hindu, religion, sanjog news, vichar valonun

મકર સંક્રાંતિ: જીવદયા ને પર્યાવરણપ્રેમીઓની ઐસી કી તૈસી!

(વિચારવલોણું કૉલમ, સંજોગ ન્યૂઝ, દિ.૧૩/૧/૧૯)

મકર સંક્રાંતિ. ઉત્તરાયણ. સૌરાષ્ટ્રમાં ખીયર તરીકે પણ ઓળખાય છે. હિન્દુ ધર્મમાં મોટા ભાગના તહેવારો ચંદ્રની ગતિ સાથે જોડાયેલા છે ત્યારે આ એક જ તહેવાર સૂર્યની ગતિ સાથે જોડાયેલો છે. તેમાં કેટલાક લોકો તેને પશ્ચિમી કેલેન્ડર સાથે જોડી દે છે. ખોટું છે. વૈદિક જ્યોતિષમાં સૂર્ય, ચંદ્ર, સહિત તમામ ગ્રહોની ગતિનો અભ્યાસ હોય છે.

તમે માર્ક કર્યું હોય તો, અમુક સમયગાળા દરમિયાન અકસ્માતોનું પ્રમાણ વધી જાય છે. તો અમુક સમયગાળા દરમિયાન આગજનીના બનાવો ખૂબ મોટા પાયે થાય છે. જ્યોતિષીઓ પહેલાંથી ભાખી દેતા હોય છે કે ફલાણા સમય દરમિયાન છત્રભંગ થશે. મતલબ કે શાસન બદલાશે. આમ, વૈદિક જ્યોતિષ, એ તમામ ગ્રહોની ગતિનો અભ્યાસ છે. કેટલાક લેભાગુ જ્યોતિષીઓના લીધે રાજકુમાર હિરાણી જેવા પોતાની ફિલ્મોમાં જ્યોતિષ શાસ્ત્રને ખોટું ઠેરવે. બાકી વૈદિક જ્યોતિષ તો અમેરિકામાં પણ વૈદિક સ્ટડીઝ સેન્ટરમાં ભણાવાય છે.

જેમ જ્યોતિષને ખોટું ઠરાવી દેવાનો પ્રયાસ થયો તેમ હિન્દુ ધર્મ અને સંસ્કૃતિ સાથે જોડાયેલી તમામ મુખ્ય અને સારી બાબતોને પર્યાવરણ કે જીવદયાના કે ગરીબો પ્રત્યે સહાનુભૂતિના નામે જોડીને તેની ઉજવણીને બંધ કરવાના સુવ્યવસ્થિત પ્રયાસો થઈ રહ્યા છે. દિવાળી પર તમને ફટાકડાથી થતા પ્રદૂષણના જેટલા સંદેશા આવ્યા તેમાંથી એકેય ૩૧મી ડિસેમ્બર પર આવ્યા? શું સમગ્ર વિશ્વમાં ૩૧મી ડિસેમ્બર પર ફોડાતા ફટાકડા પર્યાવરણ માટે હિતકારક થઈ ગયા? દારૂ ને માંસની મિજબાનીથી અબોલ પશુઓ અને પાણીનો વેડફાટ કોઈને દેખાયો નહીં?

બકરી ઈદ પર બકરીઓની બેરહેમ થતી કતલ કેમ કોઈ જીવદયાપ્રેમીને નથી દેખાતી? કોઈ કેમ ત્યાં સલાહ આપવા નથી જતા? યુકેનું એક અખબાર છે ઇન્ડિપેન્ડન્ટ. તેના આંકડા પ્રમાણે, એકલા ઇન્ડોનેશિયામાં એક દિવસમાં છ લાખ પ્રાણીઓની કતલ ઈદ પર થાય છે! પણ આ આંકડા તમારી સમક્ષ કોઈ ભારતીય મિડિયાએ પહોંચાડ્યા? નહીં. આપણા કેટલાક ગુજરાતી મિડિયાએ તો દિવાળીની સાંજે જ પ્રદૂષણના આંકડા આપવાનું શરૂ કરી દીધેલું (ક્યાંથી આવ્યા હશે, રામ જાણે!) પરંતુ ૩૧મીની પહેલાં કે ૩૧મી પછી કોઈ ભારતીય મિડિયામાં કેટલું પ્રદૂષણ થયું તેના આંકડા આવ્યા?

માત્ર જર્મનીની જ વાત કરીએ. જર્મનીમાં વર્ષ ૨૦૧૯ને આવકારવા ફટાકડા ન ફોડવા પર્યાવરણ સંસ્થાએ અપીલ કરી હતી. ગયા વર્ષે જર્મન લોકોએ ૧૩.૭ કરોડ યુરોના ફટાકડા ખરીદ્યા હતા. તેનાથી ૪,૫૦૦ ટન ધૂળ ઊડી હતી. પરંતુ આ સમાચાર એકેય ભારતીય મિડિયામાં જોવા ન મળ્યા. અમેરિકાનું એક રાજ્ય છે એરિઝોના. આમ તો અમેરિકાના લોકોને છીંક આવે તો પણ આપણા ગુજરાતી મિડિયાનો એક વર્ગ આઠ કૉલમ હેડલાઇન બનાવે તેવો છે, પરંતુ એરિઝૉનાના એક અખબાર એરિઝૉના રિપબ્લિકે જે સમાચાર આપ્યા તે એકેય ગુજરાતી મિડિયાએ તમારી પાસે ન આવવા દીધા. આ સમાચાર એ હતા કે સતત બીજા વર્ષે ક્રિસમસ પર વાયુ પ્રદૂષણ રાષ્ટ્રીય ધોરણ કરતાં વધી ગયું.

વિમાનોમાં હવે લોકોની ઊડાઊડ વધી છે. હવે તો ઇન્ટરસિટી ફ્લાઇટ શરૂ થઈ છે. આ વિમાનોના લીધે કેટલા અબોલ પક્ષીઓ મૃત્યુ પામે છે? વર્ષ ૨૦૧૪માં ૧૩,૧૫૯ પક્ષીઓનાં મૃત્યુ થયાં હતાં. પરંતુ આ વાત તમારી સમક્ષ પહોંચાડાતી નથી. કારણકે ઍરલાઇન્સનો ધંધો ઘટી જાય તો? પરંતુ દર મકર સંક્રાંતિએ જીવદયા પ્રેમીઓ ઘાયલ પક્ષીઓની આપણને અરેરાટી થઈ જાય તેવી તસવીરો સાથે અપીલ કરશે કે પતંગ ન ચગાવો. અખબારોમાં પણ ઉજવણી પછી આવી તસવીરો છપાશે. અને હવે તો આ લોકોએ શિક્ષકોને જ પકડ્યા છે. સ્કૂલે સ્કૂલે જઈ દર હિન્દુ તહેવારોએ બાળકોને શિક્ષકો દ્વારા જ સમજાવાય છે કે મકર સંક્રાંતિએ પતંગ નહીં ચગાવવાના, શિવરાત્રિએ શિવલિંગ પર દૂધ નહીં ચડાવવાનું, દિવાળીએ ફટાકડા નહીં ફોડવાના ને આપણા ગરીબ ભાઈઓ અને બહેનોને કપડાં વગેરે દાન કરવાનું. ભલી થાય તમારી. તમે પોતે કરવું હોય તો દાન કરો ને. પરંતુ આ બધું બંધ કરીને જ દાન થાય તેવું કોણે કહ્યું? કદાચ હિન્દુઓ જેટલું દાન કરતા હશે તેટલું દાન કોઈ નહીં કરતું હોય. મંદિરોમાં થતી આવક તો ખરી જ, પરંતુ સેવાવ્રતી સંસ્થાઓને મળતા દાન, પાંજરાપોળોને મળતા દાન, અનાથાશ્રમોને મળતા દાન અને તે સિવાય પોતાની વ્યક્તિગત ક્ષમતામાં ધાબળા વિતરણ, ભોજન વિતરણ, ફ્રૂટ વિતરણ વગેરે નિયમિત સેવાનાં કાર્યો તો અનેક લોકો ગુપચૂપ કરતા હોય છે. પરંતુ તે માટે તહેવારોની ઉજવણી ફિક્કી પાડી દેવી એવું કોણે કહ્યું?

નવરાત્રિ એવો તહેવાર છે જેમાં અન્ય પંથના લોકોને પણ રસ પડે તો કેટલાંક વર્ષોથી તેને શારીરિક વાસનાનો તહેવાર ગણાવી દેવાય છે. સન્ની લિયોનની જાહેરાત હોય કે ગયા વર્ષે કૉન્ડૉમની આવેલી જાહેરાત કે પછી સલમાન ખાન દ્વારા નિર્મિત લવરાત્રિ (જેનું નામ પછી બદલવું પડ્યું), આ બધું હિન્દુ તહેવારોને જ ટાર્ગેટ કરીને કેમ? નવરાત્રિમાં આજે પણ અનેક જગ્યાએ માતાજીની વિશુદ્ધ ઉપાસના થાય છે. માતાજીના મંદિરની આસપાસ વડીલોની હાજરીમાં ફક્ત બહેનો કે ફક્ત ભાઈઓ એમ ગરબી કે દાંડિયા રાસ લેતા હોય છે. પાર્ટી પ્લૉટમાં પણ જે જૂથો રમતાં હોય છે તે માત્ર ઉમંગ ઉલ્લાસથી જ રમતા હોય છે. હા, કેટલાક તો વાસના બીજા દિવસોમાં પણ પૂરી કરવાના. હવે તેમના માટે એકલતા મેળવવી સરળ છે. પરંતુ તેનો અર્થ નવરાત્રિને વગોવવી તેવો થોડો છે?

દરેક હિન્દુ તહેવારની પાછળ કોઈ મનોવિજ્ઞાન કે આયુર્વિજ્ઞાન છુપાયેલું છે. મકરસંક્રાંતિ એ સૂર્ય મકર રાશિમાં પ્રવેશે છે. અહીંથી હવે દિવસ લાંબો થવા લાગે છે. શિયાળામાં ઠંડીના કારણે જે આળસ ચડી હોય તેને હવે ખંખેરીને કામે વળગવાનું છે. વહેલી સવારથી અગાશીએ ચડીને સૂર્યનાં દુર્લભ કિરણોથી શરીરને સ્નાન કરાવવાનું છે અને તેમાંથી વિટામીન ડી પ્રાપ્ત કરવાનો છે. આ સૂર્ય માટે પશ્ચિમી જગત મરી પડે છે. સૂર્ય ત્યાં બહુ ઓછો દેખા દે છે. જ્યારે ઉનાળો શરૂ થાય એટલે ધોળિયાવ બીચ પર સૂર્ય સ્નાન માટે ઉમટી પડે છે. પરંતુ તેમાં આપણા સેક્યુલરો કે મિડિયાને શ્રૃંગારિક દર્શન થાય છે, તેની તસવીરો છાપશે અને આપણે મકરસંક્રાંતિએ પતંગ ચગાવવા જઈએ તેમાં તેમને પેટમાં દુઃખે છે.

પતંગ ચગાવતી વખતે સૂર્ય સામે જોવાનું છે, અલબત્ત ચશ્મા પહેરીને જેથી સૂર્યનાં કિરણો ફિલ્ટર થઈને આવે. જો તેમાં ધ્યાન ન રાખો તો નુકસાન પણ થાય. હીરા રતન માણેક નામના ગુજરાતી જૈને તો માત્ર સૂર્ય ઉપાસના થકી ૪૧૧ દિવસ ઉપવાસ કરી વિજ્ઞાન સમક્ષ પડકાર ફેંકેલો છે જેને ઉકેલવામાં આજે પણ વિજ્ઞાન સફળ થયાનો દાવો કરી શકતું નથી. યાદ રાખો, વિજ્ઞાન હર પળે બદલાતું રહે છે. આજે જે વાતને તે નકારે છે તે વાતને આવતી કાલે સ્વીકારી પણ શકે છે.

વિજ્ઞાન અત્યારે તો એવું કહે છે કે સૂર્યનો પ્રકાશ સિરોટોનિનનું પ્રમાણ વધારે છે. સિરોટોનિન શરીરનો કુદરતી આનંદ જન્માવનારો અંતઃસ્ત્રાવ છે. આથી જ સૂર્ય ઊગે એટલે સવારમાં આપણને આનંદ અને ઊર્જાનો અનુભવ થાય છે. તેનાથી ડિપ્રેશન પણ ભાગે છે. (તમે ઘણી વાર નોંધ્યું હશે કે સાંજે જ્યારે સૂર્ય આથમતો હોય ત્યારે ખબર નહીં કેમ, અચાનક થોડી મિનિટો પૂરતી ઉદાસીનતા ઘણાને ઘેરી વળતી હશે.)

બ્રિટિશ મેડિકલ જર્નલના એક અભ્યાસ મુજબ, યુકેમાં લોકો ઉનાળા કરતાં શિયાળામાં હૃદયના રોગથી વધુ મૃત્યુ પામે છે. તેનું કારણ વિટામીન ડીનું ઓછું સ્તર છે. ફિનલેન્ડના એક અભ્યાસ મુજબ, બાળકોને કેટલાંય વર્ષો સુધી નિયમિત વિટામીન ડીનો પૂરવઠો આપવામાં આવ્યો તો તેમને પુખ્ત વયે ટાઇપ ૧ ડાયાબિટીસ થવાનું જોખમ ૮૦ ટકા ઘટી ગયું. ઉપરાંત વૈજ્ઞાનિકોએ નોંધ્યું છે કે જો બાળકોને નાનપણમાં સૂર્યપ્રકાશ આપ્યો હોય તો તેને મોટી ઉંમરે પેરાલિસિસ જેવા ચેતાતંત્રને લગતા રોગોનું જોખમ ઘટે છે. સૂર્ય મેલાટોનિનનું પ્રમાણ ઘટાડે છે. મેલાટોનિન ફળદ્રુપતાને દબાવે છે. યુરોપીયન સોસાયટી ઑફ હ્યુમન રિપ્રૉડક્શન ખાતે ડૉ. ફ્રાન્ક વેન્ડેકેર્કહૉવેએ પ્રસ્તુત કરેલા અભ્યાસ મુજબ, જ્યારે ઓછો સૂર્યપ્રકાશ હોય તેવા દિવસોમાં લાઇવ બર્થ રેટ ૧૪ ટકા હતો પરંતુ જ્યારે હવામાન સુધર્યું ત્યારે તે દર વધીને ૧૯ ટકા થયો. જે સ્ત્રીઓ આઈવીએફ વગર ગર્ભવતી થવા માગતી હોય તેને પણ આ પરિણામ લાગુ પડે છે. જ્યારે દિવસમાં ચાર કલાક સૂર્યપ્રકાશ રહેતો હતો ત્યારે ફળદ્રુપતામાં એક તૃત્તીયાંશ વધારો થયો. આવા આ સૂર્ય પ્રકાશનો ફાયદો ભારતીયો પતંગ ચગાવીને કેમ ન લે?

