ રાખવા માટે કૉંગ્રેસે એવી દલીલ કરી કે “અમે પોતે ઈરાદાપૂર્વક જ પૂર્વ વડા પ્રધાનને આમાં સંડોવ્યા નથી કારણકે તેઓ પૂર્વ વડા પ્રધાન છે.” અશ્વિનીકુમારે તો કહ્યું કે “મહાભિયોગ એ અંતિમ ઉપાય છે અને તે પણ મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ સામે આ દરખાસ્ત લાવવી એ અભૂતપૂર્વ પગલું છે અને તેને ટાળવું જોઈતું હતું.”
સલમાન ખુર્શીદને પણ આ આખી વાતથી અજાણ રાખવામાં આવ્યા હોય તેવું લાગે છે. તેમણે કહ્યું, “મહાભિયોગ ઘણી ગંભીર બાબત છે. કોઈ ચુકાદા સાથે અસંમત હો તો આ દરખાસ્ત લાવવી યોગ્ય નથી. આ બાબતે થયેલી ચર્ચામાં હું સામેલ નહોતો. તેથી આ દરખાસ્ત માટેનાં કારણો ન્યાયી હતાં કે નહીં તે હું નહીં કહી શકું.” આ ઉપરાંત ઓડિશા કૉંગ્રેસમાં પણ આ દરખાસ્તનો અંદરખાને વિરોધ છે કારણકે ઓડિશામાં ૨૦૧૯માં વિધાનસભાની ચૂંટણી આવશે અને દીપક મિશ્ર ઓડિશાના છે, તેથી નવીન પટનાયકનો બીજદ અને ભાજપ મિશ્રની તરફેણમાં છે. ઓડિશાની હાઇ કૉર્ટ અને અન્ય કૉર્ટોએ મિશ્રની તરફેણમાં કામકાજ બંધ રાખ્યું હતું.

hindu, religion, rss, sangh parivar

એક સમયના વિપંથી આક્રાંતાઓનું કામ બુદ્ધિજીવીઓએ હાથમાં લીધું છે

એક બુદ્ધિજીવી બહેને લખ્યું છે કે અયોધ્યામાં રામ જન્મભૂમિ (તેના માટે વિવાદિત ઢાંચો કે બાબરી મસ્જિદ ખોટો શબ્દ છે) મંદિર કે મસ્જિદની જગ્યાએ હૉસ્પિટલ બનવી જોઈએ. આવું સૂચવનારા એ પહેલાં નથી અને અંતિમ પણ નહીં હોય. આ વિવાદ પેદા કરાયો છે ત્યારથી આવાં સૂચનો કેટલાક -નામથી હિન્દુ જણાતા- અથવા હિન્દુ-મુસ્લિમ ઇત્તર લોકો કરી રહ્યા છે. મારે તેમને આ વાત કહેવી છે.

માનો કે તમારા ઘર પર કોઈ કબજો કરી લે અને પછી હું કહું કે તેના પર હૉસ્પિટલ બનાવીએ તો? મંદિરનું મહત્ત્વ કોઈ હૉસ્પિટલથી કમ નથી. જો મંદિરો ન હોત ને તો આ દેશમાં જંગલરાજ ચાલતું હોત. લોકો મંદિર જાય છે પોતાની વ્યથા રજૂ કરે છે અને પછી ભૂલી જાય છે. આવા લોકો હિન્દુઓ પર ટીપ્પણી કરી કરીને કટ્ટરવાદ જન્માવી રહ્યા છે. ‘પીકે’ જેવી ફિલ્મો પણ એમાં ઇંધણ પૂરવાનું કામ કરે છે. આલિયા માલિયા ને બીજા લોકો જેને ભારતમાં રહીને ભારતની સંસ્કૃતિ બદલવી છે, નિયમો નહીં સ્વચ્છંદતા જોઈએ છે, એક પંથના કટ્ટર લોકોની દાસતા પસંદ છે, તે લોકો હિન્દુઓ અને હિન્દુ ધર્મ એ જાણે ગરીબ કી જોરુ હોય તેમ તેના પર ટીપ્પણી કરી કરી રોજ ટપલી દાવ રમી રહ્યા છે. આ કામ બહુ જોખમી છે. ક્યારેક નબળી વ્યક્તિ પણ રોજના ટપલી દાવથી કંટાળી ઉગ્ર સ્વરૂપ ધારણ કરી કચકચાવી -એક પણ જબરદસ્ત- લાફો (૬ ડિસેમ્બર ૧૯૯૨ની જેમ) મારી દઈ શકે પણ એ સમયે લોકો ભૂલી જાય છે કે આ નબળી વ્યક્તિ સાથે ટપલી દાવ રોજ રમાતો હતો તેનો પ્રત્યાઘાત છે.

જ્યાં સુધી મંદિરની વાત છે, મંદિર હકીકતે સામાજિક મિલનનાં કેન્દ્રો, કેથાર્સિસ સેન્ટર અને ગરીબ-પછાત વ્યક્તિ માટે સહાય-ભોજનનાં કેન્દ્રો રહ્યાં છે. જરા અમદાવાદના પાલડીમાં જલારામ મંદિર, રામદેવનગરનું સાઈબાબા મંદિર કે વેજલપુરના બુટભવાની મંદિરનો આંટો મારી આવો, ખબર પડશે કે કેટલા લોકોને રોજ જમવાનું મળે છે. મંદિરો દ્વારા નિદાન કેમ્પ, ગૌશાળા ચાલતી હોય તેવી પ્રવૃત્તિ તો અલગ. અને માઇન્ડ વેલ, મંદિરો કંઈ બીજાં ઉપાસના સ્થળોની જેમ બંધ બારણે ચાલતાં નથી. કેટલાક અપવાદ સિવાય મંદિરો હિન્દુ ઇત્તર પંથોના લોકો માટે પણ ખુલ્લાં હોય છે. મંદિરના લીધે પીપળા, આકડા, ગુલાબ, સૂરજમુખી, કમળકાકડી, દર્ભ, બિલીપત્ર, આ બધાના રૂપમાં પર્યાવરણની જાળવણી, પક્ષીઓને ચબૂતરાના રૂપમાં ચણની વ્યવસ્થા, ઉનાળામાં પાણીની પરબ આ બધું તો અલગ. ક્યાંય કોઈ મંદિરમાં દેશના ટુકડા કરવાની, કોઈ ઇત્તર પંથીઓને મારી નાખવાની સલાહ-ઉપદેશ અપાતા નથી જે ઘણી વાર મસ્જિદોમાંથી અપાયા છે.