પતંગ ચગાવવાની જે નિર્દોષ મજા છે, બીજાના પતંગને કાપવાનો જે નિર્દોષ આનંદ છે તે આપણી હવે બેઠાડુ જીવનશૈલીમાં ફરી એક વાર નવરાત્રિ પછી આપણને શારીરિક રીતે થનગનતા કરી દે છે. તમારું ધ્યાન, તમારી પવન હોય કે ન હોય, પતંગ ચગાવવાની આવડત, કેટલી ઢીલ મૂકવી ને ક્યારે દોરી ખેંચવા માંડવી, પાછળ ફિરકી પકડીને ઊભેલી વ્યક્તિએ ક્યારે દોરી વીંટવા માંડવી ને ક્યારે ફિરકીને છૂટી મૂકી દેવી…આ બધા પર હજુ પશ્ચિમી વિજ્ઞાને કોઈ પુસ્તકો લખ્યાં નથી. કેટલાક વીરલા તો એવા પણ જોયા છે જેની પાસે કોઈ ફિરકી પકડવાવાળો કે વાળી ન હોય તો બે ઈંટ વચ્ચે ફિરકી મૂકીને ટેસથી એકલા પતંગ ચગાવતા હોય. તો કેટલાક વીરલા એક હાથે ફિરકી પકડીને પતંગ ચગાવતા હોય તેવા પણ હોય છે.

પતંગ ચગાવતી વખતે અગાઉ તો જે ગીતો વાગતા તેનાથી ખબર પડતી કે હા, આ ગીત માર્કેટમાં નવાં આવ્યાં છે. હવે યૂટ્યૂબ કે બીજી બધી ટૅક્નૉલૉજીના કારણે તે નવાઈ નથી, પરંતુ તેમ છતાં ફિલ્મી ગીતો વગર આપણો એકેય તહેવાર ઉજવાતો નથી. એક સમયે કોલાવરી ડી મકરસંક્રાંતિએ ખૂબ વાગેલું. આજે? આ ગીત કોઈને ખાસ યાદ નહીં હોય. આવા કેટલાંક ગીતો જાણે કે મકરસંક્રાંતિ માટે જ બનતા લાગે. પરંતુ લાઉડસ્પીકર કે મ્યૂઝિક સિસ્ટમનું વૉલ્યૂમ એટલું ઊંચું પણ ન રાખવું જોઈએ જેનાથી વૃદ્ધો, બીમારો કે વિદ્યાર્થીઓને તકલીફ થાય. હવે આપણે ત્યાં પરિવારો અને પડોશીઓનું એકત્ર આવવું ઘટતું જાય છે, વિક્રમ સંવતના નવા વર્ષે એકબીજાના ઘરે બેસવા જવાનું ઘટતું જાય છે ત્યારે હજુ નવરાત્રિ પર સોસાયટીમાં કે મકરસંક્રાંતિએ અગાશીએ બધા ભેગા થઈને આનંદ કરે છે તે સારી વાત છે.

બધાં સાથે મળીને શેરડી, તલ, સીંગ વગેરેની લાડુડી કે ચીકી ખાય તે શરીરને આયુર્વેદની દૃષ્ટિએ તો હિતકારક છે જ પરંતુ મનને પણ આનંદ આપનારું છે. આ દિવસે બહારથી ઊંધિયું લાવવાના બદલે ઘરે જ બનાવાય તો આરોગ્યની દૃષ્ટિએ વધુ સારું રહે. અને હા, રાત્રે તો પાછા ગરબા ગાવાના જ. તેના વગર તો મકરસંક્રાંતિનો તહેવાર પૂરો થાય જ નહીં. તો આ વખતની મકરસંક્રાંતિએ પતંગ, દોરી ને ઊંધિયા સહિત તમામ રેકૉર્ડ તોડી નાખો.

Advertisements
hindu, religion, sanjog news, vichar valonun

કુંભ, યુવા કુંભ અને લખનઉની એ યાત્રાનાં સંસ્મરણો

(વિચારવલોણું કૉલમ, સંજોગ ન્યૂઝ, દિ.૦૬/૦૧/૧૮)

કુંભ એટલે સમગ્ર ભારત અને વિદેશમાંથી એક જ જગ્યાએ આધ્યાત્મિક દિવ્ય ચેતનાનું એકત્ર થવું! હજારો વર્ષોથી કોઈ સરકાર કે સંસ્થા દ્વારા આયોજન થયા વગર આપમેળે દેશ-વિદેશથી લોકોનું દર બાર વર્ષે જ્યારે ગુરુ રાશિ બદલે ત્યારે કુંભ મેળો આયોજિત થવો એ કઈ રીતે થતો હશે? ત્યારે તો કોઈ કહેવાતું પશ્ચિમી વિજ્ઞાન વિકસિત થયું નહોતું? આવો કોઈને પ્રશ્ન થયો? કેમ કુંભ મેળાને ‘રામ ઔર શ્યામ’ કે ‘સીતા ઔર ગીતા’ હિન્દી ફિલ્મોમાં સામ્યવાદી અસર હેઠળ માત્ર નકારાત્મક રીતે બાળકો ખોવાઈ જાય તે રીતે બતાવાયો તે પ્રશ્ન થયો? (બંને ફિલ્મો મારી માનીતી છે, માત્ર મનોરંજન છે તેમ માનું છું પણ આમાં આ રીતે જે અંડરકરન્ટ મેસેજ બતાવાય તે અસર ન થાય?)

કુંભ મેળો રાશિઓ અને ગ્રહો સાથે જોડાયેલો છે. એટલે જે બુદ્ધુજીવીઓ ‘નાસા’ની પીપૂડી જ વગાડવગાડ કરે અને તુલસીદાસ જેવા સંતની પૃથ્વીથી સૂર્ય વચ્ચેના અંતરને જણાવતી આધ્યાત્મિક ચેતનાને વખોડે તેમને કુંભ મેળો એ જવાબ છે કે હજારો વર્ષો પહેલાંથી જેને આજના આ લિબરલો-સેક્યુલરો-ફિલ્મોમાં રહેલા અર્બન નક્સલો માત્ર ભગવાધારી વસ્ત્રોને કારણે વ્યભિચારી, સાધુ ઔર શૈતાન એવી માત્ર એક તરફી વ્યાખ્યામાં ચિત્રિત કરી દે છે, જે પોતડીધારી, ટીલાંધારી, પાઘડીધારી, શિખાધારી પંડિતો હતા, જે કદાચ રહેતા હોય એક જ ઓરડીમાં પણ જો પૂછવામાં આવે કે પંદર વર્ષ પહેલાં ચંદ્રગ્રહણ ક્યારે હતું તો ફટ દઈ એકાદ ચોપડો કાઢે, આંગળીના વેઢે કેટલીક ગણતરી માંડે અને ફટ દઈને કહી દે કે આ વાર અને મહિનામાં! નાસા અત્યારે જે ટૅક્નિક વાપરે છે તે તો ૧૯મી સદીમાં શોધાઈ, એવા આ સંતો ને પંડિતો પાસે જે વિદ્યા હતી તેને બુદ્ધુજીવીઓએ ધર્મમાં ખપાવી હાંસીને પાત્ર કરી દીધી. કેટલાક લોકો હજુ પણ એ વિદ્યા જાળવીને બેઠા છે તે રાહતની વાત છે. બાકી, આવી ઘણી વિદ્યા છે મુખ કો દેખ કે મન કી પુસ્તક વાંચવાની.

બાળક સવારે ઊઠતું ન હોય તો માતા કે દાદી પ્રભાતિયાં ગાતી હોય, આજે એવી ભાગદોડવાળી જિંદગી હોય કે માતાઓને સવારસવારમાં મરશિયાં ગાવાં પડે! (વૉટ ઇઝ પ્રભાતિયાં?) રાત્રે સૂતી વખતે દાદાદાદી નવીનવી વાર્તા કહે પણ આજે પઝેસિવ માતાને બાળકને પોતાનાં સાસુસસરા પાસે મૂકવું જ નથી ગમતું. તો કેટલીક જગ્યાએ આવું નાનાનાની માટે પણ થતું હોય. આ બાળક રાત્રે સૂવા જાય ત્યારે દાદા કે નાના મોંપાટ બોલાવે અને સવા-દોઢિયા વગેરે ઘડિયા યાદ કરાવે, ગુજરાતી-અંગ્રેજી ભાષાના સ્પેલિંગ યાદ કરાવે. નવાઈ નથી કે આ જ પેઢીનાં બાળકો મોટા થઈને નાસા કે ગૂગલમાં કે ફેસબુકમાં, ગણિતની સૌથી વધુ જ્યાં જરૂર પડે ત્યાં ટોચના પદે બેઠાં છે. ઓબામા રાષ્ટ્રપ્રમુખ હતા ત્યારે કહેવું પડેલું કે ભારતથી આવતા કે ભારતીય મૂળના વિદ્યાર્થીઓથી ચેતજો, બહુ દૂરની વાત નથી. પાંચ વર્ષ પહેલાંની વાત જ છે. ઓબામાએ કહેલું કે ભારતીય અને ચીનના વિદ્યાર્થીઓ અમેરિકનોને ગણિત અને ટૅક્નૉલૉજીમાં હંફાવે છે.

કહેવાનો અર્થ એ છે કે આ બધું મોબાઇલના જમાનામાં ભારતમાં જળવાવું જોઈએ. હવે મોબાઇલ, ગૂગલ, એલેક્સા, ગૂગલ આસિસ્ટન્ટ, કીબૉર્ડ પ્રિડિક્શન તમારા મગજનો દોરીસંચાર કરી રહ્યા છે. તમારી યાદશક્તિને ક્ષીણ કરી રહ્યા છે. પહેલાં તમે કેટલા ફૉન કે કાર નંબર યાદ રાખી શકતા? આજે બાળકોને જો તેમનો મોબાઇલ ખોવાય જાય, તેમના ઘરના લોકોના મોબાઇલ નંબર મોઢે બીજા પાસે ડાયલ કરાવી શકે છે? એવું નથી કે નવી પેઢીને વગોવવી છે. માત્ર કેટલીક માબાપની જનરેશન જેમના પર બાળકોને ઘડવાની જવાબદારી છે તેમને ચેતવવા છે કે તમારાં બાળકોને માત્ર મોબાઇલ, વિડિયો ગેમ, યૂટ્યૂબના ભરોસે ન છોડો. નાનપણમાં તમને તે શાંતિ અપાવશે અને મોટા થશે ત્યારે તમને જ તે સિરદર્દ થશે.

ફરી કુંભની વાત પર આવીએ. ભારતમાં રાષ્ટ્રવાદની વાત થાય એટલે કેટલાક યુવાન લિબરલોને મરચાં લાગે છે. ઉડી સ્ટ્રાઇક જેવી સેનાના પરાક્રમની ગાથા કહેતી ફિલ્મથી પણ. આ લોકો એવા જૂના લિબરલોના પ્રચારનો ભોગ બન્યા હોય છે કે ભારત તો એક રાષ્ટ્ર જ નહોતું. પરંતુ કુંભ બતાવે છે કે આખા ભારતમાંથી અને વિદેશથી લોકો આ મેળામાં શા માટે આવતા હતા? (જોકે આ લિબરલ બદમાશો, જેઓ હિન્દુ સંસ્કૃતિની માત્ર નકારાત્મક બાજુ જોવા જ ટેવાયેલા છે તેઓ કહેશે, ગાંજાચરસનો નશો કરવા.) કઈ રીતે કોઈ વૉટ્સએપ, કોઈ ટીવી ચૅનલ કે રેડિયો વગર લોકોને સંદેશો મળી જતો હશે કે કુંભ મેળો ક્યારથી ક્યાં સુધીમાં યોજાવાનો છે? કઈ રીતે ત્યાં રહેવાની, ખાવા-પીવાની, ટાઢ-તડકા ને વરસાદથી બચવાની વ્યવસ્થા થતી હશે? કેટલી સંખ્યા ઉમટી પડશે તેની ગણતરી કેમ માંડતા હશે? આટલા બધા લોકોની સાગમટે વ્યવસ્થા કરવી કેટલી અઘરી છે તે દરેક જણ જાણતું જ હોય કારણકે તેમને ત્યાં જનોઈ, લગ્ન વગેરે પ્રસંગો આવતા હોય છે. પરંતુ કુંભ મેળો કોઈ ઈશ્વરીય ચમત્કાર હોય તેમ હજારો વર્ષોથી વિના અવરોધ યોજાતો રહ્યો છે. (કોઈ લિબરલ વળી ટપકશે કે ઈસ્લામિક આક્રમણો અને શાસનમાં તેને બંધ કેમ ન કરવામાં આવ્યો તો જવાબ એ છે કે સામે હિન્દુઓની ટક્કરને નજર અંદાજ કરવા જેવી નથી, ભલે રાજસ્થાનની અશોક ગેહલોત સરકાર અભ્યાસમાં અકબરને ફરીથી મહાન બનાવવાની વાત કરવા લાગે.)