પ્રસાર માધ્યમોમાં મંદિરોની આવી વિગતો પ્રસિદ્ધ થતી નથી. બનાસકાંઠામાં તાજેતરમાં પૂર આવ્યાં ત્યારે મંદિરો આશ્રય કેન્દ્રો બન્યાં હતાં. જે સ્વામીનારાયણ સંસ્થાની કેટલીક વાર નેગેટિવ પબ્લિસિટી કરી સાધુને શૈતાન ચિતરાય છે (એ સમાચાર પણ પ્રસિદ્ધ થવા જોઈએ અને આવા શૈતાનોની ભરપૂર ભર્ત્સના થવી જોઈએ પણ) એ સંસ્થા, ગાયત્રી પરિવાર કે રાષ્ટ્રીય સ્વયંસેવક સંઘ પૂરની રાહત અને બચાવ કામગીરીમાં મોખરે રહ્યા અને હંમેશાં રહે જ છે ચાહે એ મચ્છુ હોનારત હોય, કચ્છ ભૂકંપ હોય કે સુરતનો પ્લેગ. જો આ સંસ્થાઓ ન હોય તો કોઈ સરકારની તાકાત નહોતી કે મોરબી, કચ્છ કે સુરત આજે જેવા છે તેવા સુંદર રીતે બેઠા થઈ દોડતા થયા હોત.

વિપંથીઓનાં આક્રમણો પણ આ દેશમાંથી બધાં મંદિરોને તોડી શક્યા નથી. જેટલી વાર, જેટલી તીવ્રતાથી આક્રમણો થયાં તેનાથી વધુ ભવ્યતાથી મંદિરો ઊભાં પણ થયાં છે. સોમનાથ મંદિર તેનું ભવ્ય ઉદાહરણ છે. જે કામ અત્યાચારી વિપંથીઓ ન કરી શક્યા એ કામ બુદ્ધિજીવીઓએ હાથમાં લીધું છે. મંદિરો પરથી લોકોની શ્રદ્ધા તોડો. દર હિન્દુ તહેવારના દિવસે જ ગરીબ બાળકોને યાદ કરી દૂધ-તેલનો વેડફાટ યાદ અપાવો. રામમંદિરની જગ્યાએ હૉસ્પિટલ કે શૌચાલય બનાવવા જેવું તિકડમી સૂચન કરી વિવાદ સર્જો અને લોકપ્રિયતા મેળવો.

international, sadhana

ભારત અને ઈઝરાયેલ: મહાસત્તાની નવી ધરી બની રહેશે

(‘સાધના’ સાપ્તાહિક દિ.૧૫/૭/૧૭માં છપાયેલો લેખ)

જાગ્યા ત્યારથી સવાર. આ કહેવત ભારત અને ઈઝરાયેલના સંબંધોને લાગુ પડી શકે. આ સંબંધોમાં પ્રલંબ પાછળ એક માત્ર કારણ મુસ્લિમ મત બૅંક રહી. ઈઝરાયેલ ૧૯૪૮માં સ્વતંત્ર થયું. પરંતુ તેને માન્યતા આપવામાં નહેરુ સરકારે બે વર્ષ લગાડ્યાં! મહાત્મા ગાંધીએ તુર્કીના ખલીફાની ચળવળ- ખિલાફત ચળવળને ટેકો આપીને ભારતના મુસ્લિમોને વિદેશના મુસ્લિમોના પ્રશ્નો સાથે સાંકળતા કર્યા હતા. તે વખતે ભારતના મુસ્લિમો પણ આ નિર્ણય વિરુદ્ધ હતા. પરંતુ આ પગલાં અને તે પછી આવાં પગલાંઓથી ઉત્તરોત્તર ભારતના મુસ્લિમો વિદેશના મુસ્લિમોના પ્રશ્નો સાથે સંકળાવા લાગ્યા અને અહીંના પ્રશ્નો માટે વિદેશના મુસ્લિમો પાસે સમાધાન શોધતા થયા. એટલે જ ઓસામા બિન લાદેનનું એન્કાઉન્ટર થાય તો ભારતમાં વિરોધ થાય, ફ્રાન્સનું શાર્લી હેબ્દો મેગેઝિન મુહમ્મદ પયગંબરનું કાર્ટૂન છાપે તો અહીં વિરોધ થાય. આવા પ્રશ્નો પર અહીં તોડફોડ પણ કરવામાં આવે અને સંપત્તિને નુકસાન થાય, રમખાણો થાય.

ગાંધીજીને અને નહેરુને માત્ર મુસ્લિમો પરનો અત્યાચાર જ અત્યાચાર લાગતો હતો. અને આ દૃષ્ટિકોણ આજની કૉંગ્રેસ અને તેના સાથી પક્ષોએ બરાબર પકડી રાખ્યો છે. એટલે ગાંધીજી યહૂદીઓ પરના અત્યાચાર બાબતે શું માનતા હતા? તેમની સહાનુભૂતિ તો આરબો પ્રત્યે જ હતી! ૨૬ નવેમ્બર ૧૯૩૮ના ‘હરિજન’માં તેમણે લખ્યું હતું: “…હું માનું છું કે જેવી રીતે હિન્દુઓ અસ્પૃશ્યો સાથે વર્તન કરે છે તેવું વર્તન ખ્રિસ્તીઓ યહૂદીઓ સાથે કરે છે…તેમની સાથે અમાનવીય વર્તન થયું છે…” આટલા સ્વીકાર પછી પણ ગાંધીજી ઈઝરાયેલની ભૂમિ પર હક તો આરબોનો જ માને છે. તેમણે લખ્યું, “યહૂદીઓની રાષ્ટ્ર માટેની રોકકળ મને બહુ અપીલ કરતી નથી (!) તેઓ જ્યાં જન્મ્યા હોય ત્યાં જ તેમણે રહેવું જોઈએ. જેવી રીતે ઇંગ્લેન્ડ ઇંગ્લિશ લોકોનું છે, ફ્રાન્સ ફ્રેન્ચ લોકોનું છે, તેમ પેલેસ્ટાઇન આરબોનું છે.” એ વખતે ગાંધીજીને કોઈએ પૂછવું જોઈતું હતું કે તો પછી હિન્દુસ્થાન હિન્દુઓનું કેમ નહીં?

૧૯૪૭માં જ્યારે ઈઝરાયેલને સ્વતંત્ર રાષ્ટ્ર તરીકે માન્યતા આપવાનો પ્રસ્તાવ સંયુક્ત રાષ્ટ્રસંઘમાં આવ્યો ત્યારે પ્રથમ વડા પ્રધાન નહેરુ ગુસ્સે થઈ ગયા હતા. તેમણે કહ્યું હતું કે “ઝિયોનિસ્ટ (યહૂદીઓ)એ ભારતને લાખો રૂપિયાની લાંચ આપવા પ્રયાસ કર્યો છે અને તેમની બહેન વિજયાલક્ષ્મી પંડિતને રોજ ધમકીઓ મળતી હતી કે જો તેઓ ઈઝરાયેલની તરફેણમાં મત નહીં આપે તો તેમના જીવને ખતરો છે.”

નહેરુએ એ વખતે કાશ્મીરને સંયુક્ત રાષ્ટ્રોમાં લઈ જવાની ભૂલ કરેલી, રશિયા તરફી ઝુકાવ રાખેલો, બલુચિસ્તાનની ભારતમાં ભળવાની માગણી ફગાવી, સંયુક્ત રાષ્ટ્રોની સલામતી સમિતિમાં પ્રવેશ માટે નરેન્દ્ર મોદી આકાશ-પાતાળ એક કરી રહ્યા છે, જે દેશમાં જાય છે ત્યાં આ હક સ્વમાન સાથે માગે છે, ત્યારે નહેરુએ અમેરિકાના પ્રમુખ કેનેડી દ્વારા કાયમી સભ્ય પદની માગણી ફગાવી દીધી હતી. નહેરુની આવી અનેક ભૂલો સાથે વધુ એક ભૂલ એટલે ઇઝરાયેલ સાથે સંબંધ ન રાખવો.