થોડાં સમયથી હવે કુંભના પૂર્વ કાર્યક્રમોના ભાગરૂપે વૈચારિક કુંભોનું આયોજન થવા લાગ્યું છે. આ વખતે ઉત્તર પ્રદેશ સરકાર દ્વારા કુલ પાંચ વૈચારિક કુંભોનું આયોજન કરાયું હતું- વૃંદાવનમાં માતાઓનો માતૃશક્તિ કુંભ, વારાણસીમાં સર્વ સમાવેશી ભારતીય ચિંતન, પ્રયાગમાં પર્યાવરણ, અયોધ્યામાં સમરસતા અને લખનઉમાં યુવા કુંભનું આયોજન કરાયું હતું. આ પ્રકારના કુંભ એટલે વૈચારિક ગોષ્ઠિઓ!

યુવા કુંભમાં દેશભરમાંથી રજિસ્ટ્રેશન દ્વારા અંદાજે અઢી હજાર જેટલા અલગ-અલગ ક્ષેત્રનાં યુવાન-યુવતીઓ ઉમટી પડેલા. જેઓ માત્ર રાજકીય ચશ્માથી જ જુએ છે અને ટેબલ પર બેસીને કમ્પ્યૂટર પર ગૂગલ કરીને લખવાની જેમને ટેવ પડી છે તેઓ ભલે જે કહે તે, પરંતુ આ યુવા કુંભે બતાવ્યું કે યુવાનો ખૂબ જ મેધાવી, પ્રતિભાશાળી અને ઊર્જાથી ભરપૂર છે. આ લેખક આ વાત એટલા માટે કહી શકે કારણકે એક પત્રકાર તરીકે ગુજરાતમાંથી આ લેખકે ત્યાં જઈને તેનો સ્વાનુભાવ મેળવેલો છે. પરંતુ યુવા કુંભની વાત કરીએ તે પહેલાં લખનઉ જતાં ટ્રેનમાં બીએસએફની દાંતીવાડા ચોકી પર ફરજ બજાવતા અધિકારી એ. કે. સિંહનો ભેટો થઈ ગયો તેમની ગુજરાતની જનતા વિશેની વાત કરવી જોઈએ.

તેઓ કહે છે, “ગુજરાતની જનતા સુરક્ષા અધિકારીઓને જેટલો પ્રેમ આપે છે તેટલો અમને પંજાબ કે જમ્મુ-કાશ્મીર વગેરે કોઈ જગ્યાએ પ્રેમ મળતો નથી. કોઈ ને કોઈ સંસ્થા આવે, કૂલર આપે કે બીજી કોઈ સુવિધા આપે, અમારું સન્માન કરે, અમારા પરિવારજનોને માન આપે તો અમારી છાતી કેવી ફૂલે!” એ. કે. સિંહ નરસિંહરાવ વડા પ્રધાન હતા ત્યારે તેમની સુરક્ષામાં પણ ફરજ બજાવી ચૂક્યા છે. તેઓ કહે છે કે “મારે તો નિવૃત્તિ પછી ગુજરાતમાં જ સ્થાયી થવું છે. અહીં કેટલી શાંતિ, સુરક્ષા અને ભાઈચારો છે!” એ. કે. સિંહ મૂળ લખનઉના છે. તેમનું કહેવું છે કે લખનઉમાં બે પ્રકારના લોકો વસે છે એક જે સંસ્કૃતિવાળા અને એક જે દાદાગીરીવાળા. ટ્રેન ગુજરાત છોડે પછી તમારું આરક્ષણ હોય તો પણ તમારી બેઠક પર તમને ઉઠાડીને કબજો કરી લે અને કહે, “ટ્રેન તુમ્હારે બાપ કી થોડે હી હૈ?”

અત્યારે આવા કેટલાક યુવાનો જોવા મળે છે, તેનું કારણ એ છે કે સિરિયલોમાં, ફિલ્મોમાં, સ્ટેન્ડ અપ કૉમેડીમાં એવું બતાવાય છે જેના લીધે માતાપિતા પ્રત્યે સન્માન ન રાખવા તરફ યુવાનો પ્રેરાય. ગાળાગાળીમાં અશ્લીલતા ઉમેરો અને હિંસાનો ભરપૂર વઘાર કરો એટલે જે કથા મળે તે કરતાં તો ૮૦ના દાયકાની ફિલ્મોમાં, હવે સ્વ. કાદરખાન, શક્તિ કપૂર, અસરાની અને અરુણા ઈરાની દ્વારા કરાતી કૉમેડી કેટલીય સારી લાગે (ત્યારે આ કલાકારોની કેવી ટીકા થતી તે તે સમયના અખબારો જેમણે વાંચ્યા હોય તેમને ખબર હશે). પરંતુ યુવા કુંભમાં સહભાગી યુવાનોને જુઓ તો આ છાપ દૂર થઈ જાય.

મધ્ય પ્રદેશના ઈન્દોરના કુનાલ ભંવર માત્ર ઓગણીસ-વીસ વર્ષની આસપાસના જ છે. પરંતુ તેઓ એક વાર વીર રસથી ધગધગતી કવિતા ગાવા કે કહેવા બેસે તો તમારા રૂંવાડા ઊભા થઈ જાય. તેઓ કાર્યક્રમોમાં એન્કરિંગ કરે છે. આ જ ઉંમર આસપાસની શિખા શર્મા પણ ઈન્દોરની જ છે, અને જીવંત માણસના ચહેરાની આબેહૂબ રંગોળી બનાવી જાણે છે અને તોય પ્રસિદ્ધિની એટલી ભૂખી ન જણાય. અહીં તો આનંદીબહેન પટેલ માટે એવું વાતાવરણ ‘બનાવી દેવાયેલું’  જેથી કેટલાક યુવાનો તેમને નફરત કરતા થઈ ગયેલા, પણ શિખા શર્માએ મધ્ય પ્રદેશનાં રાજ્યપાલ તરીકે તેમની રંગોળી અદ્ભુત બનાવી છે. આ જ રીતે ગત ચૂંટણીમાં પોતાના નાનીની રંગોળી બનાવીને મતદાનની અપીલ કરેલી. તેની રંગોળીમાં મહિલાઓ અને ખેડૂતોનું દર્દ પણ ઝળકે છે.

દીક્ષા ચૌહાણ આ જ શહેરની એવી પ્રતિભાવાન કન્યા છે જે તમારી સાથે અસ્ખલિત રીતે સંસ્કૃત, શુદ્ધ (શુદ્ધ એટલે, જેને અંગ્રેજીમાં સંસ્કૃતાઇઝ્ડ હિન્દીનો થપ્પો લિબરલોએ મારી દીધો તે, ખરેખર તો આજે સમાચારના બદલે ‘ખબરિયા’ ગણાવતી ચેનલોમાં હુજૂમ, ઝહન, ફેહરિશ્ત વગેરે ઉર્દૂનો છૂટથી મારો થાય છે તે જોતાં ઉર્દૂઆઈઝ્ડ હિન્દી કહેવું જોઈએ) હિન્દી, અને જી હા, ઉર્દૂમાં કલાકો સુધી બોલી શકે છે. અને પોતે નાની ઉંમરથી કવિતાઓ, શાયરીઓ લખે પણ છે.

જો આ ટ્રેલર હતું તો યુવા કુંભમાં નવ વર્ષથી બધિર બની ગયેલા રાજસ્થાનના અલવર પાસેના એક ગામડાના મણિરામ શર્મા અને પંતનગરનાં શ્વેતા ગુપ્ત (ખરેખર તો મિશ્રા નથી પણ મિશ્ર છે, ગુપ્તા નથી પણ ગુપ્ત છે, પરંતુ રામનું રામા, યોગનું યોગા જેવું અટકનું પણ થયું છે.) જેવી વીસ પ્રતિભાઓ કેવી હશે જેમનું ત્યાં સન્માન કરાયું! મણિરામ શર્માની વાત આપણી કેટલીક નેગેટિવ મિડિયા ઇન્ડસ્ટ્રી કદાચ નહીં કહે, પરંતુ મણિરામજીના પિતા ખેતમજૂર. મણિરામ પોતાના દૃઢ મનોબળ પર આગળ વધ્યા, યુવા ઉંમરે કાનનું ઑપરેશન કરાવી શ્રવણશક્તિ મેળવી, પંદર વર્ષથી સતત આઈએએસની પરીક્ષા આપી અને છેવટે આઈએએસ અધિકારી થઈને રહ્યા. શ્વેતા ગુપ્તે માત્ર ઓગણીસ વર્ષની ઉંમરમાં યુવાનો માટે ત્રણ પુસ્તકો લખ્યાં! વિવેકાનંદ સ્વાધ્યાય મંડળ સાથે મળીને યુવાનોમાં જાગૃતિ ફેલાવવાનું કામ કરે છે…

આવી યુવા પ્રતિભાઓમાં ઓર વધારો થતો રહેવો જોઈએ! ભારત તેરે ટુકડે હોંગે કહીને લોકોના ટૅક્સ પર પીએચ.ડી. કરીને કાશ્મીરની સેનાને બળાત્કારી કહેનારાઓ, પથ્થરબાજોનો બચાવ કરનારાઓ બુઢા યુવાનો અને  મિડિયામાં રહીને તેમને કવર ફાયરિંગ આપતા લોકોને પૉઝિવિટલી જવાબ તો આપવો પડશે ને.

hindu, sanjog news, vichar valonun

કથાકીર્તન: સમાજ સુધારણા માટે જરૂરી

(વિચારવલોણું કૉલમ, સંજોગ ન્યૂઝ, દિ. ૨૩/૧૨/૧૮)

કથાકારોની સામે અને તરફેણમાં હમણાં હમણાં ઠીક-ઠીક વિવાદ ચાલ્યો.. કથા કરવી એટલે વાર્તા કરવી એવો અર્થ નહીં, ઇતિહાસમાં થઈ ગયેલી ગૌરવશાળી વાતને રસપ્રદ રીતે દોહરાવતા રહેવી અને તેના થકી સમાજને તેના ઇતિહાસ સાથે જોડી રાખવો. વિચાર કરો કે તુલસીદાસ કે મોરારિબાપુ દ્વારા રામાયણની વાત, તેના બોધપાઠો કેટલે અને ક્યાં સુધી પહોંચ્યા? ભાગવત કથા ડોંગરેજી મહારાજ, રમેશભાઈ ઓઝા કે ભૂપેન્દ્રભાઈ પંડ્યા થકી સતત કહેવાતી અને ગવાતી રહી તેના કારણે ભાગવત જનજન સુધી પહોંચ્યું.

ધર્મ એટલે ઉપાસના પદ્ધતિ નહીં. ધર્મ એટલે મૂલ્યો. તેને ટકાવી રાખવા કથા અને કીર્તન એ સરળ અને સુલભ સાધનો છે. લોકોને પસંદ પણ છે.

કથા વાંચન તો શિવ-પાર્વતીના સમયથી ચાલ્યું આવે છે. શિવ-પાર્વતી આમતેમ ગપ્પાં મારવાના બદલે કથા કહેતા-સાંભળતાં. તે પછી રામાયણમાં લવ-કુશે શ્રી રામ કથાનું ગાન કરેલું. મહર્ષિ વેદવ્યાસ, શુકદેવ, શૌનક, સનત્કુમારો, નારદજી, બ્રહ્માજી, વિદૂર, આ બધા જ સારા કથાવાચકો પણ હતા અને સારા શ્રોતા પણ હતા. પુરાણોમાં ક્યાંક નારદજી કથા કહેતા જોવા મળે તો ક્યાંક શ્રોતા તરીકે આપણને જણાય.

શ્રી રામ અને શબરી વચ્ચે વાર્તાલાપ થાય છે ત્યારે શ્રી રામ નવધા ભક્તિ વિશે કહે છે તેને તુલસીદાસજીએ આ રીતે લખ્યું છે:

प्रथम भगति संतन्ह कर संगा । दूसरि रति मम कथा प्रसंगा ।

ભક્તિનો પહેલો પ્રકાર સંતપુરુષોનો સમાગમ કરવો તે છે. ઈશ્વરની લીલાના કથા-પ્રસંગોમાં અને તે દ્વારા જીવનમાં ઉન્નતિ કરવી તે ભક્તિનો બીજો પ્રકાર છે.

શ્રીમદ ભાગવતમાં નવધા ભક્તિના પ્રકાર પ્રહલાદજીએ આ રીતે વર્ણવ્યા છે.

श्रवणं कीर्तनं विष्णोः स्मरणं पादसेवनम्।
अर्चनं वन्दनं दास्यं सख्यमात्मनिवेदनम् ॥

પરીક્ષિત રાજા શ્રવણના આચાર્ય હતા. એટલે કે સારા શ્રોતા હતા. કીર્તનમાં શુકદેવજી, સ્મરણમાં પ્રહલાદજી, પાદસેવનમાં લક્ષ્મીજી, અર્ચનમાં પૃથુરાજા, વંદનમાં અક્રૂર, દાસ્યમાં હનુમાનજી, સખ્યમાં અર્જુન અને આત્મનિવેદનમાં બલિ રાજા આચાર્ય મનાયા છે.

આમ, કથા અને કીર્તન એ ભક્તિના પ્રકારમાં આવે છે. જો આ ભક્તિ ન હોત, કથા-કીર્તન ન હોત, તો હિન્દુ ધર્મ બચ્યો જ નહોત. તેનામાં સુધારા પણ ન આવ્યા હોત. દક્ષિણ ભારતમાં ઓદુવર જેવા વિદ્વાનોએ કથાસરિતા વહેવડાવી. અરુણાચલ કવિ, ગોપાલકૃષ્ણ ભારતી, મહા વૈદ્યનાથ અય્યર, રામલિંગ સ્વામી, વગેરે અનેક લોકો કથાપ્રસંગમ તરીકે દક્ષિણમાં જાણીતી કથાવાચનની પરંપરા સાથે જોડાયેલા મહાનુભાવો છે.
કીર્તને નરસિંહ મહેતાને મહાન સમાજ સુધારક બનાવ્યા. પ્રેમાનંદ ધાર્મિક આખ્યાનો થકી મહાન કવિ અને આખ્યાનકાર તરીકે ગણના પામ્યા. સુદામાચરિત્ર હોય કે નળાખ્યાન, પ્રેમાનંદે પુરાણો અને મહાકાવ્યોને ગુજરાતીમાં લોકો સુધી પહોંચાડ્યાં. માણભટ્ટ ધાર્મિકલાલ પંડ્યા આજે પણ આ પ્રાચીન પરંપરાને જાળવીને બેઠા છે.