નહેરુની આ નીતિ ઈન્દિરા- રાજીવ ગાંધીએ ચાલુ રાખી. પરંતુ વડા પ્રધાન નરસિંહરાવે ૨૯ જાન્યુઆરી ૧૯૯૨ના રોજ ઈઝરાયેલ સાથે રાજદ્વારી સંબંધો વિધિવત્ સ્થાપ્યા. ભલે નરસિંહરાવની સરકાર ઇતિહાસમાં કૉંગ્રેસની સરકાર ગણાય, પરંતુ લાલબહાદૂર શાસ્ત્રી અને રાવની સરકાર એ અન્ય કૉંગ્રેસી સરકારો કરતાં વિચારસરણીની રીતે ભિન્ન હતી. નરસિંહરાવની સરકારને કૉંગ્રેસ પણ પોતાની સરકાર ગણતી નથી સિવાય કે ઉદારીકરણની નીતિનો જશ ખાટવો હોય. સોનિયા ગાંધીના ઈશારે રાવ ભૂતપૂર્વ કૉંગ્રેસ પ્રમુખ અને વડા પ્રધાન હોવા છતાં તેમને કૉંગ્રેસ કારોબારીમાં સ્થાન નહોતું અપાયું. નરસિંહરાવના અંતિમ સંસ્કાર દિલ્લીમાં થવા દેવાયા નહોતા.

૧૯૯૨માં વિધિવત્ સંબંધો પછી પણ ભારતના કોઈ રાષ્ટ્રપતિ કે વડા પ્રધાન એ ભૂખંડ ગયા પરંતુ ઈઝરાયેલની મુલાકાતે ગયા નહોતા! નહેરુજી ૧૯૬૦માં ગાઝા પટ્ટી (પેલેસ્ટાઇનનો કહેવાતો ભાગ) ગયા હતા. ઉપરાષ્ટ્રપતિ ઝાકીર હુસૈન મે ૧૯૬૫માં અલ અક્સા મસ્જિદમાં નમાઝ પઢી હતી! મુસ્લિમોનું તુષ્ટીકરણ (કદાચ દેશપ્રેમી અને સજ્જન મુસ્લિમો પણ નહીં ઈચ્છતા હોય કે તેમનું આવું તુષ્ટીકરણ કરવામાં આવે.) કઈ હદે થયું તે જુઓ. વિશ્વમાં સૌ પ્રથમ ત્રાસવાદ શરૂ કરનાર યાસીર અરાફતને વર્ષ ૧૯૮૯માં ૧૯૮૮ માટેનો જવાહરલાલ નહેરુ એવૉર્ડ ફૉર ઇન્ટરનેશનલ અંડરસ્ટેન્ડિંગ આપવામાં આવેલો!

તે પછી ધીમે ધીમે આપણા પ્રધાનો અને રાજ્ય સરકારના પ્રધાનો ઇઝરાયેલ જતા થયા. ગૃહ પ્રધાન લાલકૃષ્ણ અડવાણી અને રાજનાથસિંહે ઈઝરાયેલની મુલાકાત લીધી તો વિદેશ પ્રધાન તરીકે જશવંતસિંહ, એસ. એમ. કૃષ્ણ (જે અત્યારે ભાજપમાં છે) અને સુષમા સ્વરાજ પણ ઈઝરાયેલ ગયાં છે. ઈઝરાયેલના વડા ભારતની મુલાકાતે ક્યારે આવ્યા? ૧૯૯૭માં પ્રમુખ એઝર વૈઝમેન, વર્ષ ૨૦૦૩માં વડા પ્રધાન એરિયલ શેરોન અને વર્ષ ૨૦૧૬માં પ્રમુખ રેઉવેન રિવલિન આવેલા. આ ત્રણેય મુલાકાતો વખતે બિનકૉંગ્રેસી સરકારો હતી તે નોંધવું જોઈએ. ભારતના રાષ્ટ્રપતિ પણ ઈઝરાયેલની મુલાકાતે ગયા તે વખતે ભાજપ સરકાર હતી. પ્રણવ મુખર્જી ઑક્ટોબર ૨૦૧૫માં ઈઝરાયેલ ગયા હતા. તો મોદીજી સિત્તેર વર્ષોમાં ઈઝરાયેલ જનારા (અને સાથે જ ગાઝા પટ્ટી-વૅસ્ટ બૅન્ક ન જનારા) પ્રથમ ભારતીય વડા પ્રધાન બન્યા. પેલેસ્ટાઇન ન જવું એટલે ઘર આંગણે ઘણા મુસ્લિમોને રોષિત કરવા. આ હિંમત મોદીજી દાખવી શક્યા છે.

ઈઝરાયેલ આપણી સાથે સંબંધો બાંધવા તલપાપડ. રીતસર કરગરે. એમનો આ તલસાટ વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીની ઈઝરાયેલ યાત્રામાં સ્પષ્ટ જોવા મળ્યો. આપણો કોઈ ભાઈ આપણી સાથે સંબંધો તોડી વર્ષોથી બેસી ગયો હોય અને વર્ષો પછી તેના પરિવારમાંથી કોઈ આપણા ઘરે આવે તો આપણને કેટલો હરખ થાય? તેવો હરખ ઈઝરાયેલમાં જોવા મળ્યો. ઈઝરાયેલના તત્કાલીન પ્રમુખ શિમોન પેરેઝે તો તત્કાલીન કૉંગ્રેસ સરકારને વર્ષ ૨૦૧૩માં કહેલું, “જો તમે મુસ્લિમોના ડરથી ઈઝરાયેલ ન આવતા હોય તો ફરી વિચાર કરજો કારણકે ઈઝરાયેલને પોતાને પણ મુસ્લિમ રાષ્ટ્રો ઇજિપ્ત અને જૉર્ડન સાથે સારા સંબંધો છે.”

આટલી બધી ઉપેક્ષા છતાં ઈઝરાયેલે ભારતની મદદ કરવામાં ક્યારેય પાછી પાની નથી કરી. ઈઝરાયેલે ૧૯૬૨, ૧૯૭૧ અને ૧૯૯૯ એ તમામ યુદ્ધોમાં ભારતની મદદ કરી હતી. ૧૯૬૨ અને ૧૯૭૧ વખતે તો આપણા રાજદ્વારી સંબંધો નહોતા એટલે પાછલા બારણે મદદ કરી હતી. નહેરુ તો સેનાને રાખવાના જ વિરોધી હતા. તેમને હતું કે “પોલીસથી કામ ચાલી શકે! વળી આપણો દેશ તો અહિંસાનો પૂજારી!” એટલે જ ૧૯૬૨ના ચીન સામેના યુદ્ધમાં ભારતને તકલીફ પડી ત્યારે ઈઝરાયેલે ૮૧ એમ.એમ. અને ૧૨૦ એમ.એમ. મૉર્ટાર અને દારૂગોળો પૂરો પાડેલો. ૧૯૭૧માં પાકિસ્તાનનું એફ-૮૬ સબ્રે વિમાન મેઇનટેનન્સ માટે ઈઝરાયેલ ગયું તો ઈઝરાયેલે તેને પાછું મોકલવામાં જાણી જોઈને વિલંબ કર્યો હતો. ૧૯૭૧માં તો અમેરિકા ભારત વિરુદ્ધ હતું અને ઈઝરાયેલની પોતાની પાસે પણ શસ્ત્રોની તંગી હતી, તેમ છતાં તેના તત્કાલીન વડા પ્રધાન ગૉલ્ડા મૈરે હસ્તક્ષેપ કરી ઈરાનને મોકલવાનાં શસ્ત્રો ભારતને આપ્યાં હતાં!