આદિ શંકરાચાર્યએ પોતાની રીતે પ્રવાસ, કાવ્યો અને શાસ્ત્રાર્થ દ્વારા આ ભારત દેશને એકસૂત્ર કરવામાં મહત્ત્વની ભૂમિકા નિભાવી. આજના શંકરાચાર્યોમાં કેટલાક હજુ પણ વર્ણવ્યવસ્થાને છોડી નથી શકતા અને જાતિવાદનું ગાન કરતા રહે છે ત્યારે આદિ શંકરાચાર્યએ ચાંડાળમાં પણ ઈશ્વરને જોયો. સંન્યાસીને કોઈ સગુંવહાલું ન રહે પરંતુ તેમણે પોતાની માતાના સંસ્કાર સંન્યાસી તરીકે કર્યા.

આ જ રીતે બર્બર મુસ્લિમ લૂટારુઓનાં આક્રમણો તેમજ શાસકોના સમયમાં પણ સાધુસંતોએ ભક્તિનો, કથાનો અને કીર્તિનનો સહારો લઈ લોકોને ઈશ્વર તરફ વાળી હિન્દુ ધર્મને ટકાવી રાખ્યો, લોકોની હિન્દુ ધર્મમાં શ્રદ્ધા ટકાવી રાખી. ઉત્તર પ્રદેશના તુલસીદાસ, મહારાષ્ટ્રના નામદેવ અને તુકારામ, ઉત્કલ અથવા ઓડિશાના કવિ જયદેવ, ગુજરાતના સંત દાદુદયાળ, છત્તીસગઢના વલ્લભાચાર્ય, રાજસ્થાનનાં મીરાબાઈ, પશ્ચિમ બંગાળના ચૈતન્ય મહાપ્રભુ, પંજાબના ગુરુ નાનક, તમિલનાડુના રામાનુજાચાર્ય, કર્ણાટકના માધવાચાર્ય, આંધ્રપ્રદેશના નિમ્બાર્કાચાર્ય, આ બધાએ લોકોનો હિન્દુ ધર્મમાં વિશ્વાસ ટકાવી રાખ્યો અને સાથે ધર્મનો પ્રચાર પણ કર્યો. અલબત્ત, તેમાંથી તેમના ઘણા સંપ્રદાયો શરૂ થયા તે અલગ વાત છે.

“કથા, ભજન અને કીર્તન કરવા માટે મંદિરોની જરૂર નહોતી. આથી ધર્મ મંદિરની બહાર પણ પ્રસર્યો. એટલું જ નહીં, મંદિરો એ ઈસ્લામી આક્રમણખોરોનાં હંમેશાં લક્ષ્ય રહેતા. મંદિરની સાથે હિન્દુ ધર્મને ઘણું મોટું નુકસાન થતું પરંતુ સાધુસંતો મંદિરની બહાર કથા, ભજન તેમજ કીર્તિન દ્વારા ધર્મને મંદિરની બહાર લઈ ગયા. વળી, કથાકાર વૈષ્ણવ સંતો સતત ‘ચરૈવેતિ ચરૈવેતિ’ના મંત્રને આત્મસાત કરી ગયા હતા. એટલે તેઓ કોઈ એક સ્થાને ટકતા નહીં. આથી શાસકો માટે તેમને પકડવા કે તેમની પ્રવૃત્તિને નિયંત્રિત કરવી અઘરી બની રહેતી. કથાનું તત્ત્વચિંતન બધાં સમાન છે તેના પર ભાર મૂકતું હોવાથી નીચલા સામાજિક દરજ્જાના લોકોને પણ સ્પર્શી જતું. તેથી તે ઈસ્લામની સામાજિક અપીલનો પ્રતિકાર કરી શકતું. ” આવું અમેરિકાના ફિલિપ લુટગેન્ડૉર્ફે ‘ધ લાઇફ ઑફ અ ટૅક્સ્ટ: પર્ફૉર્મિંગ ધ રામચરિતમાનસ ઑફ તુલસીદાસ’ પુસ્તકમાં લખેલું છે. તેઓ અમેરિકન ઇન્ડૉલૉજિસ્ટ અને હિન્દીના પ્રાધ્યાપક છે.

કોઈ રાજા કે બાદશાહને નહીં, ઈશ્વરને સર્વોચ્ચ માનવાના કારણે ઇસ્લામી શાસકોનો ડર લોકોમાંથી જતો રહે તે સ્વાભાવિક છે. ફિલિપ લખે છે, “રામ પરંપરાએ રામરાજ્યનું સપનું સ્પષ્ટ રીતે વ્યક્ત કર્યું અને શ્રી રામની મર્યાદા પુરુષોત્તમ તરીકેની ભૂમિકાને પણ વ્યક્ત કરી.”

જ્યારે બર્બર બાબર દ્વારા સૈદપુરમાં મારકાટ થઈ રહી હતી ત્યારે ગુરુ નાનકને પણ અન્યો સાથે બંદી બનાવી લેવાયા હતા. તે વખતે આધેડ વયના લોકોને ચક્કી પીસવા માટે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા. ગુરુ નાનકે તે વખતે ભાઈ મરદાનાને આદેશ કર્યો કે તેઓ રબાબ વગાડવાનું શરૂ કરે. રબાબ વાગ્યું ને ગુરુ નાનક ગાઈ ઊઠ્યા:

सोहागणी किआ करम कमाइआ ।। पूरबि लिखिआ फलु पाइआ ।।

આવી પરિસ્થિતિમાં પણ નિર્ભય થઈને ગુરુ નાનકને ગાતાં જોઈને સૈનિકો પણ આશ્ચર્યમાં પડી ગયા. વાત બાબર સુધી પહોંચી. બાબરે ગુરુની માફી માગી. પરંતુ ગુરુ નાનકે તેમને શબ્દોથી ફટકારતા કહ્યું કે “તું બાબર નથી, જાબર (જનાવર) છો. પાપીઓની જાન લઈને આવ્યો છો. તેં નિર્દોષ લોકોની હત્યા કરાવી છે અને મહિલાઓ પર બળાત્કાર ગુજારાવ્યા છે. તેં જો શાસકોને દંડિત કર્યા હોતા તો અમને કોઈ રોષ ન આવત, પરંતુ તે વગર કારણે વિધ્વંસક પ્રવૃત્તિઓથી જનસાધારણને બેઘર કરી મૂક્યા છે.”

જોકે એ બાબર પર ભારતના પહેલા વડા પ્રધાન જવાહરલાલ નહેરુ ઓળઘોળ થઈ ગયા હતા. ‘ધ ડિસ્કવરી ઑફ ઇન્ડિયા’માં તેમણે લખેલું: બાબર એક આકર્ષક વ્યક્તિ, હિંમતવાન અને સાહસી હતો. તે કળા અને સાહિત્યનો શોખીન હતો. આ સિવાય તેમણે બાબરને બિનસાંપ્રદાયિક પણ ગણાવ્યો હતો! પૂર્વ વિદેશ પ્રધાન નટવરસિંહે તેમની આત્મકથા ‘વન લાઇફ ઇઝ નૉટ ઇનફ’માં ઈન્દિરા ગાંધી કાબુલના પ્રવાસે ગયાં હતાં તેના વિશે લખ્યું છે કે ત્યારે નટવરસિંહ પોતે પીએમઓ (વડા પ્રધાન કાર્યાલય)માં હતાં. બંને કારમાં સાથે જઈ રહ્યાં હતાં. ત્યાં બાબરના મકબરા પાસેથી પસાર થયા. તેમને કહેવામાં આવ્યું કે આ બાબરનો મકબરો છે. તેઓ (ઈન્દિરા) નીચે ઉતર્યાં, મકબરા પાસે ગયાં અને ઝાડ નીચે શાંત ઊભાં રહ્યાં. તેમનું માથું ઝૂકેલું હતું. તેમણે નટવરસિંહને કહ્યું, “મને આજે ઇતિહાસ યાદ આવી ગયો.” નટવરસિંહે કહ્યું, “મને પણ. મેં આજે ભારતનાં બેગમને પહેલા મુગલ બાદશાહને શ્રદ્ધાસુમન અર્પતાં જોયાં.”

બાબર બર્બર હતો તો તેને શ્રદ્ધાંજલી અર્પવાની ભૂલ ઈન્દિરાજીએ કેમ કરી હશે? નહેરુજી કેમ તેનાથી પ્રભાવિત હતા? જોકે ગુરુ નાનકે તો ઉપર કહ્યું તેમ બાબરને મોઢાંમોઢ જાબર કહી દીધેલો. આ રીતે સાચા સાધુસંતોએ તો પોતાની ફરજ હરહંમેશ નિભાવી જ છે.

દંતાલીના સ્વામી સચ્ચિદાનંદે એક જગ્યાએ લખ્યું હતું કે ત્રણ સગા ભાઈઓ સ્વતંત્રતાની લડાઈમાં ફાંસીના માંચડે લટકી ગયા હોય તેવી ઘટના ભાગ્યે જ જોવા મળી છે. આ હતા ચાફેકર બંધુઓ. તેમના પિતા હરિ ચાફેકર કીર્તનકાર હતા. મહારાષ્ટ્ર એક તરફ વીરભૂમિ છે તો બીજી તરફ ભક્તિભૂમિ પણ છે. વીરતા અને ભક્તિ સગી બહેનો છે. ભક્તિ વિનાની વીરતા ક્રૂરતા બની જાય છે અને વીરતા વિનાની ભક્તિ ભિખારણ બની જાય છે…હરિ ચાફેકર વીરતાભર્યું કથાકીર્તન કરતા, એટલું જ નહીં પોતાના પુત્રોને માળા ફેરવવાની સાથે તલવાર ફેરવતાં પણ શિખવાડતા. તેમના ઘરમાં શસ્ત્ર અને શાસ્ત્રનો સુભગ મેળ થયો હતો.

કથા એ લોકોને સાત્વિક રીતે જોડી રાખનારું પરિબળ છે. સાત કે નવ દિવસ લોકો ભારતના આધ્યાત્મિક વારસાથી માહિતગાર થાય છે. કથાકાર પોતાની સમજ અને બુદ્ધિ મુજબ, કથાને પોતાના શબ્દોમાં જ્યારે વર્ણવે ત્યારે લોકો ભાવવિભોર થઈ જતા હોય છે. સાત્વિક કીર્તન પર લોકો ઝૂમી ઊઠતા હોય છે અને કથાકારો માત્ર ધાર્મિક કથા જ નથી કહેતા, પરંતુ તેમાં આવતા પ્રસંગોને આજની સમસ્યા સાથે સાંકળી લઈ સમસ્યાનું સમાધાન બતાવવા પણ પ્રયાસ કરતા હોય છે. સાસુ-વહુના ઝઘડા, પતિ-પત્ની વચ્ચેનો કંકાસ, બાળકોની સમસ્યાઓ વગેરે સહિત સામાજિક અને રાજકીય બાબતો પર પણ ઘણી વાર તેઓ પોતાની ટીપ્પણી કરતા હોય છે. સાસુ-વહુની સિરિયલોમાં ષડયંત્રો જોવા કે ગાળાગાળી અને સેક્સનાં દૃશ્યોવાળી વેબસીરિઝ જોવા કરતાં સાત કે નવ દિવસ આધ્યાત્મિક રીતે રિચાર્જ થવામાં ખોટું શું છે? એક આક્ષેપ એવો થાય છે કે કથાકારો મોટી રકમ લે છે. રહેણાંકથી લઈને મંડપ સુધી તેમની ફરમાઈશો અજબગજબ હોય છે. ગરીબને કથા કરાવવી પરવડતી નથી. આ અંગે સામસામી દલીલો હોઈ શકે, પરંતુ એક વાત એ પણ છે કે સેમિનારોથી વિરુદ્ધ કથામાં ઘણા લોકો ફ્રીમાં આવતા હોય છે. જિંદગી કેમ જીવવી કે સફળ કેમ થવું તેની પરના સેમિનારોમાં ઊંચી ફી આપીને જવા કરતાં કથામાં ફ્રીમાં જવું ખોટું શું? ત્યાં પણ એ જ વાત થાય છે. પેલી જગ્યાએ કદાચ અંગ્રેજીમાં શબ્દો ફેંકાતા હશે, અહીં સામાન્ય માણસને સમજાય તેવી વાતો દેવ-દાનવના કે રામાયણ-મહાભારતના દૃષ્ટાંતો સાથે કહેવાતી હશે. મારી દૃષ્ટિએ કથા એક સાઇકિયાટ્રિસ્ટ કે સાઇકૉલૉજીનું કાઉન્સેલિંગ જ છે.

એક વાત એ સાચી કે લોકો કથા સાંભળે છે, પછી તેનો અમલ નથી કરતા. તે વાત સાચી હોઈ શકે. કથામાં પણ કેટલાક એવા નમૂના હશે જે સૂઈ જતા હશે કે બેસવા માટે જગ્યાની પડાપડી કરતા હશે, ધક્કામુક્કી કરતા હશે, ચાલુ કથાએ ચોવટ કરતા હશે. પરંતુ એવા અપવાદ તો બધે હોવાના. કથા સાંભળી તેનો અમલ ન કરતા હોવાના અપવાદ અન્ય બાબતોમાં પણ હોવાના. પરંતુ આજે પણ જગ્યા મળે કે ન મળે, ટ્રેનમાં ભીડમાં જવું પડે કે બીજી કોઈ રીતે જવું પડે તો જાય છે. ચાર-પાંચ કલાક શાંતિથી સાંભળે છે. દરેક સાચા-ખોટા, નાના કે મોટા, સારા કે ઢોંગી કથાકારોને શ્રોતાઓની ભીડની કમી નથી રહેતી. હવે તો મહિલા કથાકારોની પણ નોંધપાત્ર સંખ્યા છે. સાથે પ્રૉફેશનલ ગાયકો અને વાદકોને રખાય છે.

કથા માત્ર ધાર્મિક હોય તે જરૂરી નથી. ગો કથા પણ થાય છે અને ગાંધી કથા. તો ક્યાંક શહીદોની કથા દ્વારા દેશભક્તિ પણ ફેલાવાય છે.

hindu, national

રામમંદિર માટે હજુ કેટલી રાહ? કેટલો સંઘર્ષ?

(લ. દિ. ૨૫/૧૧/૧૮)

કોઈ ચોક્કસ સંપ્રદાય (કેટલાક તેને ધર્મ કહે છે, જે ખોટું છે)ની રાજનીતિ એ વાઘની સવારી છે. પાકિસ્તાનથી માંડીને અનેક દેશો સાંપ્રદાયિક આધારે દેશ ચલાવવામાં નિષ્ફળ રહ્યા છે. જ્યારે પણ દેશમાં હિન્દુવાદમાં ઊછાળો આવે છે ત્યારે સૌથી વધુ ડર કેટલાક હિન્દુઓને લાગે છે. આ ડર કેમ લાગે છે તેનો જવાબ પછી, હિન્દુવાદ ઊછાળો કેમ મારે છે તેનો જવાબ પહેલાં.

ભારતમાં હિન્દુઓને અન્યાયની લાગણી અંગ્રેજોના ગયા પછી એક પછી એક ઘટના થકી બળવત્તર બનતી ગઈ. સંસ્કૃતની મજાક ઊડે, પણ મોગલોની ઉર્દૂ મિશ્રિત હિન્દી બોલાય તો વાહ વાહ થાય, નમસ્તે કહો તો જૂનવાણી કે નેતામાં ખપો, પણ આદાબ કરો કે શેક હેન્ડ કરો તો આધુનિક, વંદે માતરમ્ ગાવ તો સાંપ્રદાયિક પણ સારે જહાં સે અચ્છા ગાવ તો બિનસાંપ્રદાયિક, હિન્દુઓ માટે
સિવિલ કાયદો અલગ પણ મુસ્લિમો-ખ્રિસ્તીઓ માટે જુદો, હિન્દુઓનાં મંદિરોનો વહીવટ સરકાર કરે પણ મસ્જિદ, મદરેસામાં ત્રાસવાદી પ્રવૃત્તિ કે અલગતાવાદી પ્રવૃત્તિ થાય તો પણ તે બંધ ન થાય, નવરાત્રિમાં લાઉડ-સ્પીકર રાત્રે દસ વાગે બંધ કરાવી દેવામાં આવે પરંતુ મસ્જિદો પર દિવસમાં પાંચ વાર ભૂંગળા પરથી (મોટા ભાગે) બેસૂરા અવાજે આઝાનો થતી રહે. ફટાકડા હોય કે પતંગ, હિન્દુ તહેવારો અંગે ફટ ચુકાદા આવે અને તેનો અમલ પણ કરવામાં આવે પરંતુ અન્ય પંથોના તહેવારોને પર્યાવરણ કે ઘોંઘાટનો કોઈ પ્રશ્ન ન નડે. હિન્દુ બળાત્કારી બાવાની તરત ધરપકડ થાય, પણ પોતાને પાકિસ્તાનના એજન્ટ ગણાવનાર ઈમામ બુખારી છૂટા ફરે, બળાત્કારી બિશપને તરત જામીન મળી જાય અને તેના સમાચાર પણ સાવ ખૂણેખાંચરે આવે …આવાં તો ઘણાં ઉદાહરણો આપી શકાય.

માર ખાઈ ખાઈને, અન્યાય સહન કરીને અનેક હિન્દુ એટલા ભીરુ બની ગયા કે દસ હિન્દુ હોય પણ એક મુસ્લિમ આવે તો બાવા હિન્દી ચાલુ થઈ જાય, પોતે તો બધા ધર્મોને સમાન માને છે અને હિન્દુ ધર્મના કુરિવાજોમાં પોતે માનતા નથી તેમ કહી હિન્દુ ધર્મની બુરાઈ શરૂ કરી દે. મોહમ્મદ રફીએ કેટલાં ભજનો ગાયાં ને નૌશાદે કેટલા સંગીતબદ્ધ કર્યા તેની વાત કરવા લાગે. આમ, સંગીતને પણ સાંપ્રદાયિક રંગ આપે. રફીની વાત કરતી વખતે રફીને રફીસાહેબ કહેવા, તેમજ તે આવા હતા ને તેવા હતા તેવું માનવાચક ક્રિયાપદ આવે અને કિશોરકુમાર તો ગાંડો હતો ને ચક્રમ હતો તેમ તુંકારો આવે. (મને આ બંને ગાયકો અને મન્નાડે, તલત મહેમૂદથી લઈ તલત અઝીઝ સુધીના અને સોનુ નિગમ, કૈલાસ ખેર સહિતના અનેક ગાયકો ગમે જ છે અને હું રફીને રફીસાહેબ તેમના અવાજ અને સાલસ-કોઈ સંત જેવા સ્વભાવના કારણે કહું છું). પરંતુ રફી કે નૌશાદના પૂર્વજો હિન્દુ હતા જ, તેથી આમાં આશ્ચર્ય ન થવું જોઈએ. આશ્ચર્ય તો એમાં થવું જોઈએ કે હિન્દુ માતા શર્મિલા ટાગોરનો દીકરો સૈફ અલી ખાન અને જેમની ફિલ્મો શિવ-આરાધના કરતા પૃથ્વીરાજ કપૂરથી શરૂ થતી હતી તે રાજ કપૂરના દીકરાની દીકરી કરીના કપૂર તેમના દીકરાનું નામ એક રાક્ષસી વ્યક્તિ તૈમૂર લંગ પરથી રાખે.

કેટલાક લોકો પતંગ કે દિવાળી પૂજનમાં ચોપડા બનાવનારા પરિવારો મુસ્લિમ છે તે વાતને સાંપ્રદાયિક એકતા સાથે જોડે છે. મારી દૃષ્ટિએ એ સાંપ્રદાયિક એકતાનું ઉદાહરણ નથી. એ તો વેપાર છે. આવી રીતે તો હિન્દુઓ પણ મુસ્લિમ તહેવારોમાં વપરાતી ચીજોના ઉત્પાદનમાં જોડાયેલા જ હશે. હા, જન્માષ્ટમીએ બુરખો પહેરેલી મુસ્લિમ માતા પોતાના બાળકને કન્હૈયો બનાવીને લઈ જતી હોય કે હિન્દુ ઈદ મનાવે તે ચોક્કસ સાંપ્રદાયિક એકતાનું ઉદાહરણ છે, બાકી હિન્દુ ગાયક કવ્વાલી કે સૂફી ગીત ગાય કે મુસ્લિમ ગાયક ભજન ગાય તે તો શુદ્ધ વ્યાવસિયકતા જ છે.

કેટલાક મુસ્લિમોને રાષ્ટ્રીય પ્રવાહમાં ન ભળવા દેવા માટે આવા માનસિક ગુલામ હિન્દુઓ પણ જવાબદાર છે. મુસ્લિમ કે શીખ સારું ગુજરાતી બોલતો હોય તો પણ તેની સાથે ‘ક્યા બાવા, તુુમ કાયકુ પૂછતા હૈ?’ કહીને બાવા હિન્દી ચાલુ કરી દેવું, તેને ધર્મના બદલે ફિલ્મોની વાત કરવી હોય તો પણ માનસિક ગુલામ હિન્દુ એવી જ વાતો કાઢે જેનાથી પેલાને કટ્ટર ન થવું હોય તોય તેના મનમાં કટ્ટરતા જન્મે. પાકિસ્તાની ક્રિકેટરો સારા, પાકિસ્તાનમાં ફલાણું સારું તેમ કહી જાણે પેલો મુસ્લિમ પાકિસ્તાન તરફી જ હોય તેમ માની લઈ પાકિસ્તાનના ખોટા વખાણ ચાલુ કરી દે. અંગ્રેજો-મોગલોના શાસનની ગુલામી અને તે પછી પણ ચાલુ રહેલી તુષ્ટિકરણની નીતિના કારણે આ પરિસ્થિતિ થઈ છે.

આ દેશમાં બહારથી આવેલા ઇસ્લામિક આક્રાંતોએ અનેક મંદિરો તોડી મસ્જિદો બનાવેલી છે તે જગજાહેર અને પુરાતત્ત્વની રીતે સિદ્ધ વાત છે. પરંતુ આવાં અનેક મંદિર નહીં, માત્ર એક રામમંદિર ભવ્ય બનાવવા (રામમંદિરનું નિર્માણ તો ૬ ડિસેમ્બર ૧૯૯૨ના રોજ થઈ જ ચુક્યું છે, પણ રામલલ્લા હજુ તંબુમાં છે) પણ કુલ એકોતેર વર્ષ અને રામમંદિર તંબુમાં બન્યા પછી ૨૬ વર્ષ રાહ જોવી પડે! (સરેરાશ હિન્દુ ‘અયોધ્યા તો ઝાંકી હૈ, કાશીમથુરા બાકી હૈ’ ભૂલી જ ગયો છે) અને તે રાહનો હજુ અંત આવ્યો નથી! શેરીથી લઈ શહેર સુધીનાં નામો આવા અત્યાચારી આક્રાંતાઓનાં નામો પરથી છે. પરંતુ સ્વતંત્રતાનાં એકોતેર વર્ષ પછી પણ નામો બદલવામાં આટલી કાગારોળ થાય? જહાંગીરને અન્યાયની મૂર્તિ બતાવવામાં આવે પણ શ્રી રામ અન્યાયકર્તા ચિતરાય અને ન્યાય માટે જેમની વાત માત્ર કૉમિક્સ અને વૈતાલની વાર્તા સુધી સીમિત રહી ગઈ છે તે રાજા વિક્રમાદિત્ય, ભોજ, ચંદ્રગુપ્ત, જેવા રાજાઓનો ક્યાંય કોઈ ઉલ્લેખ જ નહીં? કહેવાતા હિન્દુવાદી ભાજપના ૨૨ વર્ષના દીર્ઘકાલીન શાસનમાં અમદાવાદનું નામ પહેલાં કર્ણાવતી હતું અને તે વેપારવાણિજ્યથી સમૃદ્ધ હતું તે ભણાવવામાં ન આવે? યાદ રાખો, પક્ષ કે સંસ્થા મહાન નથી, વિચારધારા મહાન છે અને જો આપણે આપણા પ્રાચીન વારસાનું ગૌરવ નહીં કરાવી શકીએ તો નવી પેઢીને આ દેશ માટે ગૌરવ નહીં જ થાય. સામ્યવાદીઓ તો કેન્દ્રમાં સત્તામાં નહોતા છતાં પોતાના વિચારો ઘૂસાડવામાં સફળ રહ્યા કારણકે તેમના માટે સત્તા સાથે વિચાર પણ મહત્ત્વનો રહ્યો. તેનું જ પરિણામ છે કે આજે ચોતરફ ભાજપ સત્તામાં હોવા છતાં વૈચારિક યુદ્ધમાં ઘણી વાર નબળો દેખાય છે.

આ પૂર્વભૂમિકાના સંદર્ભમાં અયોધ્યામાં વિહિપ અને શિવસેના કાર્યક્રમો કરી રહ્યા છે તે જુઓ. ફરી એક વખત હિન્દુવાદીઓ જોશમાં દેખાઈ રહ્યા છે. આ જોશ ઉન્માદમાં ન પરિણમે તે જોવાનું કામ અને જવાબદારી રાજ્ય અને કેન્દ્ર સરકાર બંનેની છે. હિન્દુઓના નામે મતો મેળવવા, હિન્દુ હૃદય સમ્રાટ બનવું પણ પછી તેમની આશાઓ પર ખરા ન ઉતરવું તે નિરાશા કે ઉન્માદ, બંનેમાંથી કંઈ પણ જન્માવી શકે છે. સંઘ પરિવારે પણ યાદ રાખવું પડશે, આ વખતનું આંદોલન છેલ્લું આંદોલન હશે. રામમંદિર માટે વર્ષ ૧૯૯૦ અને ૨૦૦૨માં અનેક લોકોનાં લોહી રેડાયાં છે. આવી પરિસ્થિતિ પછી રમખાણો થાય ત્યારે જેલમાં ગયેલાની પડખે વિહિપના નેતાઓ ઊભા રહ્યા? કાયદાકીય સહાય કેટલી કરી? ભાજપે તેમના પરિવારો માટે શું કર્યું? વિહિપના જૂના નેતા પ્રવીણ તોગડિયાએ તો નિરાશ થઈ અલગ માર્ગ કરી લીધો છે. પણ આ વખતે પણ કંઈ ન થયું તો હવે પછી કોઈ ભોજિયો ભાઈ આવાં આંદોલનમાં નહીં જોડાય. અમદાવાદના કર્ણાવતી નામ બાબતે પણ સરેરાશ હિન્દુવાદી સંઘ-ભાજપની ઉદાસીનતાથી દુ:ખી છે.

બીજી એક વાત એ પણ સત્ય છે કે દેશ સાંપ્રદાયિક આધાર પર આગળ ન વધી શકે. વિચિત્ર લાંબાં ટીલાંવાળા જટાધારી બાવાઓ એક મંત્ર શુદ્ધ ઉચ્ચારણ ન કરી શકતા હોય તેવાને ટીવી પર ચર્ચામાં હિન્દુ ધર્મના પ્રતિનિધિ તરીકે બેસાડી દેવામાં આવે તે કરુણતા જ છે. સ્વામી સચ્ચિદાનંદ જેવા સાચા સંત તો પોતાનાં સાચાં કામોમાં જ લાગેલા હોય છે. એટલે હિન્દુને ચિંતા એ વાતની પણ રહે છે કે મુસ્લિમોમાં જેમ ઈમામ કે મૌલવી કુર્આન/હદીસનું સાચુંખોટું અર્થઘટન કરે તેમ જ કરવું પડે તેવું ક્યાંક હિન્દુઓ બાબતે ન થઈ જાય. આસારામ સહિત બાવાઓના એટલા કિસ્સા બહાર આવ્યા છે અને સામે પક્ષે મિડિયા પણ અન્ય પંથોની સરખામણીમાં તેને જ હાઇલાઇટ અને હાઇપ આપતા રહે છે તેથી સરેરાશ હિન્દુને પણ આવા બાવાઓથી ચીડ છે અને તેથી જ્યારે હિન્દુઓના આવા આંદોલનને જુએ છે ત્યારે ડરે છે કે ક્યાંક આવા બોદા હિન્દુ બાવાઓ દેશમાં સર્વોપરી ન થઈ જાય.