યહૂદીઓના આ અસીમ ભારતપ્રેમનું કારણ?

યહૂદીઓ મૂળ ઇઝરાયેલમાં વસતા હતા. અબ્રાહમથી યહૂદી પંથની શરૂઆત મનાય છે. અબ્રાહમના વંશજ મોસીસ (મુસા)એ યહૂદી પંથ સ્થાપેલો. તેનાં સેંકડો વર્ષો પછી અબ્રાહમના વંશજ ઈશા (જિસસ ક્રાઇસ્ટ) દ્વારા ખ્રિસ્તી પંથ અસ્તિત્વમાં આવ્યો અને તેના સેંકડો વર્ષો પછી અબ્રાહમના અન્ય વંશજ ઇસ્માઇલના પુત્ર મુહમ્મદે ઇસ્લામ પંથ સ્થાપ્યો. આ ત્રણેય પંથો અબ્રાહમિક રિલિજિયન્સ તરીકે ઓળખાય છે. પરંતુ ખ્રિસ્તી અને ઇસ્લામ પંથીઓ યહૂદીઓના કટ્ટર દુશ્મન બની ગયા અને તેમને પોતાની માતૃભૂમિમાંથી ભાગવા ફરજ પડી. આમ છતાં અન્ય દેશોમાં આશ્રય લેનારા યહૂદીઓ પર ખ્રિસ્તી અને ઇસ્લામ પંથીઓએ અસહ્ય અને અકલ્પનીય અત્યાચારો કર્યા. યહૂદીઓ તરફની આ નફરતને અંગ્રેજીમાં એન્ટી સેમિટિઝમ કહે છે. આવા સમયે એક માત્ર ભારત દેશ જ હતો જેમાં હિન્દુઓ શાસનમાં હોવાથી ત્યાં તેમના પર અત્યાચારો ન થયા કારણકે અહીં હિન્દુઓ એકમ્ સત વિપ્રા: બહુધા વદન્તિમાં માનતા હતા.

યહૂદીઓની જર્નલ ‘એવોતાયનૂ’માં નિસ્સિમ મોસીસના ૧ જુલાઈ ૨૦૦૭ના લેખમાં નોંધવામાં આવ્યું છે કે સાત યહૂદી પુરુષો અને સાત યહૂદી મહિલાઓ કોંકણના કાંઠે ઉતર્યા હતા. આજે જે કોઈ યહૂદીઓ ભારતમાં છે તે આ ૧૪ના વંશજો છે…. સ્થાનિક હિન્દુઓ દ્વારા તેમનું ઉષ્માપૂર્ણ સ્વાગત કરાયું હતું….આ (હિન્દુઓની) ધરતી ક્યારેય યહૂદી વિરોધી રહી નથી. ૨૪૦૦ વર્ષથી યહૂદીઓ અહીં ફૂલ્યા-ફાલ્યા છે.

ડિસેમ્બર ૧૯૧૭માં અંગ્રેજોના તાબા હેઠળ ભારતીય સૈનિકોએ પ્રથમ વિશ્વ યુદ્ધમાં લડીને ઈઝરાયેલને સ્વતંત્ર બનાવવામાં બહુ મોટી ભૂમિકા ભજવી હતી તે યહૂદીઓ આજે પણ ભૂલ્યા નથી. તુર્કોના મુસ્લિમો પાસે મોટી સંખ્યામાં શસ્ત્રો અને દારૂગોળા હતા. એક સમયે બ્રિટિશ કમાન્ડર પણ લડવા તૈયાર નહોતા તો પણ મેજર દલપતસિંહના નેતૃત્વમાં જોધપુરના સૈનિકો લડ્યા અને ૪૦૨ વર્ષથી ગુલામ હૈફા શહેરને સ્વતંત્ર કરાવ્યું. વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી શહીદ સૈનિકોના સ્મારકની મુલાકાત લેવાનું ભૂલ્યા નહીં.

સામે પક્ષે ગેટ વે ઑફ ઇન્ડિયાથી લઈને અનેક બાબતોમાં યહૂદીઓનું પણ ભારતમાં પ્રદાન અદ્વિતીય રહ્યું છે. સામાન્ય રીતે પારસીઓ માટે ‘દૂધમાં સાકરની જેમ ભળી જવું’ શબ્દપ્રયોગ થાય છે પરંતુ આ જ બાબત આ લઘુમતી માટે પણ વાપરી શકાય. હિન્દી સિનેજગતમાં સુલોચના (રૂબી માયર્સ), પ્રમીલા (એસ્થર વિક્ટૉરિયા અબ્રાહમ), નાદિરા (ફ્લૉરેન્સ એઝીકિએલ) સહિત અનેક અભિનેત્રીઓ, જાણીતા ચરિત્ર અભિનેતા ડેવિડ યહૂદી હતાં. અમદાવાદ પ્રાણી સંગ્રહાલયના સ્થાપક રૂબિન ડેવિડ, તેમનાં પુત્રી અને લેખક, કલાકાર તેમજ શિલ્પકાર એસ્થર ડેવિડ પણ યહૂદી.

હિન્દુ ધર્મ અને યહૂદી પંથ વચ્ચે સામ્યતાઓ ઘણી છે. બંનેમાં પંથાંતરણને અવકાશ નથી. કોઈને યહૂદી બનવું હોય તો ખૂબ જ આકરી પ્રક્રિયામાંથી પસાર થયા પછી જ બની શકાય છે. હિન્દુ પણ જન્મથી જ બની શકાય છે. બંને મતો પંથાતરણને ઉત્તેજન આપતા નથી. બંને લોકો પર અસંખ્ય આક્રમણો અને અત્યાચારો થયા. યહૂદીઓ પર ખ્રિસ્તી અને મુસ્લિમોએ ભરપૂર અત્યાચારો કર્યા જ્યારે હિન્દુઓ પર પણ મુસ્લિમો, ખાસ કરીને મોગલોના શાસનકાળમાં તેમજ ખ્રિસ્તી અંગ્રેજોના કાળમાં ખૂબ અત્યાચાર થયા. આમ છતાં આ બંને ટકી રહ્યા છે કારણ તેમની જિજીવિષા અને પ્રતિકાર શક્તિ અદ્ભુત છે. બંને દેશોનું વિભાજન હિંસક રહ્યું. બંનેની સ્વતંત્રતા પણ એકાદ વર્ષના અંતરવાળી રહી.