વિહિપ (જૂની હતી ત્યારની વાત છે, કારણકે હવે તે નવું સ્વરૂપ ધારણ કરી રહી છે) જન્માષ્ટમીએ કે રામનવમીએ યાત્રા કાઢે ત્યારે ટ્રકોમાં ગાળો બોલતા કે પછી ઉશ્કેરણીજનક નારા લગાવતા લોકો રહેતા હતા. સાંપ્રદાયિક કાર્યક્રમોની ઉજવણી એવી હોવી જોઈએ જેનાથી બીજા પંથવાળા પણ આકર્ષાય. વિહિપની સ્થાપના મૂળ તો હિન્દુઓમાં આવી ગયેલી આભડછેટ સહિતની કુરીતિ ભગાવવાની હતી પરંતુ તે કાર્યક્રમો ઘટી ગયા અને આવા ઉન્માદી કાર્યક્રમો-ભાષણો વધી ગયાં. નવરાત્રિ કે ગણેશ ચતુર્થી વખતે ડીજેમાં પૌવા ચડા કે આઈ કે પછી વરઘોડામાં આ રે પ્રીતમ પ્યારે જેવાં ગીતો વગાડવા સહિતની ખોટી બાબત સામે કેમ કોઈ વિહિપ નેતા કંઈ ન બોલે? ૧૯૯૦ પછી ભાજપના ઉમેદવારોમાં વિહિપનો ક્વૉટા કેટલો હશે તેના પર મગજમારી શરૂ થઈ ગઈ. પોલીસ સ્ટેશનમાં જઈ વિહિપ નેતા સુપર સીએમ તરીકે વર્તતા તે ઘણા જાણે જ છે. એટલે હવે વિહિપ ફરી બેઠી થવા પ્રયાસરત છે ત્યારે આ બધી જ બાબતોનું ધ્યાન રાખવું પડશે.

પરંતુ એક વાત સ્પષ્ટ છે જ કે ભવ્ય રામમંદિર બનવું જ જોઈએ. સાથે એક વાત એ પણ છે કે શાહબાનો કેસ સાથે તેને સરખાવી ન શકાય. શાહબાનો કેસમાં સર્વોચ્ચનો ચુકાદો આવી ગયો હતો. તે પછી તેને કાયદામાં સુધારા દ્વારા તેને ફેરવી તોળાયો. અત્યારે આ બાબત સર્વોચ્ચમાં અનિર્ણિત (પેન્ડિંગ) છે. જો તેમ છતાં સરકાર વટહુકમ લાવે તો (શાહબાનોમાં જેમ સર્વોચ્ચના ચુકાદાને ફેરવી તોળી ખોટું ઉદાહરણ બેસાડાયું તેમ) ખોટું ઉદાહરણ બેસે. ભવિષ્યમાં અન્ય પંથનો કોઈ સળગતો મુદ્દો સર્વોચ્ચમાં અનિર્ણિત હશે ત્યારે તે પણ ઉન્માદના સહારે તેને બદલવા દબાણ લાવશે તો શું?

પરંતુ તેનો અર્થ એ પણ નથી કે સરકાર પર ઉગ્ર દબાણ ન ઊભું કરવું. રાજકારણીઓએ એવી ખોટી ટેવ પાડી છે કે તેઓ શાંત માગણીઓને ગણકારતા જ નથી. તેમ ન હોત તો મહારાષ્ટ્રમાં ખેડૂતોને ત્રણ-ત્રણ વાર આંદોલન શા માટે કરવું પડે? અમદાવાદનું કર્ણાવતી કરવાની માગણી જનસમૂહનું ઉગ્ર દબાણ નહીં હોવાથી વર્ષોથી બહેરા કાને અથડાયા કરે છે અને નિવેદનબાજીમાં અટવાયા કરે છે. એટલે સારું એ જ છે કે શાંત આંદોલન છે ત્યાં જ રામમંદિરના મુદ્દાનો ન્યાયાલયમાં જ નિવેડો આવે. સાથે કર્ણાવતી નામ પણ થઈ જાય.

જો નિવેડો ન આવ્યો તો આ આંદોલન, ભલે વિરોધીઓના મત મુજબ, ભાજપ માટે હિન્દુ મતો નક્કી કરવા થતું હોય, પણ તે બૂમરેંગ સાબિત થઈ શકે છે. યાદ રહે કે, ૨૦૦૨માં પણ સંપાદિત જમીન પર ભૂમિ પૂજા બાબતે આવું જ વાતાવરણ હતું. પછી શું થયું? વિકાસ છતાં અટલ સરકાર ગઈ! રામમંદિરની ચ્યુઇંગ ગમમાં આ આંદોલન પછી કોઈ સ્વાદ રહેવાનો નથી, પણ તે જો ભૂલથી ક્યાંક ચોંટી ગઈ તો નુકસાન કરાવીને જ રહેશે. એટલે હવે સરકાર સર્વોચ્ચમાં અરજી કરી આ મુદ્દે ઝડપથી સુનાવણી કરી ચુકાદા માટે દબાણ લાવે તે જરૂરી છે. કૉંગ્રેસ સહિત કોઈ વિપક્ષો રામમંદિર માટે દબાણ લાવવાનો જ નથી, ઉલટું, કપિલ સિબલ કે મહાભિયોગની ધમકી દ્વારા તેને ટાળવાના જ છે. આથી અપેક્ષા માત્ર ભાજપ સરકાર પાસે જ છે. ચાર બળવાખોર જજ પૈકીના એક રંજન ગોગોઈ મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ છે ત્યારે, સરકારની અરજી પછી પણ આ મુદ્દાને લટકાવવાનો પ્રયાસ થાય તો વટહુકમનું બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યા વગર છૂટકે જ નથી.

hindu, media, religion, sanjog news, vichar valonun

આ દિવાળીએ ફૂટી રહ્યા છે કેટલાક પ્રશ્નોરૂપી ફટાકડા!

(વિચારવલોણું કૉલમ, સંજોગ ન્યૂઝ, દિ.૪/૧૧/૧૮)

બે દિવસ પછી દિવાળી છે. આ દિવાળીએ શું ફટાકડા ઓછા ફૂટશે? ફટાકડા ફૂટશે તો સરકારી સમયની અંદર જ ફૂટશે? કેરળમાં સબરીમાલા પર સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયના ચુકાદાની સામે આંદોલન કરી રહેલા ભાજપની સરકાર ગુજરાતમાં ફટાકડા પર સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયના ચુકાદાનો અમલ ચુસ્ત રીતે કરાવશે?

પ્રશ્નો અનેક છે. શું માત્ર નવરાત્રિ પર જ લાઉડસ્પીકરનો ઘોંઘાટ પ્રદૂષણ અને માનસિક ત્રાસ ફેલાવે છે? અનેક મસ્જિદો પર એક સાથે દિવસમાં પાંચ વાર બેસૂરા અવાજમાં પોકારાતી બાંગથી પ્રદૂષણ અને માનસિક ત્રાસ નથી ફેલાતો? શું માત્ર ફટાકડાથી જ પ્રદૂષણ થાય છે? શું માત્ર દિવાળીએ જ આ આદેશનો ચુસ્તીથી અમલ થશે? નાતાલ અને ૩૧મી ડિસેમ્બરે રાત્રે આટલી ચુસ્તીથી અમલ થશે? દિવાળીએ તો લોકો સંયમિત રીતે ફટાકડા ફોડતા હોય છે. પરંતુ નાતાલ અને ૩૧મીએ છાકટા થઈને પૂરા મદમસ્ત થઈને ફટાકડા ફોડશે ત્યારે? બે વર્ષ પહેલાં ૩૧મી ડિસેમ્બરે બેંગ્લુરુમાં રાત્રે છોકરીઓની અને મહિલાઓની ભયંકર છેડતી થઈ હતી…પોલીસની ભરપૂર હાજરી હોવા છતાં. તો પછી ફટાકડા તો શું ચીજ છે?

જો ફટાકડા ફોડવાનું કોઈ હિન્દુ શાસ્ત્રોમાં નથી લખ્યું તો, ૩૧મી ડિસેમ્બરે છાકટા થવાનું, ફાર્મ હાઉસમાં દેશી-વિદેશી કૉલ ગર્લ બોલાવવાનું કે સૉફિસ્ટિકેટેડ હૉટલમાં બૅલે ડાન્સર બોલાવવાનું, દારૂ-માંસની જ્યાફત ઉડાવવાનું બાઇબલમાં લખ્યું છે? બકરી ઈદ પર બકરીને તડપાવી તડપાવીને મારવી કે પછી એક ઝાટકે મારવી તેવું કુર્આનની કઈ આયાત કહે છે? (કુર્આનની આયાત ૨૨:૩૭ તો કહે છે કે “તેનું માંસ અલ્લાહ સુધી નહીં પહોંચે અને ન તો તેનું લોહી, પરંતુ જે તેમની પાસે પહોંચશે તે છે તારી ભક્તિ.”)

રામમંદિરના કેસની સુનાવણી કરવા માટે સમય નથી પરંતુ ફટાકડાના કેસ, સબરીમાલાના કેસમાં ઝડપથી સુનાવણી થઈને ચુકાદા આવી જાય છે. આવું કેમ? બળાત્કારના આરોપી આસારામને જામીન નથી મળતા પરંતુ કેરળના બિશપ ફ્રાન્કો મુલક્કલને જામીન મળી જાય છે. આવું કેમ? (બંને કેસમાં ટૅક્નિકલ કારણો હશે જ જેના કારણે જ કૉર્ટે જામીન નહીં આપ્યા અથવા આપ્યા હશે, પરંતુ સામાન્ય લોકોને આ પ્રશ્ન થઈ રહ્યો છે.) આ બિશપને જામીન મળી ગયા પછી તેનું કેરળમાં ભવ્ય સ્વાગત થાય છે. આસારામના સમાચારોથી પાનાં ને પાનાં ભરી દેનારા અખબારો બિશપના સમાચાર કાં તો છાપતા જ નથી અથવા અંદરના પાને ખૂણામાં બે કૉલમમાં છાપી દે છે. આસારામ કેસમાં અમૃત પ્રજાપતિની હત્યા વખતે જેટલો હોબાળો મચ્યો હતો તેટલો હોબાળો બિશપ વિરુદ્ધ જુબાની આપનાર ફાધર કુરિયાકૉઝ મૃત મળી આવે છે તે સમાચાર પર નથી મચતો. ટીવી પર સાધુ કે શૈતાન જેવા અપર બૅન્ડ સાથે સામાન્ય લોકોના અચેતન મગજમાં સતત હિન્દુ સંતો બળાત્કારી, લંપટ અને વ્યભિચારી હોય છે તેવું ઠસાવતી ચેનલોએ બિશપના સમાચાર વિશે કેટલો સમય ફાળવ્યો? જેની ‘દયાની દેવી’ની છબી ઉપસાવી દેવાઈ તેવાં મધર ટેરેસાના ટ્રસ્ટની ખ્રિસ્તી નનો બાળકો વેચતાં પકડાઈ તેના વિશે મિડિયાએ કેટલી જગ્યા અથવા પ્રાઇમ ટાઇમનો સ્લૉટ ફાળવ્યો?

જૈન નમ્ર મુનિ પર બળાત્કારનો ખોટો આક્ષેપ થાય કે કોઈ જૈન મુનિ સંસારમાં પાછા ફરે ત્યારે સમાચાર ચેનલો અને અખબારોમાં તે સમાચારને જેટલું સ્થાન મળે છે તેટલું સ્થાન કોઈ મૌલવી બળાત્કારનો દોષિત ઠરે ત્યારે પણ મળે છે? (આરોપ લાગે ત્યારે તો નથી જ મળતું.) કોઈ સ્વામીનારાયણના સાધુનું કથિત દુષ્કૃત્યમાં નામ આવે ત્યારે જે રીતે અખબારો અને ટીવી ચેનલો મંડી પડે છે તે ચર્ચોમાં પાદરીઓના સજાતીય સંબંધો કે નનોના શારીરિક શોષણ અંગેના સમાચાર બતાવે છે? રોમન કેથોલિક ખ્રિસ્તીઓના સર્વોચ્ચ વડા પૉપ ફ્રાન્સિસે ગત જાન્યુઆરી ૨૦૧૮માં નાના છોકરાઓના શારીરિક શોષણ કરી રહેલા પાદરીની સાથે ‘સાક્ષી’ રહેલા ચીલી દેશના બિશપનો બચાવ કરેલો તે સમાચાર તમારી પાસે પહોંચ્યા ખરા?

સુપ્રીમ કૉર્ટ પર પાછા ફરીએ. તાજેતરમાં સજાતીય સંબંધોની કલમ હટાવી દેવાઈ. વ્યભિચાર પરની કલમ ૪૯૭ હટાવી દેવાઈ. સજાતીય સંબંધ કે વ્યભિચાર ગુનો નથી તેવું કહેવાયું. બીજી તરફ, દિવાળીના દિવસે રાત્રે માત્ર આઠથી દસ વચ્ચે જ ફટાકડા ફોડવા તેવું કહ્યું. તે પછીના સમયમાં ફટાકડા ફોડાશે તો શું સજા થશે? સબરીમાલા મંદિરમાં માસિક ધર્મમાં હોય તે ઉંમરની સ્ત્રીઓના દર્શન પર પ્રતિબંધ સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયે દૂર કરાવ્યો. પરંતુ જે સ્ત્રીઓએ અરજી કરી છે તેને હિન્દુ ધર્મ સાથે લેવાદેવા છે ખરી? ઇન્ડિયન યંગ લૉયર્સના વડા નૌશાદ અહેમદ ખાન છે જેણે અરજી કરી છે. જોકે સિફતપૂર્વક અરજીકર્તાઓનાં નામો ચાર હિન્દુ સ્ત્રીઓનાં જ જણાય છે.