દર વર્ષે પાસ ઑવર (જેનું નામ ખ્રિસ્તીઓએ બદલી ઇસ્ટર કર્યું) સમારોહમાં ‘નેક્સ્ટ ઇયર ઇન જેરુસલેમ’ કહેતા યહૂદીઓ આખરે ઇઝરાયેલ મેળવીને જંપ્યા પરંતુ હજુ જેરુસલેમમાં તેમના મંદિરનું પુનર્નિર્માણ બાકી છે. આપણે રામમંદિરનું પુનર્નિર્માણ બાકી છે. જોકે એક મોટો તફાવત એ રહ્યો કે સ્વતંત્રતા પછી આપણે ત્યાં અંગ્રેજોની કઠપૂતળી જેવા શાસકો (બ્રિટનના ગાર્ડિયન સમાચારપત્રએ ૧૮ મે ૨૦૧૪ના તંત્રી લેખમાં આ શબ્દ વાપર્યા છે)ના લીધે ભારત પોતાના મૂળથી દૂર ને દૂર જતું ગયું. શશી થરૂરે લખેલા પુસ્તક ‘નહેરુ: ધ ઇન્વેન્શન ઑફ ઇન્ડિયા’ મુજબ, નહેરુ પોતાને ભારતીય કરતા અંગ્રેજ વધુ માનતા હતા. આમ પહેલા જ વડા પ્રધાન હિન્દુ ધર્મ પ્રત્યે સૂગ ધરાવતા હોય, તો પછી ભારતમાં હિન્દુત્વનો ખો કાઢવા પૂરા પ્રયત્નો થાય તે સ્વાભાવિક હતું. ઈઝરાયેલના પ્રથમ વડા પ્રધાન ડેવિડ બેન ગુરિયને કહેલું, “આપણને ક્યારે ખબર પડશે કે આપણો દેશ સામાન્ય (પહેલાના જેવો) દેશ બની ગયો છે? જ્યારે દેશના ચોર અને વેશ્યાઓ હિબ્રૂ બોલતા હશે.” આમ, સ્વતંત્રતા પછી જ મૃત:પ્રાય હિબ્રૂને જીવંત કરવાના ભરપૂર પ્રયાસો થવા લાગ્યા અને તમે જોયું હોય તો વર્તમાન વડા પ્રધાન બેન્જામીન નેતન્યાહૂ ટ્વીટ હિબ્રૂમાં જ કરે છે. ભારતમાં તો સ્વતંત્રતા પછી ઉત્તરોતર સંસ્કૃત અને અન્ય ભારતીય ભાષાઓને સતત મરણતોલ ફટકા પડતા રહ્યા ને અંગ્રેજીને જ મહત્ત્વ મળતું રહ્યું.

આજે ઈઝરાયેલ ભારત કરતાં બધી બાબતોમાં આગળ છે. ઈઝરાયેલમાં અંદાજે ૮૦ લાખની વસતિ છે. ભારતમાં ૧.૨૫ અબજની વસતિ છે. ભારતનો જીડીપી પર કેપિટા ૪,૦૦૦ અમેરિકી ડૉલર છે તો ઈઝરાયેલનો ૩૬,૨૦૦ અમેરિકી ડૉલર! ભારતનો માનવ વિકાસ સૂચકાંક ૦.૬૦૯ છે તો ઈઝરાયેલનો ૦.૯૩. ભારતમાં સાક્ષરતા દર ૬૧ ટકા છે તો ઈઝરાયેલનો ૯૭.૧ ટકા. ભારતમાં બેરોજગારીનો દર ૮.૮ ટકા છે તો ઈઝરાયેલનો ૫.૮ ટકા. ભારતમાં વ્યક્તિની સરેરાશ ઉંમર ૬૭ વર્ષ છે તો ઈઝરાયેલમાં ૮૧ વર્ષ. લશ્કર અને જાસૂસી સંસ્થાની બાબતમાં ઈઝરાયેલ આપણાં કરતાં ઘણું ઘણું આગળ છે. ચોતરફ દુશ્મનોથી ઘેરાયેલો આ દેશ અડીખમ ઊભો છે અને બધાને હંફાવે છે. વિશ્વની પરવા કર્યા વગર તે નિર્દયતાથી પડોશીઓને લશ્કરી જવાબ આપી શકે છે જ્યારે આપણે છેક હવે સર્જિકલ સ્ટ્રાઇકથી ખુશ થતા થયા છીએ.

વર્ષ ૨૦૦૮માં મુંબઈમાં હુમલાઓ દરમિયાન યહૂદીઓના નરિમન હાઉસ જે હવે છાબડ હાઉસ તરીકે ઓળખાય છે, તેના પર હુમલો થયો. તેમાં આઠ ઇઝરાયેલીઓ માર્યા ગયા પરંતુ ભારતીય આયાના કારણે બે વર્ષનો મોશે હૉલ્ત્ઝબર્ગ બચી ગયો. મોદીજી તેને મળવાનું પણ ભૂલ્યા નહોતા.

હિન્દુઓ અને યહૂદીઓ વચ્ચે આંખે ઊડીને વળગે તેવો મોટો તફાવત એ રહ્યો કે સમ્રાટ અશોક પછી મોટા ભાગે કોઈ રાજાએ સીમા વળોટીને આક્રમણ કર્યા નથી. હા, પોતાની સીમા પર જ્યારે આક્રમણ થાય ત્યારે જડબાતોડ જવાબ જરૂર આપ્યા, પરંતુ યહૂદી પ્રજા તેના શૌર્ય અને ખમીર માટે જાણીતી છે. ૧૯૬૬માં ઇજિપ્તે સ્ટ્રેઇટ ઑફ તિરાન (દરિયાઈ માર્ગ) ઈઝરાયેલ માટે બંધ કર્યો ત્યારે ઈઝરાયેલે ઇજિપ્તના સિનાઈમાં ઘૂસીને હલ્લો બોલ્યો હતો અને ઇજિપ્તને આ માર્ગ ખોલવા ફરજ પાડી હતી. ભારતની જેમ ઈઝરાયેલ પણ ચોતરફથી દુશ્મનોથી ઘેરાયેલો દેશ છે પરંતુ તેની આ આક્રમક નીતિના કારણે તેની સામે કોઈ આંખ ઊંચી કરીને જોઈ શકતું નથી.

૧૯૭૨ની ઑલિમ્પિકમાં પેલેસ્ટાઇની ત્રાસવાદી સંગઠન બ્લેક સપ્ટેમ્બરે જર્મનીમાં ૧૧ ઈઝરાયેલી ખેલાડીઓને બંધક બનાવ્યા અને તેમની હત્યા કરી. તે પછી ઈઝરાયેલના લોકો માત્ર મીણબત્તી લઈને દેખાવો કરવા કે ફેસબુક પર (એ વખતે જે માધ્યમ હોય તે) ગુસ્સો પ્રદર્શિત કરવા પૂરતા સીમિત ન રહ્યા પરંતુ વીસ વર્ષ સુધી ઑપરેશન રૅથ ઑફ ગૉડ ગુપ્ત રીતે ચલાવી આ હુમલામાં જોડાયેલા એક-એક પેલેસ્ટાઇની ત્રાસવાદીને મારતા રહ્યા.

સામાન્ય રીતે રૂઢિચુસ્ત મનાતા યહૂદીઓ ભારતને અગાધ પ્રેમ કરે છે. તેથી જ વડા પ્રધાન બેન્જામીન નેતન્યાહૂ નમસ્તે કરીને અને હિન્દીમાં મોદીજીનું સ્વાગત કરતા જોવા મળ્યા, ભારતથી ગયેલા ઇઝરાયેલી માબાપની દીકરી અને ગાયિકા લિયોરા ઇત્ઝાકે ભારતનું રાષ્ટ્રગીત ગાયું તો મુસ્લિમ ટોપી પહેરવાનો ઇનકાર કરનાર મોદીજી યહૂદી ટોપી પહેરીને જોવા મળ્યા તે પણ મોટો સંકેત છે. ભારતમાં ૮૦ કરોડ હિન્દુઓ છે પરંતુ તેમાંની નોંધપાત્ર સંખ્યા સેક્યુલરિઝમ (એટલે માત્ર મુસ્લિમ-ખ્રિસ્તી પ્રેમ. યહૂદી, જૈન, પારસી પ્રેમ નહીં)થી ગ્રસિત છે. પરંતુ ઈઝરાયેલમાં ૮૦ લાખ યહૂદીઓ એક સમાન દેશભક્ત છે. તેથી ઈઝરાયેલ ભારત કરતાં આટલું આગળ છે.

આરએસએસની તરફેણમાં બોલતા ભારતના લોકો પણ અચકાય છે ત્યારે ઈઝરાયેલ એક માત્ર દેશ છે જે તેની તરફેણમાં બોલે છે. જ્યારે વર્ષ ૨૦૧૦માં દિગ્વિજયસિંહે કૉંગ્રેસની સભામાં કહ્યું હતું કે “જે રીતે નાઝીઓએ યહૂદીઓનો નરસંહાર કર્યો હતો તે જ રીતે આરએસએસ મુસ્લિમોનો કરે છે.” આનો ઈઝરાયેલ દૂતાવાસે વિરોધ કર્યો હતો અને કહ્યું હતું કે આરએસએસને નાઝીઓ સાથે સરખાવી શકાય નહીં.

ઈઝરાયેલે કૃષિમાં ઓછા પાણી અને ઓછી કૃષિલાયક જમીન છતાં સંશોધન કરીને વધુ પાક મેળવવામાં સફળતા મેળવી છે. આઈ.ટી. ક્ષેત્રે પણ તેની બોલબાલા છે. સંરક્ષણ ક્ષેત્રે તે આત્મનિર્ભર છે. તેની જાસૂસી સંસ્થા મોસાદનો કોઈ જવાબ નથી. આ બંને દેશો જો એકત્ર આવશે તો વિશ્વમાં મહા સત્તાની એક નવી ધરી રચાતી જોવા મળશે. આમ છતાં, ઈઝરાયેલ માત્ર ભારત પ્રત્યે ઝૂકેલું છે તેમ આ મુલાકાતથી માનવું ભૂલભરેલું છે. વેપારી પ્રજા હોવાથી ઇઝરાયેલીઓ ચાલાક અને લુચ્ચા પણ ગણાય છે. તેઓ ભારત જેટલું જ મહત્ત્વ ચીનને પણ આપી રહ્યા છે કારણકે આજની તારીખે ચીન ઈઝરાયેલનું એશિયાનો સૌથી મોટો અને વિશ્વનો ત્રીજા ક્રમનો વેપાર ભાગીદાર દેશ છે. આમ છતાં, અમેરિકાના પ્રમુખ અને ખ્રિસ્તી ગુરુ પોપને જે સન્માન મળે તે મોદીજીને આપીને ઈઝરાયેલે મોટો સંકેત આપ્યો છે. નેતન્યાહુએ સાચું જ કહ્યું, ભારત અને ઇઝરાયેલ સ્વર્ગમાં બનેલી જોડી છે જેનો અમલ હવે ધરતી પર શરૂ થયો છે.

sankalan shreni

મતકારણે જયલલિતાને હિન્દુવાદી અને ઘોર હિન્દુવિરોધી બનાવ્યાં

(સંકલન શ્રેણી પાક્ષિક તા.૨૧/૧૨/૧૫ના અંકની કવરસ્ટોરી)

તમિલનાડુનાં મુખ્યપ્રધાન જયલલિતાનું અવસાન થયું. તેમના ભ્રષ્ટાચાર, તેમના એમ. જી. રામચંદ્રન સાથેના સંબંધો, તેમના સંઘર્ષ વગેરેની વાતોથી સમાચારપત્રો ભરાઈ ગયા, પરંતુ તેમના વિશે વણલખાયેલી વાતો લખવી છે.

પહેલી વાત તો એ કે માનો કે જયલલિતા હિન્દુ બ્રાહ્મણ હતાં અને તમિલનાડુમાં બ્રાહ્મણો વધુ ચુસ્ત હોય છે. તેમની અંતિમવિધિ ભૂમિમાં સમાધિરૂપે થઈ કારણકે પક્ષના તમામ નેતાઓને સમાધિ અપાઈ હતી. જો જયલલિતા મુસ્લિમ હોત અને તેમની અંતિમવિધિ અગ્નિદાહ આપીને થઈ હોત તો?

બીજી વાત. સમાચારપત્રોમાં એ વાત તો આવી કે વર્ષ ૨૦૧૪માં નરેન્દ્ર મોદીની લહેરને જયલલિતાએ તમિલનાડુમાં અટકાવી હતી. આ વાત ભાજપને નીચું દેખાડવા લખાઈ હતી કારણકે તમિલનાડુમાં બે જ પક્ષોનું વર્ચસ્વ રહ્યું છે- અન્નાદ્રમુક અને દ્રમુક. તેથી કેન્દ્રમાં ગમે તેની લહેર હોય તો પણ તમિલનાડુમાં તે લહેર પ્રવેશતી નથી. પરંતુ સમાચારપત્રોમાં એ વાત ન આવી કે વર્ષ ૨૦૦૨માં જ્યારે ગુજરાતને રમખાણો બાબતે ખૂબ જ કલંકિત કરાઈ રહ્યું હતું ત્યારે શિવસેનાના પ્રમુખ બાળ ઠાકરે પછી એક માત્ર જયલલિતા જ હતા જેમણે નરેન્દ્ર મોદી સરકારને સમર્થન આપ્યું હતું.

સમગ્ર દેશમાં જ્યારે વૉટ બૅંક માટે એક તરફી સેક્યુલરિઝમ ચાલી રહ્યું હતું ત્યારે શિવસેનાના બાળ ઠાકરેને બાદ કરતાં જયલલિતા એક માત્ર બિનભાજપી નેતા હતાં જેમણે રામમંદિરને સમર્થન આપ્યું હતું. વર્ષ ૨૦૦૩માં તેમણે અયોધ્યામાં રામમંદિરના નિર્માણને ટેકો જાહેર કરતાં કહ્યું હતું, “જો આપણે ભારતમાં પ્રભુ શ્રી રામનું મંદિર ન બનાવી શકીએ તો બીજે ક્યાં બનાવીશું? રામમંદિર બનાવવું જ જોઈએ.”