ટીવી પર સબરીમાલાની ડિબેટ ચાલતી હોય ત્યારે પેનલમાં બિનહિન્દુ સ્ત્રીઓને બેસાડી દેવાય છે. તેઓ હિન્દુ સ્ત્રીઓને માસિક ધર્મમાં હોય તો પણ મંદિરમાં જઈ શકે તેવી દલીલ કરતી હોય છે. પરંતુ એ અલગ વાત છે કે તેમના પોતાના પંથમાં સ્ત્રીઓને ઉપાસના સ્થાનમાં જવાની છૂટ નથી હોતી. ટીવી સમાચાર ચેનલો આવી બિનહિન્દુ સ્ત્રીઓને ઈરાદાપૂર્વક બોલાવે છે?

લવ જિહાદની માન્યતાને સમર્થન આપનારા અનેક કિસ્સા મળી રહે છે, પરંતુ આનાથી વિપરીત વલણ જેવા કિસ્સામાં, હિન્દુ યુવક સાથે લિવ ઇન રિલેશનશિપમાં રહેનારી મુસ્લિમ રેહાના ફાતિમા સબરીમાલામાં ધરાર જવા માગે છે. તે પોતાનાં ઉપાસના સ્થળોમાં સ્ત્રીઓને પ્રવેશ માટે ચળવળ નથી ચલાવતી, પરંતુ તેને હિન્દુ ધર્મસ્થાનમાં પરંપરાને અને શ્રદ્ધાને તોડવી છે. હિન્દુ સ્ત્રીઓમાં શ્રદ્ધાળુ અને અશ્રદ્ધાળુ એવા ભાગલા પડાવવા છે. રેહાના મંદિરમાં સેનિટરી પેડ લઈને જવા માગે છે. તેને અટકાવવામાં આવે છે. આ રીતે તે હિન્દુ મહિલાઓને, જેમને તેમના પરિવારમાં તાર્કિક રીતે શિક્ષણ નથી મળતું કે તેઓ અપવિત્ર નથી, પરંતુ સ્વચ્છતાના નિયમના કારણે સબરીમાલા જેવા કેટલાંક મંદિરમાં જ દર્શન માટે નથી જઈ શકતી, તેમને ઉશ્કેરે છે. રેહાના ફાતિમા સામે હોબાળો કરવાના બદલે માધ્યમો કેન્દ્રીય પ્રધાન સ્મૃતિ ઈરાનીની ટીપ્પણીને ટ્વિસ્ટ કરીને હોબાળો કરે છે. સ્મૃતિ ઈરાનીએ એવું કહ્યું હતું કે તમે કોઈ બહેનપણીના ઘરે જાવ ત્યારે સેનિટરી પેડ લઈને જાવ છો? પરંતુ માધ્યમો ઈરાદાપૂર્વક એવા સમાચાર ફેલાવે છે કે સ્મૃતિ ઈરાનીએ મહિલાઓને માસિક ધર્મમાં હોય ત્યારે ઘરમાં જ બેસી રહેવા સલાહ આપી.

આ રેહાના ફાતિમા એ જ છે જેણે ‘કિસ ઑફ લવ’ના નામે જાહેરમાં અભદ્રતા (તેને પ્રેમ બિલકુલ ન જ કહેવાય)ની ઝુંબેશ ચલાવેલી. આ રેહાના ફાતિમા એ જ છે જેણે એક પ્રૉફેસરે અંગ પ્રદર્શન ન થાય તેવાં કપડાં પહેરવા કૉલેજની વિદ્યાર્થિનીઓને (કૉલેજ એ મૉડેલિંગ કરવાનું રૅમ્પ નથી. કેટલાક લોકો દલીલ કરશે કે સ્ત્રીએ કેવાં કપડાં પહેરવાં તે બીજાં કેવી રીતે નક્કી કરી શકે? જોકે આવી હાઇફાઇ સૉસાયટીવાળા પાછા પેજ થ્રી પાર્ટી રાખશે ત્યારે ચોક્કસ પ્રકારના કપડાં પહેરીને જ આવવું તેવા ડ્રેસ કૉડ રાખશે.) સલાહ આપી તો રેહાનાએ તરબૂચ સાથે ટૉપલેસ ફોટા પડાવ્યા. રેહાના ફિલ્મમાં ન્યૂડ સીન પણ આપી ચૂકી છે. મજાની વાત એ છે કે સેક્યુલર મિડિયામાં રેહાનાને ભક્ત (ડિવોટી) અને એક્ટિવિસ્ટ તરીકેનાં વિશેષણોથી સંબોધાય છે.

મોદી સરકારમાં કેરળના એક ખ્રિસ્તી પ્રધાન કે. જે. આલ્ફૉન્ઝે સબરીમાલા અંગે કહ્યું છે, “જે ખ્રિસ્તી છોકરી ચર્ચમાં પણ નથી જતી, જે મુસ્લિમ છોકરી મસ્જિદમાં માનતી નથી, તેઓ સબરીમાલામાં જવા માગે છે.” અચાનક મુસ્લિમ અને ખ્રિસ્તી યુવતીને ભગવાન અયપ્પામાં કેમ શ્રદ્ધા જાગી ગઈ?

‘બિગ બૉસ’માં દર વર્ષે પૉર્ન સ્ટાર કે ગૅ જેવા લોકોને કેમ લવાય છે? તે પ્રશ્ન પણ જાગે છે. અનુપ જલોટા અને જસલીન મથારુના કથિત પ્રેમના કિસ્સા અને તેને તમામ ભજનગાયકો સાથે જોડી દેવામાં આવે છે. જે રમૂજો સર્જાય છે તેમાં એવો અર્થ નીકળે છે કે ભજનગાયકો કરતાં પૉપ સિંગરો સારા. એ જ અનુપ જલોટા ‘બિગ બૉસ’માંથી હકાલપટ્ટી પામ્યા પછી ઘટસ્ફોટ કરે છે, “જસલીને મને કહ્યું હતું કે બિગ બૉસ તરફથી ફરજિયાત કહેવાયું હતું કે તે એક વિચિત્ર જોડી તરીકે જ જઈ શકે છે. (મતલબ કે જસલીને કોઈ એવી જોડી બનાવવી પડે કે જેનાથી દેશભરમાં ચકચાર મચે. આ જોડી લેસ્બિયનની હોઈ શકતી હતી, યા તો તેના કોઈ ગે પુરુષ સાથીની હોઈ શકતી હતી કે પછી અનુપ જલોટા જેવા ઘરડા વ્યક્તિની હોઈ શકતી હતી.) તમે મારા મેન્ટર છો. તમે ચાલો ને. તો મેં તેની અને તેના પિતાની વાત માની લીધી.”

‘બિગ બૉસ’માં જે પ્રેમાલાપો થાય છે તે મોટા ભાગે પબ્લિસિટી સ્ટંટ જ હોય છે? અનુપમા ચોપરા-આર્યન વૈદ્ય, પાયલ રોહતગી-રાહુલ મહાજન, વીણા મલિક-અસ્મિત પટેલ, ગૌહર ખાન-કુશાલ ટંડન, તનીષા મુખર્જી-અરમાન કોહલી, સારા ખાન-અલી મર્ચન્ટ, ગૌતમ ગુલાટી-ડાયાન્ડ્રા સોઅર્સ જેવાં દરેક સીઝનમાં મુખ્ય રૂપે ચર્ચિત યુગલો સીઝન પૂરી થયાં પછી છૂટાં પડી ગયા છે તેથી આવો પ્રશ્ન થાય છે.

આ બધું ‘કલ્ચરલ માર્ક્સિઝમ’ અથવા કહો કે ‘કલ્ચરલ ટેરરિઝમ’ના વિકૃત સિદ્ધાંત પર ચાલીને હિન્દુ સમાજને જ લક્ષિત કરાતું હોવાની છાપ પ્રથમ દૃષ્ટિએ ઉપસે છે.

ગુજરાત સહિત દેશભરમાં અનેક મહત્ત્વનાં મંદિરોનો વહીવટ સરકારોના હાથમાં છે, પરંતુ અન્ય પંથોનાં દેવસ્થાનો વિશે આવું નથી. આવું કેમ? અને કેરળમાં તો સામ્યવાદી સરકારે મંદિરોનો વહીવટ કરતા દેવસ્વોમ બૉર્ડમાં બિનહિન્દુને બૉર્ડના અધ્યક્ષ (કમિશનર) તરીકે મૂકવાની હિલચાલ કરેલી પરંતુ ભાજપના રાજ્ય પ્રમુખ પી. એસ. શ્રીધરને કેરળ ઉચ્ચ ન્યાયાલયમાં અરજી કરતાં હાઇ કૉર્ટે કહ્યું કે માત્ર હિન્દુ જ બૉર્ડના અધ્યક્ષ બની શકે. ડાબેરી સરકારની આ બદમાશીને કેટલાં મિડિયાએ ઉજાગર કરી?

કેરળમાં હાઇ કૉર્ટે બીજો એક મહત્ત્વનો આદેશ આપ્યો. તેણે સબરીમાલા અંગે પોલીસને ચેતવણી આપી કે લોકોની (હિન્દુ શ્રદ્ધાળુઓ વાંચો)ની ભાવના સાથે ચેડા ન કરો. હિંસામાં સીધા સંડોવાયેલા હોય તેમની જ ધરપકડ કરો. ભીમા કોરેગાંવ કેસમાં સર્વોચ્ચના ન્યાયમૂર્તિ કહે કે સરકાર સામે અસંતોષ એ તો લોકશાહી માટે સૅફ્ટી વાલ્વ છે તો તેને અત્યંત મહત્ત્વ આપનારા મિડિયાએ કેરળ હાઇ કૉર્ટના ઉપરોક્ત બંને ચુકાદાને કેટલું મહત્ત્વ આપ્યું? પૂણેની કૉર્ટે માઓવાદીઓ સાથે સંબંધ ધરાવનારા ઉપરોક્ત એક્ટિવિસ્ટોની જામીન અરજી ફગાવી દીધી અને કહ્યું કે પોલીસે એકઠા કરેલા પુરાવા આ એક્ટિવિસ્ટોના માઓવાદીઓ સાથેના સંબંધો દર્શાવે છે, તે સમાચારને મિડિયાએ કેટલું પ્રાધાન્ય આપ્યું?

પંજાબમાં ગત જૂન મહિનામાં ૨૩ મૃત્યુ ડ્રગ્ઝના લીધે થયા. ગુજરાતમાં સ્વાઇન ફ્લુના લીધે થતાં મૃત્યુના સમાચાર યથાર્થ રીતે બતાવાય છે પરંતુ શું ડ્રગ્ઝના લીધે આટલાં મૃત્યુ થયાં તે સમાચાર નોંધ લેવાને પણ લાયક નહોતા? પંજાબમાં અમૃતસર પાસે ટ્રેન અકસ્માતમાં નવજોતસિંહ સિદ્ધુ અને તેમનાં પત્ની નવજોત કૌરનાં જૂઠાણાં વિડિયોમાં પકડાઈ ગયા. આયોજક નવજોત કૌરની ચમચાગીરી કરતાં કહે છે કે “પાંચસો ટ્રેન ચાલી જશે તો પણ પાંચ હજારથી વધુ લોકો તમારી રાહ જોતાં ટ્રેક પર ઊભા હશે.” અને સિદ્ધુ આ અકસ્માતને ભગવાનનો પ્રકોપ ગણાવે તેવા અકસ્માતમાં મૃત્યુ પામેલાઓના પરિવારજનોના ઘા પર નમક ભભરાવતા નિવેદનનું ત્રિપુરાના મુખ્યપ્રધાન વિપ્લવ દેવનાં નિવેદનોને મળતા મહત્ત્વ જેટલું મહત્ત્વ પણ નહીં?

હમણાં સરદાર સરોવર ડેમ પાસે સ્ટેચ્યૂ ઑફ યૂનિટીના ખર્ચની સામે પ્રશ્નો ઉઠાવાયા પરંતુ કોઈએ કર્ણાટકમાં બી. ઝેડ. ઝમીર અહેમદ ખાન નામના કૉંગ્રેસી પ્રધાને એક રૅસ્ટૉરન્ટમાં ટિપ તરીકે રૂ. ૨૫,૦૦૦ આપ્યા તે સમાચાર ‘કોના બાપની દિવાળી’ કે ‘કોના બાપની ઈદ’ના હેડિંગને લાયક ન ગણાય? આ કર્ણાટકમાં જ કૉંગ્રેસી પ્રધાન ડી. કે. શિવકુમારે (જેમના રિસૉર્ટમાં ગુજરાતના કૉંગ્રેસી ધારાસભ્યો રાજ્યસભાની ચૂંટણી વખતે ‘એન્જૉય’ કરવા ગયા હતા) પોતાના જ પક્ષની જૂની સરકારના લિંગાયતોને લઘુમતીનો દરજ્જો દેવાના નિર્ણયને ‘મોટી ભૂલ’ ગણાવ્યો અને માફી માગી જેના લીધે ત્યાં હોબાળો થઈ ગયો. આ સમાચાર તમારા સુધી પહોંચ્યા ખરા?

આ દિવાળીના તહેવારોમાં ઉપરોક્ત પ્રશ્નોરૂપી ફટાકડાઓ હિન્દુઓના મનમાં ધડાધડ ફૂટી રહ્યા છે. સરકાર, મિડિયા, કૉર્ટ- આ ત્રણેય-લોકશાહીના આધારસ્તંભો જો ફટાકડાઓને ઓલવી નહીં નાખે તો આ ફટાકડાઓ મોટો વિસ્ફોટ કરી શકે છે.

hindu, religion

ગાંધીજીનું ‘હરિજન’, ૧૯૩૩: “અસ્પૃશ્યતા આજની પેદાશ”

મહાત્મા ગાંધીજીના ‘હરિજન સામયિક’નો ૧૯૩૩નો અંક https://www.gandhiheritageportal.org/journals-by-gandhiji/harijan-bandhu પર જોવા મળ્યો. તેની તસવીર તેના સૌજન્યથી અત્રે મૂકું છું. તેમાં બંગાળી ભાષામાં છપાતાં ‘હરિજન’માંથી અનુવાદ કરીને નાનકડો લેખ છપાયો હતો જેના લેખક પ્રફુલ્લચંદ્ર રાય છે. તેઓ ‘સૈકા પહેલાં’ નામના લેખમાં શું લખે છે, વાંચો:

“બંગાળમાં અસ્પૃશ્યતા આજે જે ભીષણરૂપે દેખાય છે તે સો વર્ષ પૂર્વે નહોતી. આના માટે આપણી પાસે સ્પષ્ટ પ્રમાણ છે. ઈ.સ. ૧૮૩૫માં તે વખતના વાઇસરૉય વિલિયમ બૅન્ટિકે બંગાળમાં પાઠશાળાઓની તપાસ કરવાને માટે ઍડમ નામના એક મિશનરીને નિમ્યો હતો. તપાસના પરિણામે એને જણાયું હતું કે પાઠશાળાઓમાં દરેક નાતજાતનાં બાળકો એકસાથે ભણતાં હતાં. હરિજનોને વિષે જો તે કાળે ઘૃણા હોત તો કહેવાતા ઉચ્ચ વર્ણનાં બાળકોની સાથે હરિજનોનાં બાળકો જોડાજોડ બેસીને આટલી મોટી સંખ્યામાં ભણતાં ન હોત. ઍડમસાહેબે તે વખતની બધી જાતિઓના વિદ્યાર્થીઓની સંખ્યાનું એક પત્રક તૈયાર કર્યું હતું. એવડું મોટું પત્રક અહીંયાં ઉતારવાનું કોઈ કારણ નથી. એ પત્રકમાંથી અહીં માત્ર કેટલીક જાતોના વિદ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકોની સંખ્યા નીચે આપીએ છીએ:

 

જાત શિક્ષકની સંખ્યા વિદ્યાર્થીની સંખ્યા
બ્રાહ્મણ ૧૦૭ ૩,૪૨૯
કાયસ્થ ૩૨૯ ૧,૮૪૬
સદ્ગોપ ૫૦ ૧,૨૫૪
ક્વર્ત ૨૩૪
ચંડાળ ૬૧
બાગદી ૧૩૮
ધોબી ૨૪
જાલિયા ૯૪
માળી ૨૮
મોચી ૨૬
હાડી ૧૬
સૂડી ૧૮૮
ક્લૂ ૨૦૭

 

આમાંની ઘણી જાતો તો આજે અસ્પૃશ્ય કહેવાય છે, છતાં ઉપરના કોઠા પરથી જણાશે કે એ જાતિનાં બાળકો શીખતાં હતાં, એટલું જ નહીં, ઉચ્ચ વર્ણનાં બાળકોની સાથે જોડાજોડ બેસીને શીખતાં હતાં, એટલું જ નહીં, પણ ‘અસ્પૃશ્ય’ જાતિના શિક્ષકો પણ તે કાળે હતા. એટલે સમાજમાં આજે જે પ્રકારની અસ્પૃશ્યતા વ્યાપી રહી છે તે આજની પેદાશ છે એ વિષે જરાયે શંકા નથી. અસ્પૃશ્યતા એ એક પ્રકારની સનાતન વ્યવસ્થા છે એવા વહેમને લીધે અસ્પૃશ્યતાની જડ બહુ મજબૂત થયેલી છે, એટલે જો આપણે સમજીએ કે પ્રાચીન નથી પણ અર્વાચીન છે, તો એને દૂર કરવાનું સુગમ થઈ પડે. એટલા હેતુથી જ પેલા કોઠામાંથી આ આંકડા મેં ઉતાર્યા છે.”

(બંગાળી ‘હરિજન’માંથી)                                        પ્રફુલ્લચંદ્ર રાય

પરંતુ તે પછી આજે સતત આપણા મનમાં એ ઠસાવવામાં આવી રહ્યું છે કે બ્રાહ્મણવાદ અને મનુવાદના કારણે હિન્દુ ધર્મમાં તો હજારો વર્ષથી અસ્પૃશ્યતા છે અને વર્ણભેદ છે. પરંતુ સાચો ઇતિહાસ આપણને જણાવાતો નથી. કેટલીક દલિત તરફી મનાતી સંસ્થાઓ હકીકતે આવા ઇતિહાસથી તેમને દૂર રાખીને દલિતોનું, હિન્દુઓનું અને છેવટે ભારતનું અહિત કરી રહી છે. આવો, આ અસ્પૃશ્યતાને સનાતન પરંપરા ન માનતાં તેને એક થોડાં સૈકાઓથી ઉદ્ભવેલા દૂષણ માનીને તેને નાબૂદ કરવાનો સંકલ્પ લઈએ.

hindu, Jaywant nee je bbat

આઠ સવાલોની અષ્ટમી થકી જન્મ સુધારીએ એ જ સાચી જન્માષ્ટમી!

જયવંતની જે બ્બાત

શું આપણે હેપ્પી જન્માષ્ટમી કહેવાને લાયક છીએ?

શ્રી કૃષ્ણની રાસ લીલા, નિયમો તોડવાની વાતને વધુ કહીને કેટલાક બુદ્ધુજીવીઓ હિન્દુઓને ગેરમાર્ગે દોરવાનું અર્બન નક્સલી કામ કરે છે ત્યારે આપણે આજે પોતાની જાતને અને આવા બુદ્ધુજીવીઓને કેટલાક પ્રશ્નો પૂછીએ.

૧. આપણે શ્રી કૃષ્ણની જેમ સુદામા જેવા આપણા મિત્રોને સાથ આપીએ છીએ? આર્થિક મદદની વાત નથી, પણ માનસિક સધિયારો પણ આપીએ છીએ? શ્રી કૃષ્ણ રાજા હતા, દુનિયાભરનાં કામો હતાં, તોય બાળપણનો ગોઠિયો મળવા આવ્યો એટલે પગ ધોઈ આદરથી આવકાર આપ્યો, વિશેષ સમય કાઢી તેની સાથે બાળપણનાં સંભારણાં તાજાં કર્યાં, પત્નીઓ સમક્ષ પણ તેનો પરિચય આદર સાથે કરાવ્યો. આપણે સફળ થયા પછી બાળપણના કે કૉલેજના મિત્રોને ભૂલી નથી જતા ને? કોઈ મિત્રને વિપરીત ઘડી આવે તો તેના ફૉન ઉપાડવા કે તેના વૉટ્સએપ સંદેશાનો જવાબ આપવાનું બંધ નથી કરી દેતા ને? આ પ્રશ્ન આપણી જાતને પૂછવો જોઈએ. અને સાથે જ જ્યારે આપણો મિત્ર વિષાદમાં ફસાયો હોય, કિંકર્તવ્યમૂઢ હોય ત્યારે તેનો સાથ છોડી દેવાના બદલે તેને સમજાવીએ છીએ? અને સમજાવીએ છીએ તો પણ તેને પસંદ પડે તેવો જવાબ આપીએ છીએ કે પછી તેને હિતકારી હોય તેવો જવાબ આપીએ છીએ? અને હિતકારી જવાબ આપીએ તો પછી એવો હઠાગ્રહ રાખીએ છીએ કે ના, મેં કહ્યું તેમ તારે કરવું જ પડે, નહીંતર તારો ને મારો સંબંધ પૂરો? કે પછી શ્રી કૃષ્ણની જેમ ‘યથેચ્છસિ તથા કુરુ’ કહીને ઉદ્દીપક જેવું પોતાનું કામ પૂરું કર્યું તેવું આપણે કરીએ છીએ?

૨. પોતાના ગામ પર, રાષ્ટ્ર પર સંકટ આવે ત્યારે, “હું એકલો શું કરી શકું?” તેવી ભાવના આપણા મનમાં નથી જન્મતી ને? શ્રી કૃષ્ણએ તો નાનપણથી જ રાક્ષસોનો સંહાર કરવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. નાનપણથી જ આવતાં સંકટો વખતે માથે હાથ દઈને કે હાથ ખંખેરીને બેસી નહોતા ગયા કે હું તો નાનો છું, એકલો શું કરી શકું? કંસ હોય કે જરાસંધ કે દુર્યોધન, અત્યાચારીઓ સામે કળ, બળ અને છળથી પણ લડવાનું તેમણે જ શીખવાડ્યું.

૩. કોઈ અબળા પર આફત હોય ત્યારે આપણે વિડિયો નથી ઉતારતા ને? કોઈ સ્ત્રીની છેડતી થતી હોય ત્યારે મૂંગા મોઢે જોતા નથી ને કે પછી ‘આવી માથાકૂટમાં કોણ પડે?’ તેમ કહી ચાલતી પકડતા નથી ને? પોતાની વાતો દ્વારા, પોતાની કલા દ્વારા, પોતાના લેખન દ્વારા, સૉશિયલ મિડિયા પર સૉફ્ટ પૉર્ન પ્રકારની પૉસ્ટ દ્વારા સ્ત્રી પર અત્યાચાર થાય, સ્ત્રીને ફટાકડી તરીકે જોવામાં આવે, તેને ચીજ તરીકે-વસ્તુ તરીકે જોવામાં આવે તેવું વાતાવરણ નિર્માણ નથી કરતા ને? રાધા સાથેના પ્રેમને વ્યભિચારનું નામ આપીને શ્રી કૃષ્ણના ઉદાહરણ દ્વારા અનૈતિકતાને પોષતા નથી ને? શ્રી કૃષ્ણ એક માત્ર વ્યક્તિ હતા જેણે દ્રૌપદીની લાજ બચાવી હતી. ગોપીઓનાં વસ્ત્રો હર્યાં તેની પાછળ કોઈ કામ લીલા નહોતી, પરંતુ ગોપીઓને સંદેશો હતો કે જાહેરમાં તમારે તમારી ગરીમા જાળવવી જોઈએ.

૪. આપણા સગાવહાલાને ત્યાં કોઈ પ્રસંગ હોય તો મોડા પહોંચી, જમીને, શુભેચ્છા આપીને નીકળી જતા નથી ને? કામ તો એ લોકો કરશે તેમ નથી વિચારતા ને? મારે તો મારા દીકરાની પરીક્ષા છે, ઘરનાં કેટલાં કામ હોય તેમ બહાના બનાવીને ઘરે ટીવી જોવા બેસી નથી રહેતા ને? અને પછી આપણા ઘરે પ્રસંગ હોય ત્યારે આપણે લોકોને દોષ દેતા હોઈએ કે કોઈ મદદ કરવા નથી આવ્યું. આવું જો કરતા હોય તો પહેલાં આપણે કેટલા બીજાના પ્રસંગોમાં દોડીને કામ કરવા ગયા તે આપણી જાતને પૂછવું જોઈએ. શ્રી કૃષ્ણએ તો રાજસૂય યજ્ઞમાં પતરાળાં ઊંચકવાનું કામ કર્યું હતું.

૫. આપણે હંમેશાં કમ્ફર્ટ ઝૉનમાં જ રહેવાનું પસંદ નથી કરતા ને? શ્રી કૃષ્ણએ તો નાનપણમાં જ ગોકુળ છોડી દીધું અને તે પછી જરૂર પડી તો મથુરા પણ છોડી.

૬. આપણે ખોટું કામ કરતા આપણા લોકોને સાથ નથી આપતા ને? શ્રી કૃષ્ણએ મદમાં છકીને સદાચારી ઋષિઓની મજાક કરવા ગયેલા પોતાના જ વંશજોને બચાવ્યા નહીં. અત્યારે તો સદાચારીઓની મજાક કરવી એ ફેશન છે. આપણે આવા લોકોમાં નથી આવતા ને?

૭. કોઈ આપણી ટીકા કરે ત્યારે તેનાથી નીચલી સ્તરે ઉતરીને આપણે ગાળો ભાંડવા નથી માંડતા ને? અને પછી પાછા હું તો શ્રી કૃષ્ણ જેવો, સુદર્શન ચક્ર ચલાવું તેમ કહીને પોતાની જાતને શ્રી કૃષ્ણ સાથે નથી સરખાવતા ને? કારણકે શ્રી કૃષ્ણની જેમ શિશુપાલ પર સુદર્શન ચક્ર ચલાવવા સો ગાળો ખાવાની-સાંભળવાની હિંમત જોઈએ.

૮. શ્રી કૃષ્ણએ નરકાસુરને ત્યાં કેદ રહેલી સ્ત્રીઓને સમાજમાં માનભર્યું સ્થાન મળે તે માટે સોળ હજાર સ્ત્રીઓને પત્ની બનાવી. આ આંકડો કદાચ વધુ હોઈ શકે કે પછી સમ્સ્કૃત (સંસ્કૃતનો સાચો ઉચ્ચાર સમજાય તે માટે આ રીતે લખ્યું છે. તેનો ઉચ્ચાર સન્સ્કૃત નથી.) શ્લોકનું અર્થઘટન ખોટું હોઈ શકે, પરંતુ તેમણે આ કામ સ્ત્રીઓની ગરીમા માટે કર્યું હતું. પરંતુ આ સિવાય તેઓ ધારત તો કુબજાથી લઈને દ્રૌપદી સહિતની ઘણી સ્ત્રીઓને પોતાની પ્રેમજાળમાં ફસાવી શકત. તેઓ મનમોહન હતા. મોહક વ્યક્તિત્વ ધરાવતા હતા. પરંતુ તેમણે તેમ કર્યું નથી. આપણે કોઈ સ્ત્રીને ફસાવતા નથી ને? મુગ્ધ છોકરીઓને, પરિણિત કે અપરિણીત સ્ત્રીઓને પ્રેમજાળમાં ફસાવી અને પછી પાછા શ્રી કૃષ્ણની સાથે આપણી જાતને સરખાવી તેને રાસલીલાનું રૂપાળું નામ આપવું તેવું નથી કરતા ને?

આ આઠ સવાલોની અષ્ટમી પર ચિંતન કરી જન્મને સુધારીએ તો જ જન્માષ્ટમી સાર્થક ગણાય.