એટલું જ નહીં, તેઓ શિવસેનાને બાદ કરતાં એક માત્ર બિનભાજપી નેતા હતા જે મક્કમ પણે માનતા હતા કે તમામ પંથ-ઉપાસના પદ્ધતિ માટે પર્સનલ લૉના બદલે સમાન નાગરિક સંહિતા હોવી જોઈએ. તેમણે વર્ષ ૨૦૦૩માં જ કહ્યું હતું કે “સમાન નાગરિક સંહિતા દેશ માટે અત્યંત જરૂરી છે.”

જયલલિતા તમિલનાડુનાં મુખ્યપ્રધાન બન્યા તે પછી વર્ષ ૨૦૦૨માં તેમણે રાજ્યમાં પંથાતરણ (ધર્માંતરણ કહેવાય છે) વિરોધી કાયદો લાવ્યો હતો. સ્વાભાવિક રીતે જ દ્રમુક અને કૉંગ્રેસે તેનો ખૂબ જ વિરોધ કર્યો હતો. આ કાયદા મુજબ, બળ, લોભલાલચ કે છળકપટથી પંથાતરણ કરાવી શકાય નહીં. જો કરાય તો અવૈધાનિક થઈ જતું હતું. ગુજરાતમાં પણ આ કાયદો તે પછી આવ્યો હતો. કાયદો ભલે ભારતના એક નાનકડા રાજ્યમાં બન્યો હોય પણ તેની અસર દૂર-દૂર વેટિકન સુધી વર્તાઈ હતી. કેથોલિક સંપ્રદાયના વડા પોપ જૉન પૉલ દ્વિતીયએ આ કાયદાને અન્યાયી ગણાવ્યો હતો. પરંતુ લોખંડી મહિલા ગણાતાં જયલલિતાએ પોપને સદંતર ઝાટકી નાખ્યા હતા અને કહ્યું હતું કે “પોપને તેમની સરકાર કે દેશમાં અન્ય કોઈ પણ રાજ્યની સરકાર દ્વારા બનાવાયેલા પંથાતરણ વિરોધી કાયદા પર બોલવાની કોઈ સત્તા નથી.” આ સમયે એક પત્રકારે (ખ્રિસ્તીઓ દ્વારા પંથાતરણની તરફેણ કરતા) કહ્યું હતું કે, “પોપ ખ્રિસ્તી સમુદાયના સર્વોચ્ચ વડા છે.” તે સમયે જયલલિતાએ જરા પણ સમય અને શબ્દ ગુમાવ્યા વગર તેને ઝાટકતા કહ્યું હતું, “તેથી શું થઈ ગયું?”

વર્ષ ૧૯૯૮માં લોકસભાની ચૂંટણી પૂર્વે તમિલનાડુના કોઇમ્બતુરમાં વિસ્ફોટો થયા હતા. તેમાં ઓછામાં ઓછા ૫૮ લોકો મૃત્યુ પામ્યા હતા અને ૨૦૦ લોકો ઘાયલ થયા હતા. ૧૧ સ્થળોએ ૧૨ વિસ્ફોટો થયા હતા અને તે પણ ૧૨ કિમીની ત્રિજયામાં. કાર, મોટરસાઇકલ, સાઇકલ, સ્કૂટરના સાઇડ બૉક્સ, કોથળીઓમાં આ બોમ્બ મૂકવામાં આવ્યા હતા. આ હુમલા પાછળ અલ ઉમ્મા નામનું ઈસ્લામી ત્રાસવાદી સંગઠન જવાબદાર હતું. ભાજપના વરિષ્ઠ નેતા લાલકૃષ્ણ અડવાણી તે શહેરમાં સભા સંબોધવાના હતા તેની થોડી મિનિટો પહેલાં જ બૉમ્બ ધડાકા થયા હતા. ૧૯૯૮માં ભાજપનો વિજય નિશ્ચિત હતો. આથી તેને ધ્યાનમાં રાખીને અડવાણીજીની હત્યા કરવાના ઉદ્દેશ્યથી આ ધડાકા કરવામાં આવ્યા હતા તે દેખીતું હતું. અડવાણીની રેલીમાં હાજરી આપવા આવેલા ઘણા યુવાનો આ ધડાકામાં માર્યા ગયા હતા. રાજ્યમાં દ્રમુક પક્ષના એમ. કરુણાનિધિનું શાસન હતું જે ઇસ્લામિક વૉટ બૅંક પર મદાર રાખતી હતી. જયલલિતાએ કરુણાનિધિને ‘રાષ્ટ્રવિરોધી’ કહીને તેમની સરકારને બરતરફ કરવા માગણી કરી હતી. તે પછી કેન્દ્રમાં ભાજપ -શિવસેના, જયલલિતાના અન્નાદ્રમુક, સમતા, મમતા પક્ષ વગેરેના સંયુક્ત –એનડીએ- નામના મોરચા દ્વારા સત્તામાં આવ્યો હતો અને જયલલિતાએ કરુણાનિધિ સરકારને બરતરફ કરવાની માગણી કરી હતી.

જોકે એ વાત પણ સત્ય છે કે અટલ બિહારી વાજપેયી સરકારને હેરાન કરવામાં જયલલિતા, ચંદ્રાબાબુ નાયડુ અને મમતા બેનર્જીએ કોઈ કસર બાકી રાખી નહોતી. વાજપેયીજીનું જયલિલતાએ અપમાન પણ કર્યું હતું. જયલલિતાની કરુણાનિધિ સરકારને બરતરફ કરવા ઉપરાંત સુબ્રમણિયન સ્વામી (જે તે વખતે જનતા પક્ષમાં હતા)ને નાણા પ્રધાન બનાવવા માગતા હતા. અટલજીએ તેમની સરકારનું પતન થયા પછી ૧૯૯૯માં કહેલું કે જ્યારે માર્ચ ૧૯૯૮માં તેમની સરકાર બની પણ નહોતી ત્યારે જયલલિતાએ સમર્થન પત્ર પકડી રાખીને પોતાનાં ત્રાગાં ચાલુ કરી દીધાં હતાં. ૧૯૯૮માં પંદર ઑગસ્ટના આગલા દિવસે પણ તેમણે સમર્થન પાછું ખેંચવા ધમકી આપી હતી. અટલજીએ આની પાછળનાં કારણો આપતા કહ્યું હતું કે “જયલલિતા ન્યાયાલયોમાં તેમની વિરુદ્ધ રહેલા તમામ કેસો પાછા ખેંચાય અને કેન્દ્રીય સંસ્થાઓ દ્વારા તેમની સામે ચાલતી તપાસ પાછી ખેંચાય તેવું ઈચ્છતા હતા. ઉપરાંત તેઓ તમિલનાડુમાં ડીએમકે સરકારને બરતરફ કરાય તેમ પણ માગણી કરી રહ્યાં હતાં. અમે તેમના બ્લેકમેઇલિંગને વશ ન થયાં.”

જયલલિતા શું મત માટે થઈને હિન્દુવાદી બન્યા હતા? આવો પ્રશ્ન પૂછવાનું મન એટલે થાય કારણકે રામમંદિર, સમાન નાગરિક સંહિતાને ટેકો આપનાર, ૨૦૦૨નાં ગુજરાત રમખાણો મુદ્દે હિન્દુઓ તરફી વલણ અપનાવનાર અને તમિલનાડુમાં પંથાતરણ વિરોધી કાયદો લાવનાર જયલલિતાએ વર્ષ ૨૦૦૪માં લોકસભાની ચૂંટણીમાં હાર બાદ આ કાયદો પાછો ખેંચી લીધો હતો તેમના શાસનમાં વર્ષ ૨૦૦૬માં એ જ પોપ જૉન પૉલ દ્વિતીયની પ્રથમ પુણ્ય તિથિએ તેમની ૨૨ ફીટ ઊંચી પ્રતિમા ખુલ્લી મૂકાઈ હતી. આ પ્રતિમા બનાવનાર વ્યક્તિનું નામ છે શિહાન હુસૈની. તેઓ ઘણી બધી નિપુણતા ધરાવે છે. માર્શલ આર્ટ્સમાં ચેમ્પિયન છે, શિલ્પકાર છે, તમિલ ફિલ્મોમાં અભિનય કર્યો છે. ચિત્રકાર છે. અને એ કરતાંય તેમની મોટી નિપુણતા એ છે કે તેઓ જયલલિતા ભક્ત છે! તેમણે જયલલિતાનું ચિત્ર પોતાના લોહી દ્વારા બનાવ્યું હતું! આનું પરિણામ એ આવેલું કે જયલલિતાએ તેમની કરાટે શાળા માટે ૧૮ મેદાનો આપી દીધાં હતાં! વર્ષ ૨૦૦૫માં જયલલિતાના ૫૬મા જન્મદિને તો તેમણે હદ વટાવીને પોતાના લોહી દ્વારા જયલલિતાનાં ૫૬ ચિત્રો બનાવ્યાં હતાં! જયલલિતાના ૬૫મા જન્મદિને તેમણે વધુ હદ વટાવી અને તેમણે ૧૧ લિટર લોહી એકત્ર કર્યું જેમાં તેમનું પોતાનું પણ હતું અને તેના વડે જયલલિતાનું પૂતળું બનાવેલું. કહેવાની જરૂર નથી કે પોપ જોન પૉલ દ્વિતીયની પ્રતિમા પાછળ ખરું મહોરું તો જયલલિતા જ હતાં. જયલલિતાએ વર્ષ ૨૦૦૪ પછી હિન્દુવાદી સંસ્થાઓ સામે પણ કડક વલણ અપનાવ્યું હતું.

જયલલિતા વર્ષ ૨૦૧૧માં ફરીથી સત્તામાં આવ્યા પછી સંઘ દ્વારા વિજયાદશમીની આસપાસ થતા પથસંચલન પર તેમણે રોક લગાવી દીધી હતી. એટલું જ નહીં, તમિલનાડુમાં સંઘનું પથસંચલન વર્ષ ૧૯૪૦થી ચાલતું રહ્યું હતું. જયલલિતાએ આ માટે કાયદા અને વ્યવસ્થાની પરિસ્થિતિનું કારણ આગળ ધર્યું હતું. અલબત્ત, વર્ષ ૨૦૧૪માં ૭ નવેમ્બરે ચેન્નાઈ ઉચ્ચ ન્યાયાલયે સંઘની તરફેણમાં ચુકાદો આપ્યો હતો અને પથસંચલન તેમજ વિજયાદશમીના ઉત્સવની ઉજવણીની પરવાનગી આપી હતી પરંતુ જયલલિતાએ ન્યાયાલયની ઉપરવટ જઈને સંઘના કાર્યક્રમો પર પ્રતિબંધ મૂક્યો હતો.

સંઘના તમિલનાડુ પ્રચાર પ્રમુખ સદગોપન નારાયણને તે સમયે કહ્યું હતું, “જ્યારે ન્યાયાલયે પથસંચલનને અનુમતિ આપી ત્યારે પોલીસ અમને કઈ રીતે અટકાવી શકે? શું પોલીસ ન્યાયાલય કરતાં પણ મોટી સત્તા છે? આની પાછળ રાજ્ય સરકાર છે. વર્ષ ૨૦૧૧માં સત્તામાં આવ્યા પછી જયલલિતા શાસનમાં હિન્દુવાદી નેતાઓની હત્યા પણ મોટા પ્રમાણમાં થવા લાગી હતી. સંઘ, વિશ્વ હિન્દુ પરિષદ, હિન્દુ મુનાની જેવાં હિન્દુ સંગઠનોના નેતાઓ, અરે, ભાજપના નેતાની પણ હત્યાઓ થઈ હતી. માર્ચ ૨૦૧૬ની સ્થિતિ પ્રમાણે, આઠ હિન્દુવાદી નેતાઓની હત્યાનું રહસ્ય વણઉકેલાયેલું રહ્યું હતું.

વર્ષ ૨૦૧૩માં સંઘના અધિકારીઓએ અન્ય હિન્દુ જૂથોના નેતાઓ સાથે મળીને હિન્દુ નેતાઓની સુરક્ષા માટે જયલલિતાને મળવા પ્રયાસો કર્યા હતા પરંતુ તેમને એપોઇન્ટમેન્ટ અપાઈ જ નહીં. તે સમયે પણ સદગોપન નારાયણને કહ્યું હતું, “જયલલિતા ઈમામો અને ખ્રિસ્તી પંથોના પાદરીઓને મળે છે. તેઓ હિન્દુ નેતાઓને કેમ નથી મળતાં?”

ભાજપના નેતા અને કેન્દ્રીય વીજ પ્રધાન પીયૂષ ગોયલે કહ્યું હતું કે “દેશનો આ એક એવો ભાગ છે જેમાં હું મુખ્યપ્રધાન સુધી પહોંચી શકતો નથી. સંસદમાં તેમને ચેન્નાઈથી કહેવામાં ન આવે તો એક પણ સભ્ય એક શબ્દ પણ બોલતા નથી.” ગોયલ કેન્દ્ર સરકારના વીજ સુધારાની યોજના ‘ઉદય’ પર તમિલનાડુ દ્વારા હસ્તાક્ષર ન કરાવાના મુદ્દે આમ કહ્યું હતું.

એક સમયે રાજીવ ગાંધીની નજીક રહેલા જયલલિતા વર્ષ ૧૯૯૮માં ભાજપ સાથે આવ્યા પણ એક વર્ષની અંદર જ તેઓ પોતાની માગણીઓ ન સ્વીકારાતાં અટલ સરકારને ઉથલાવવા સોનિયા ગાંધી સાથે થઈ ગયેલાં. તે પછી તેઓ ફરી ૨૦૦૨માં હિન્દુવાદી બન્યાં. તે પછી ૨૦૦૪માં હિન્દુવાદીઓની પીછેહટ થતાં તેઓ ફરી સેક્યુલર બની ગયાં.